VII SA/Wa 625/21
WyrokWSA w Warszawie2021-06-15
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Marta Kołtun-Kulik, Tomasz Stawecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy prace budowlane polegające na rozbiórce drewnianej konstrukcji budynku i wzniesieniu w jej miejsce murowanej konstrukcji, z wykorzystaniem istniejących fundamentów, stanowią remont, czy rozbudowę w rozumieniu Prawa budowlanego, a w konsekwencji, czy zasadnie ustalono opłatę legalizacyjną?Ratio decidendi
Sąd uznał, że prace polegające na rozbiórce istniejącej drewnianej konstrukcji budynku i wzniesieniu w jej miejsce nowej, murowanej konstrukcji, nawet z wykorzystaniem istniejących fundamentów, stanowią rozbudowę, a nie remont. W związku z tym, organy prawidłowo zastosowały przepisy dotyczące legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu i zasadnie ustaliły opłatę legalizacyjną. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.Stan faktyczny
Skarżący kwestionowali postanowienie o ustaleniu opłaty legalizacyjnej w wysokości 25 000 zł, naliczonej w związku z rozbudową budynku inwentarsko-składowego. Organy ustaliły, że prace budowlane polegały na rozbiórce drewnianej konstrukcji i wzniesieniu murowanej, co zakwalifikowano jako rozbudowę, a nie remont. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędną kwalifikację prac jako rozbudowy oraz brak wszechstronnego zbadania materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, sędzia WSA Tomasz Stawecki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi A.K. i T.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej oddala skargę
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2020r., nr [...], na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020r., poz. 1333 t.j.) art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020r., poz. 471 ze zmianami) i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zmianami), w związku z postępowaniem w sprawie rozbudowy budynku inwentarsko-składowego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], nr ewid. działki [...] – ustalił A. i T. K. opłatę legalizacyjną w wysokość 25.000 zł (dwadzieścia pięć tysięcy złotych).
W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że w związku z koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy rozbudowy budynku inwentarsko-składowego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], nr ewid. działki [...], przeprowadził w dniu [...].06.2020 r. ponowne oględziny.
Podczas oględzin stwierdzono, że stan techniczny budynku inwentarsko-składowego w stosunku do poprzednich kontroli nie zmienił się. W dalszym ciągu obiekt użytkowany był do przechowywania sprzętu rolniczego i gospodarczego. W części inwentarskiej nie trzymane były zwierzęta w związku z ograniczeniami hodowli wprowadzonymi przez walkę z AFS (Afrykański Pomów Świń). Nie stwierdzono nowych robót budowlanych i powiększania konstrukcji budynku.
W toku postępowania pełnomocnik inwestorów, wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie dowodu z wydruku zdjęcia wykonanego w 2004 r. z "lotu ptaka", na okoliczność, że w 2004 roku istniał budynek w formie takiej jak obecnie, tylko z drewna.
PINB w [...] przeprowadził z urzędu poszukiwania archiwalnych materiałów z Ł. (zdjeć/fllmów) na ogólnodostępnych stronach internetowych. Odszukano zdjęcia robione z powietrza, w latach 2004-2005, które obrazowały zabudowania na działce inwestorów. Z fotografii wynikało, iż w tym czasie przybudówki do budynku stodoły były konstrukcji drewnianej kryte papą i posiadały taki kształt jak przy pomiarach z 2002. W serwisie [...] odnaleziono film zamieszczonym w dniu [...] listopada 2012 r., datowany na [...] listopada 2012 r. na którym uwidoczniony był przedmiotowy budynek stodoły wraz z przybudówkami już konstrukcji murowanej, w stanie takim, jak obecnie.
W dniu [...].09.2020 r. na podstawie art. 10 k.p.a., wysłano do stron postępowania zawiadomienia, informujące o pozyskaniu nowych dowodów oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami.
Analizując całość materiału dowodowego, zeznania świadków (niekiedy ze sobą sprzeczne), protokoły z kontroli oraz posiadane archiwalne fotografie i filmy -PINB w [...] stwierdził, iż rozbudowa budynku inwentarsko-składowego, konstrukcji murowanej przeprowadzona została w latach 2005-2010. Dokonano rozbiórki budynków konstrukcji drewnianej i w to miejsce wykonano budynki konstrukcji murowanej, kończąc roboty w roku 2010, łącznie pokrywając cały budynek stodoły, wraz z przybudówkami nowym pokryciem dachowym.
Organ wskazał na ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartą w wyroku sygn. akt VII SA/Wa 1936/19, gdzie stwierdzono, że w świetle całokształtu materiału dowodowego, robót wykonanych po [...] stycznia 1995 r. nie można zakwalifikować jako remontowych. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane remont to: "wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym", a w istocie wykonano nowy obiekt o odmiennej konstrukcji.
