VII SA/Wa 621/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi E. K., A. K., E. L., M. L. i J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. odrzuca skargę J. P., II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz E. K. i A. K. solidarnie kwotę 500 zł (pięćset złotych) oraz na rzecz E. L. i M. L. solidarnie kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") decyzją nr [...] z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania E. i A. K., J. P. oraz E. i M. L., zwanych dalej "skarżącymi", utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej "PINB") nr [...] z [...] września 2017 r., znak: [...], w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego podniesienia terenu działek oraz odprowadzania wód opadowych z terenu budowy budynku biurowo-magazynowego na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...] we wsi Z., gmina L., zrealizowanej przez E. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "inwestor"). Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. 2. PINB [...] zawiadomieniem z [...] czerwca 2016 r. wszczął na wniosek E. i M. L. postępowanie administracyjne w sprawie podniesienia terenu działek oraz odprowadzania wód opadowych z terenu budowy ww. budynku biurowo-magazynowego. W dniu [...] lipca 2016 r. inspektorzy organu powiatowego dokonali kontroli robót budowlanych przy budynku biurowo-magazynowym, prowadzonych na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę powyższego budynku. W dniu [...] lipca 2016 r. Wojewoda [...] wszczął na wniosek skarżących postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. Postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2016 r. organ powiatowy zawiesił postępowanie nadzorcze do czasu ostatecznego zakończenia postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Następnie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lutego 2017 r. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z [...] sierpnia 2016 r. Wojewody [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. 3. Kolejno, po analizie zebranego materiału dowodowego, PINB [...] decyzją nr [...] z [...] września 2017 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie podniesienia terenu działek oraz odprowadzania wód opadowych z terenu budowy budynku biurowo-magazynowego na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...] we wsi Z, gm. L.. Organ pierwszej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), zwanej dalej "pr.bud." W uzasadnieniu PINB powołał się na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r., w której organ centralny utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję Wojewody [...], a przez to potwierdził zgodność z prawem pozwolenia na budowę. Dodatkowo, PINB wskazał na fakt, że przeprowadzona w dniu [...] sierpnia 2017 r. obowiązkowa kontrola budynku biurowo-magazynowego wykazała zgodność obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki. Tym samym, w ocenie organu powiatowego nie zostały potwierdzone zarzuty skarżących dotyczące zalewania działek sąsiednich w wyniku nieprawidłowego wykonania utwardzenia (podniesienia terenu). 4. Od powyższej decyzji PINB skarżący złożyli odwołanie z [...] września 2017 r. Skarżący zarzucili organowi pierwszej instancji, że odmówił stronom czynnego udziału w postępowaniu oraz uniemożliwił im wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego. 5. Po przeanalizowaniu ww. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z [...] stycznia 2018 r. utrzymał w mocy kwestionowaną decyzję PINB z [...] września 2017 r. Organ odwoławczy wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 pr.bud. (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332). W ocenie organu drugiej instancji PINB zasadnie umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie podniesienia terenu działek oraz odprowadzania wód opadowych z ww. inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia [...] WINB przypomniał, że w dniu [...] listopada 2017 r. doręczył stronom postępowania zawiadomienie, w którym powiadomił o zakończeniu postępowania dowodowego i poinformował o możliwości zapoznania się i ustosunkowania do zebranego materiału dowodowego. W ten sposób uchybienie organu powiatowego dotyczące naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. zostało wyeliminowane na etapie postępowania odwoławczego. Uzasadniając dalej swoje rozstrzygnięcie organ drugiej instancji stwierdził, że kwestionowana przez skarżących zmiana ukształtowania terenu działki inwestycyjnej jest wykonywana w ramach udzielonego pozwolenia na budowę, w związku z czym nie można zgodzić się z zarzutem skarżących, że inwestor podwyższył teren budowy samowolnie. Dodatkowo organ wyjaśnił, że pomiędzy nieruchomością inwestycyjną a działkami skarżących nr ewid. [...] i [...] znajduje się działka nr ewid. [...] pełniąca funkcję drogi prywatnej, o szerokości około 7,5 m. Tym samym nie ma miejsca sytuacja, w której inwestycja mogłaby powodować spływ wód z jej terenu bezpośrednio na teren ww. działek sąsiednich. W odniesieniu zaś do działki nr ewid. [...] zarówno naturalne, jak i powstałe w wyniku inwestycji ukształtowanie terenu wyklucza możliwość spływu wód opadowych z działki inwestycyjnej na działkę nr ewid. [...]