VII SA/Wa 623/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S. R. od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...], wnoszącej sprzeciw w stosunku do zgłoszenia z dnia 5 czerwca 2015 r. budowy ogrodzenia na działkach [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. F. w W. – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podzielił zasadność zgłoszonego sprzeciwu. Wskazał, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Zgłoszenie przedmiotowych robót budowlanych zostało jednak złożone w dacie obowiązywania ww. przepisu w poprzednim brzmieniu, zgodnie z którym zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 27 marca 2015 r. poz. 443) wprowadzająca ww. zmianę, wprowadza w art. 6 ust. 1 przepis przejściowy - do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie tejże ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym skoro zmiana weszła w życie z dniem 28 czerwca 2015 r. a zgłoszenia ww. robót dokonano w dniu 5 czerwca 2015 r. to w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Następnie organ drugiej instancji przywołał art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane – organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli do tego był wzywany inwestor) oznacza udzielenie zgody na realizację zamierzeń inwestycyjnych określonych w zgłoszeniu. Wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie uruchamia tryb odwoławczy. Organ odwoławczy wskazał, że zamierzenie inwestycyjne objęte zgłoszeniem z dnia 5 czerwca 2015 r., przewiduje realizację ogrodzenia w postaci ustawienia bramy przy ul. F. na działce ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. F. w dzielnicy [...]. W zgłoszeniu inwestor wpisał, że roboty budowlane rozpoczęto w dniu 22 maja 2015 r. Organ I instancji, rozstrzygając o sprzeciwie, zasadnie zatem ocenił, że jest on uzasadniony wobec zrealizowania zamiaru inwestycyjnego już przed zgłoszeniem. Ponadto, inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co do działki nr ew. [...] z obrębu [...] (por. wypis z ewidencji gruntów) oraz nie złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr ew. [...] z obrębu [...]. Dysponowanie nieruchomością na cele budowlane stanowi czynność przekraczającą zwykły zarząd nieruchomością i w związku z tym podjęcie procesu inwestycyjnego na nieruchomości stanowiącej przedmiot współwłasności wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. W ocenie Wojewody [...] w przedmiotowej sprawie organ I instancji zasadnie odstąpił od wzywania inwestora do usunięcia braków zgłoszenia skoro objęte nim roboty budowlane zostały wykonane przed zgłoszeniem. Okoliczność tą potwierdził inwestor także w odwołaniu. Na skutek zgłoszenia robót budowlanych organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje pozytywnej decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o sprzeciwie. Dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu, kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia. Jest to natomiast jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. VII SA/Wa 1018/15 z dnia 12 sierpnia 2015 r.). Dodatkowo organ podniósł, że działka o nr ew. [...] w rejestrze gruntów jest zakwalifikowana jako droga, właściciel nie jest ustalony, a władającym jest Prezydent [...], w stosunku do dz. ew. nr [...], inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale w świetle rejestru gruntów działka nie ma ustalonego właściciela, a władającym jest [...] Współdzielenia Budowlano- Mieszkaniowa "[...]". Oparto się na danych z dnia z dnia 29 czerwca 2015 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł inwestor – S. R. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) 138 § 1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 30 ust. 6 pkt 2 oraz art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne ( Dz.U z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyli organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy Wojewoda [...] winien był uchylić wskazaną decyzję w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości; 2) art. 30 ust. 2 ustawy Prawo poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zgłoszenia, 3) art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie przez organ, że: a) skarżący zgłosił do Prezydenta [...] zamiar wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia działek [...] i [...] z obrębu [...] w dniu 5 czerwca 2015 r., podczas gdy zgłoszenie zostało dokonane dnia 5 maja 2015 r., co doprowadziło do wydania sprzeciwu po upływie 30-dniowego terminu wskazanego w art. 30 ust. 5 ustawy; b) zamiarem skarżącego było wzniesienia ogrodzenia działek [...] i [...] z obrębu [...], podczas gdy ogrodzenie zostało posadowione na części działki [...] z obrębu [...] oznaczonej na wstępnym projekcie podziału, załączonym do niniejszej skargi, numerem [...] z obrębu [...]; c) skarżący nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co potwierdza wypis z ewidencji gruntów i budynków, podczas gdy S. R. jest współwłaścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka [...] z obrębu [...]; d) skarżący zrealizował inwestycję przed upływem terminu wskazanego w art. 30 ust. 5 ustawy, w sytuacji gdy skarżący złożył zgłoszenie dnia 5 maja 2015 r. a inwestycję zrealizował w dniach 12-13 czerwca 2015 r. a zatem z zachowaniem ustawowego terminu; e) działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi drogę w sytuacji, gdy ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] Wojewoda [...] odmówił nabycia przez Gminę W. z dniem [...] stycznia 1999 r. własności wskazanej działki z tytułu zajęcia pod drogę publiczną ulicę F. i wskazał, że działka ta stanowi własność osób fizycznych. Skarżący na podstawie art. 200 p.p.s.a. wniósł ponadto o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarga poparta została uzasadnieniem rozwijającym podniesione zarzuty. Zawierała załączniki – kopie dokumentów dotyczących okoliczności podnoszonych w zarzutach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem – prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa . Sąd kontrolował decyzję organu drugiej instancji, utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia. Sąd podziela stanowisko organu co do porządku prawnego, w oparciu o który rozpoznawane było przedmiotowe zgłoszenie. Wskazać należy, że organ rozpoznawał zgłoszenie z dnia 5 czerwca 2015 r. Losy dokumentu tożsamego co do treści a opisanego pieczęcią urzędu jako wniesionego w dniu 5 maja 2015 r., zostały szczegółowo wyjaśnione w toku postępowania odwoławczego (patrz akta administracyjne). Ustalono bowiem, że wprawdzie dokument zgłoszenia w dniu 5 maja 2015 r. został opieczętowany, to jednak nie trafił do rozpoznania po tym jak przy nieuwadze urzędnika został zabrany przez zgłaszającego inwestora – skarżącego. Sąd podziela stanowisko organu co do zasadności sprzeciwu w sytuacji, w której w dacie zgłoszenia rozpatrywanego w sprawie niniejszej – 5 czerwca 2015 r., inwestycja była już zrealizowana. Także w niniejszej skardze wskazano na wykonanie robót w dniach 12 – 13 czerwca 2015 r., zatem przed upływem ustawowego terminu 30 dni od dnia zgłoszenia. W tych warunkach organ nie miał obowiązku wzywania inwestora do uzupełnienia braków zgłoszenia, nie one bowiem decydowały o podjętym orzeczeniu. Zarzuty skargi są nieuzasadnione Bezpodstawny jest zarzut co do tego, że cyt. "zamierzenie inwestora – ustawienie bramy na części działki [...] z obrębu [...] oznaczonej na wstępnym projekcie podziału, załączonym do niniejszej skargi, numerem [...] z obrębu [...] o wysokości poniżej 2,20 m nie wymagało zgłoszenia jako, że nie graniczy ona z drogą, ulicą, placem, torami kolejowymi i innych miejscami publicznymi.". Wobec literalnej treści zgłoszenia dotyczyło ono inwestycji na działkach [...],[...] od strony ulicy, zatem w oczywisty sposób miejsca publicznego Odrębną i pozostającą poza badaniem w sprawie niniejszej jest zaś kwestia, jak w rzeczywistości inwestycja została zrealizowana. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).