Organ stwierdził, że wykorzystanie istniejących fundamentów nie miało znaczenia. Stanowiło jedynie ułatwienie przy wykonywaniu robót budowlanych. W rzeczywistości rozebrano istniejącą, samowolę budowlaną lekkiej konstrukcji drewnianej krytej papą, a w jej miejsce wykonano nową o trwałej murowanej konstrukcji, z dachem krytym blachą trapezową. W związku z tym nie ma znaczenia fakt istnienia wcześniejszej samowolnej dobudowy, jeżeli została ona w całości rozebrana, a postępowanie toczy się w stosunku do samowolnej rozbudowy budynku inwentarsko-składowego konstrukcji murowanej, wykonanej w latach 2005-2010, w reżimie obowiązującego Prawa budowlanego.
Dalej PINB wskazał, że postanowienie stanowi kontynuację postępowania legalizacyjnego, prowadzonego na postawie art. 48 Prawa budowlanego, w którym postanowieniem z dnia [...].07.2015 r., wstrzymano wykonywanie robót budowlanych i nałożono na inwestorów obowiązek dostarczenia: zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zgodności rozbudowy części budynku inwentarsko-składowego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z oceną techniczną wykonanych robót, sporządzoną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiednim zakresie, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Następnie postanowieniem z dnia [...].11.2016 r., nałożono obowiązek uzupełnienia wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości.
W związku z tym, iż w wyznaczonym terminie Inwestorzy przedłożyli 4 uzupełnione projekty budowlane PINB w [...] ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej.
Zgodnie z art. 49 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót właściwy organ, postanowieniem ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, z tym, że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.
Zgodnie z art. 59f ustawy Prawo budowlane, kara stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnik kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł. Współczynnik kategorii obiektu (k) i współczynnik wielkości obiektu (w) wynosi 1,0 (kat. II wg załącznika do ustawy). Opłata legalizacyjna wyliczona została na kwotę 25 000 złotych.
A. i T. K. wnieśli zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2020r.
Domagając się jego uchylenia zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:
I. Naruszenie przepisów postępowania tj.:
1. art. 7, 8, 9. 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie dokładnego zbadania stanu faktycznego z uwzględnieniem słusznego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli; zaniechanie zbadania w sposób wszechstronny i wyczerpujący całego materiału dowodowego, a także przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na:
a) braku uwzględnienia dowodów w postaci dwóch zaświadczeń z dnia 28 listopada 2016 roku, potwierdzających datę zameldowania A.C. oraz G. R. na okoliczność dokonania samowoli budowlanej przez przed 2001 r.:
b) braku wyjaśnienia na jakiej podstawie organ ustalił, że rozbudowa budynku inwentarsko - sanitarnego nastąpiła w latach 2005 - 2010 roku.
c) brak wyjaśnienia dlaczego organ odmówił wiarygodności zeznaniom świadków powołanych przez skarżących;
d) pominięcie, że odosobnione stanowisko w kwestii daty remontu obiektu prezentuje jedynie T.S. oraz jego siostra Z. G.;
e) wadliwe przyjęciu, że prace przeprowadzone przez skarżących nie są remontem lecz rozbudową;
f) zaniechanie wyjaśnienia dlaczego dano wiarę dowodom "wątpliwego pochodzenia";
g) zaniechaniu wykonania wytycznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 793/17.
2. art. 84 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa w celu ustalenia przybliżonej daty prac budowlanych.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ([...]WINB) postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 wraz z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia A. K. i T. K., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].10.2020r. nr [...], ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej na kwotę 25 000 złotych w związku z rozbudową budynku inwentarsko-składowego, przy ul. [...] w Ł., nr ewid. działki [...] - utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że sprawa dotycząca rozbudowy budynku inwentarsko - składowego na działce przy ul. [...] w m. Ł. podlegała już ocenie organu wojewódzkiego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Ostatnim rozstrzygnięciem była decyzja [...]WINB z dnia [...].08.2019 r. uchylająca w całości decyzję PINB w [...] z dnia [...].06.2019 r., udzielającą pozwolenia na użytkowanie ww. budynku inwentarsko - składowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 9.10.2019 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1936/19 oddalił sprzeciw A. i T. K. od tej decyzji.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że: "(...) Słusznie (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził w sposób wystarczający postępowania, niezbędnego do wyjaśnienia i załatwienia sprawy oraz nie rozpatrzył w sposób należyty wszystkich dowodów w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z prawdą obiektywną, co skutkowało koniecznością uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia (...) Słusznie organ odwoławczy wskazał na poważne wątpliwości, co do prawidłowości ustalenia przez organ powiatowy zakresu robót wykonanych przy budynku inwentarsko-składowym po [...] stycznia 1995 r., a tym samym reżimu prawnego jaki miałby zastosowanie do ewentualnej legalizacji rozbudowy budynku inwentarsko-składowego (...) Obecnie zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż roboty wykonane przy (...) przy budynku inwentarsko-składowym po [...] stycznia 1995 r., nie stanowiły tylko remontu. Z pisma inwestora z dnia [...] marca 2019 r. wynika, iż w czasie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994 r. został m.in. podniesiony dach, rozbiórce uległy ściany, wylano belkę zbrojoną celem wzmocnienia istniejących fundamentów, pomurowano nowe ściany i wylano wieniec (...) Słusznie zatem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że organ I instancji powinien jeszcze raz ocenić materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, pod kątem prawidłowej kwalifikacji prawnej robót budowlanych wykonanych po 1 stycznia 1995 r. (...) ".