. W odpowiedzi na zawiadomienie [...] WINB z [...] listopada 2017 r. do organu wpłynęło pismo E. i A. K., do którego załączone zostały zdjęcia, mające przedstawiać zalewanie działek w związku z realizowaną inwestycją. Organ wyjaśnił, że skarżący nie przedłożyli żadnych dokumentów (opinii, ekspertyz) sporządzonych przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, które potwierdzałyby ich stanowisko. Samo przedstawienie zdjęć nie jest wystarczające, aby uznać, że inwestycja została wykonana niezgodnie z przepisami, ponieważ występowanie wody na terenie nieruchomości skarżących może być spowodowane innymi czynnikami, np. poziomem wód gruntowych lub też naturalnym ukształtowaniem terenu. Zadaniem organu nie jest dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany wcześniej materiał dowodowy jest interpretowany jako niekorzystny dla jednej ze stron postępowania. W przedmiotowej sprawie zebrany materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na stwierdzenie, że umorzenie postępowania było prawidłowe. 6. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący pismem z [...] lutego 2018 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji [...] WINB, jak i poprzedzającej ją decyzji PINB z [...] września 2017 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 10 § 1, art. 79, art. 81, art. 97 § 2, art. 102 oraz art. 107 k.p.a., a w rezultacie powyższego naruszenie art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 11 k.p.a. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że co prawda w dniu [...] listopada 2017 r. [...] WINB umożliwił im przejrzenie akt sprawy, jednak to działanie tylko częściowo wyeliminowało naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Skarżący, mimo że mogli zapoznać się ze zgromadzoną dokumentacją przed wydaniem decyzji przez organ drugiej instancji, nie mieli jednak zapewnionego czynnego udziału w całym prowadzonym postępowaniu administracyjnym – chociażby poprzez uniemożliwienie uczestnictwa w kontroli przeprowadzonej [...] sierpnia 2017 r. Kontrola ta odbyła się w okresie, kiedy postępowanie było zawieszone. Na protokół z przedmiotowej kontroli powołują się organy obu instancji, jednak w żaden sposób nie odnosi się on do zarzutów zgłaszanych przez skarżących. 7. Odpowiadając w dniu [...] marca 2018 r. na ww. skargę organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. [...] WINB stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji zostały wskazane w jej uzasadnieniu, a zarzuty podniesione przez skarżących pozostają bez wpływu na treść wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 8. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaniem podstawy prawnej. 9. Przed rozpatrzeniem sprawy co do istoty, Sąd odrzucił skargę złożoną przez J. P. jako nieopłaconą. Sąd stwierdził bowiem, że oryginał skargi został podpisany przez pięć osób fizycznych: E. K., A.K., E. L., M. L. oraz J. P.. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanymi na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wszystkie strony zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję [...] WINB z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w kwocie 500 zł, stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów regulującego wysokość i zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. 7-9 akt sądowych). Zauważyć przy tym należy, że małżonkowie E. i A.K. oraz E. i M. L. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Wskazane zarządzenia zostały stronom doręczone prawidłowo. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że małżonkowie E.i M. L., a także małżonkowie E. i A. K. uiścili kwoty wpisu sądowego, zgodnie z wezwaniami (k. 31-32 akt sądowych). Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniem polecił sprawdzić w rejestrze opłat, czy w niniejszej sprawie został uzupełniony przez skarżącego J. P. wpis od złożonej skargi (k. 41 akt sądowych). W dniu 12 października 2018 r. starszy sekretarz sądowy stwierdził, że w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W związku z powyższym w punkcie I wyroku Sąd odrzucił skargę J. P.. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. W szczególności, na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie, zgodnie z art. 219 p.p.s.a., wpis od skargi będący opłatą sądową należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie został uiszczony należny wpis. Konsekwentnie skarga, od której pomimo stosownego wezwanie nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W przypadku skarżącego J. P. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 30 marca 2018 r. W przedstawionym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – orzekł jak w punkcie I wyroku. 10. W zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy ze skargi E.i A. K. oraz E.i M. L. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, chociaż z innych powodów niż wskazane w skardze. Sąd uznał, że w postępowaniu prowadzonym przez PINB w przedmiocie wykonania robót budowlanych w sposób odbiegający od ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym oraz przepisach prawa budowlanego (art. 50 ust. 1 pkt 4 pr.bud.) doszło do naruszenia przepisów proceduralnych, w szczególności art. 105 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Wskazane błędy proceduralne nie zostały z kolei dostrzeżone przez organ drugiej instancji i z tego względu wadliwa była również decyzja [...] WINB. Naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. polegało na tym, że organ pierwszej instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie podniesienia terenu działek i odprowadzania wód opadowych z terenu działek objętych inwestycją na działki skarżących, jako bezprzedmiotowe, chociaż nie miał podstaw do takiego rozstrzygnięcia. Zgodnie ze stanowiskiem nauki prawa oraz orzecznictwem sądów administracyjnych umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. może nastąpić w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. Przyjmuje się wszakże, że owa bezprzedmiotowość, albo w odniesieniu do strony podmiotowej danego stosunku prawnego, albo w zakresie przedmiotu sprawy, jest oczywista, tzn. nie budzi wątpliwości organu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 337/17 oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 114/2018 oraz w Łodzi z 6 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 758/17). W sprawie kontrolowanej przez Sąd organ pierwszej instancji uznał, że bezprzedmiotowość postępowania zwykłego prowadzonego w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 pr.bud. została potwierdzona decyzją Wojewody [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku biurowo-magazynowego, a następnie decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Wojewody [...]. Takie postawienie sprawy należy wszakże uznać za błędne, gdyż postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności prowadzone jest na podstawie szczególnych przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Co więcej, nawet jeśli zarzut nieważności oparty jest na art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tzn. na wystąpieniu sugerowanego rażącego naruszenia prawa przez inwestora, to jednak w postępowaniu nieważnościowym nie rozpoznaje się sprawy co do istoty, tak jak w postępowaniu zwykłym. Organu nadzoru budowlanego w rozpatrywanej sprawie nie mogły się zatem powoływać na ustalenia organów administracji przyjętych w postępowaniu nieważnościowym, gdyż w postępowaniu tym nie badano, czy inwestycja zlokalizowana we wsi Z., gmina L., została zrealizowana – w zakresie podniesienia terenu działek oraz odprowadzania wód opadowych – zgodnie z prawem. W związku z tym PINB nie mógł stwierdzić, że zarzuty skarżących są w sposób oczywisty bezprzedmiotowe, ponieważ zarzuty te nie były, nawet we wskazanym powyżej zakresie, przedmiotem badania w postępowaniu nieważnościowym. Stwierdzenie przez Sąd wadliwości rozstrzygnięcia PINB oraz decyzji [...] WINB utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji jest tym bardziej zasadne, że zarzuty skarżących nie dotyczyły wyłącznie wspominanego wyżej podniesienia terenu i odprowadzania wód opadowych na działki skarżących, ale obejmowały także inne okoliczności. Zarówno w postępowaniu o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę, jak i w odwołaniu od decyzji PINB (str. 4) skarżący podkreślali niezgodność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do linii zabudowy, a także odstępstwa od projektu budowlanego polegające na nieprawidłowej lokalizacji i nieprawidłowym wykonaniu (nieszczelności) zbiornika na nieczystości zbudowanego przez inwestora. W tym stanie rzeczy PINB nie miał podstaw do stwierdzenia braku przedmiotu postępowania nadzorczego wszczętego w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 pr.bud. W związku z tym umorzenie postępowania organu pierwszej instancji jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. naruszało w sposób niewątpliwy przepisy prawa. Naruszenie przepisów procesowych polegało również na zasadniczo błędnym uzasadnieniu obu decyzji: decyzji organu pierwszej instancji i decyzji organu odwoławczego. Organy przyjęły bezprzedmiotowość postępowania nadzorczego jako oczywistą ze względu na wynik postępowania nieważnościowego, natomiast nie odniosły się do okoliczności podnoszonych przez skarżących. Wobec wskazanych niezgodności z prawem kontrolowanych decyzji, rozstrzygnięcia obu instancji należało uchylić. 11. Niezgodność z prawem decyzji wydanych w postępowaniu nadzorczym wynikała również z faktu zignorowania toczącego się równolegle postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, o co wystąpił inwestor. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł nie wiedzieć o tej okoliczności, gdyż prowadził oba równoległe postępowania. Co więcej, w postępowaniu odwoławczym (toczącym się w przedmiocie odstępstw od projektu i niezgodności realizowanej inwestycji z prawem) organ drugiej instancji powołał się na wyniki kontroli inwestycji przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2017 r. Organ nie wyjaśnił wszakże, że kontrola ta była wynikiem wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku biurowo-magazynowego wraz z infrastrukturą. Kluczowe znaczenie w tym zakresie ma okoliczność, że decyzja organu drugiej instancji w postępowaniu nadzorczym została wydana w dniu [...] stycznia 2018 r., a pozwolenie na użytkowanie wydano dopiero w dniu [...] stycznia 2018 r., a więc trzy tygodnie później. Niedopuszczalne zatem było stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania nadzorczego, skoro o braku naruszeń prawa będącym podstawą wydania pozwolenia na użytkowanie ww. budynku biurowo-magazynowego rozstrzygnięto trzy tygodnie po formalnym zakończeniu postępowania nadzorczego. Kwestia poprawności zaprojektowania i realizacji omawianej inwestycji nie była więc przesądzona w chwili wydawania zaskarżonej decyzji w postępowaniu nadzorczym. 12. Stwierdzając przedstawione naruszenia prawa przez organy nadzoru budowlanego Sąd uznał równocześnie nie były trafne zarzuty skarżących podnoszone w skardze. Przede wszystkim nie można podzielić stanowiska skarżących, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 pr.bud. doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącym pełnego udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Rzeczywiście, takie naruszenie miało miejsce na etapie postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji. W trakcie postępowania odwoławczego organ drugiej instancji zawiadomieniem z [...] listopada 2017 r. (k. 4 akt adm. II inst.) wezwał wszakże strony, w tym uczestników postępowania, do zapoznania się z materiałem dowodowym i złożenia wyjaśnień bądź dodatkowych dowodów. Skarżący nie przedłożyli wszakże żadnych dokumentów, oprócz zdjęć fotograficznych nieruchomości skarżących w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, które potwierdziłyby istotne wady projektu budowlanego lub zrealizowane odstępstwa od projektu. Dlatego też po upływie okresu przeznaczonego na działanie stron organ wydał zaskarżoną decyzję. Niezasadny jest również zarzut skarżących odnoszący się do naruszenia art. 79 i art. 81 k.p.a. Skarżący nie brali udziału w kontroli inwestycji przeprowadzonej w dniu 23 sierpnia 2017 r. Należy jednak pamiętać, że kontrola ta miała miejsce w związku z postępowaniem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, w którym zgodnie z art. 59 ust. 7 pr.bud. stroną postępowania był wyłącznie inwestor. Jeśli w trakcie takiego postępowania prowadzona była kontrola przedmiotowego obiektu, to o takiej kontroli uczestniczy postępowania nadzorczego nie musieli być zawiadamiani ani nie musieli w niej bezpośrednio uczestniczyć. Wyniki kontroli z [...] sierpnia 2017 r. zostały bowiem utrwalone w aktach sprawy, a w związku z tym strony w trakcie postępowania nadzorczego przed organem drugiej instancji (w listopadzie 2017 r.) mogły się odnieść do ustaleń kontroli. W świetle powyższego, jak wskazano wyżej, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło nie ze względu na zasadność zarzutów skarżących, ale z powodu stwierdzonych przez Sąd naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które miały miejsce w postępowaniu nadzorczym. 13. W ponownym postępowaniu toczącym się na podstawie wniosku E. i M. L. z dnia [...] czerwca 2016 r. o skontrolowanie realizowanej inwestycji w Z., gmina L., powiatowy organ nadzoru budowlanego rozważy, czy w związku z udzieleniem inwestorowi w dniu [...] stycznia 2018 r. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku biurowo-magazynowego wraz z infrastrukturą może prowadzić postępowanie nadzorcze na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 pr.bud. Jeśli nie, to organ pierwszej instancji będzie miał obowiązek umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Jeśli organ uzna, że prowadzenie postępowania nadzorczego jest dopuszczalne, wówczas przeprowadzi wszystkie wymagane czynności i wyda decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty. W takim postępowaniu organ będzie zobowiązany w szczególności odnieść się do zarzutów skarżących, które zostały pominięte we wcześniejszym postępowaniu nadzorczym, a które odnoszą się do niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i do innych odstępstw od projektu budowlanego niż podniesienie terenu działek i odprowadzanie wód opadowych. 14. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. oraz art. 135 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt II sentencji. O kosztach Sąd orzekł w pkt III sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a.