Kontynuując postępowanie, PINB w [...] zastosował się do wytycznych wskazanych w powyższym wyroku jak i w decyzji [...]WINB. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...].06.2020 r. organ stwierdził, że budynek inwentarsko - składowy, użytkowany jest jako stodoła - pomieszczenia do przechowywania sprzętu rolniczego i gospodarczego. Wykonane roboty budowlane stanowiły rozbudowę budynku inwentarsko – składowego. Wykorzystanie istniejących fundamentów nie miało istotnego znaczenia i stanowiło tylko ułatwienie przy wykonywaniu robót budowlanych. Rozebrano istniejącą samowolę budowlaną lekkiej konstrukcji drewnianej krytej papą, a w jej miejsce wykonano nową, o trwałej murowanej konstrukcji, z dachem krytym blachą trapezową. W związku z tym nie ma znaczenia fakt istnienia wcześniejszej samowolnej dobudowy, jeżeli została ona w całości rozebrana, a postępowanie toczy się w odniesieniu do samowolnej rozbudowy budynku inwentarsko - składowego konstrukcji murowanej, wykonanej w latach 2005 - 2010.
[...]WINB stwierdził, że materiał dowodowy wskazuje, iż roboty budowlane zrealizowane w spornym obiekcie nie stanowiły remontu, a jego rozbudowę. W treści pisma z dnia [...].03.2019 r. skarżący wskazał, że dach został podniesiony i zabezpieczony, rozbiórce uległy ściany, wylano belkę zbrojoną celem wzmocnienia istniejących fundamentów, pomurowano nowe ściany i wylano wieniec. Nadto w treści "Inwentaryzacji i Oceny Stanu Technicznego" sporządzonej przez mgr inż. M.K. wskazano, że: "(...) w ramach prac remontowych dokonano rozbiórki istniejących ścian drewnianych, a następnie na istniejącym fundamencie wzniesiono ściany z bloczka betonowego oraz pustaka gazobetonowego (...)".
W sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy Prawa budowlanego z 1994 r. Podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...].10.2018 r. T. K. zeznał, że konstrukcja dobudowanych części stodoły została zmieniona na murowaną w 2010 r. Ściany obiektu zostały wykonane z pustaków, pokrycie dachowe z blachy trapezowej. W związku z powyższym należało uznać, że w roku 2010 dokonano rozbiórki konstrukcji drewnianej i wykonano zabudowę murowaną. Wykonane roboty nie stanowiły remontu istniejącego obiektu.
PINB prawidłowo zastosował tryb postępowania legalizacyjnego z art. 48 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego, stwierdzając możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest zobowiązany wydać postanowienie, w którym powinien wstrzymać prowadzenie robót budowlanych i nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów.
PINB w [...] postanowieniem z dnia [...].07.2015r., wstrzymał wykonywanie robót budowlanych przy rozbudowie budynku inwentarsko-składowego, realizowanych przez A. i T. K. na nieruchomości przy ul. [...] w Ł., wykonanych bez uzyskania pozwolenia na budowę oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia we wskazanym terminie dokumentów, o których mowa w art. o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego.
Inwestorzy wywiązali się z nałożonego obowiązku i ostatecznie dostarczyli w dniu [...].12.2016r. wymaganą dokumentację.
Organ nadzoru budowlanego, który otrzymał dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 (traktowane jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego) był zobowiązany zbadać:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń:
3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Przedłożony projekt budowlany został sporządzony przez Z.M. oraz sprawdzony przez mgr inż. J.T. Z oświadczenia projektanta wynika, że projekt spornej rozbudowy został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.
Z zaświadczenia wydanego przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...].10.2016 r. wynika, iż rozbudowa jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta i Gminy [...] z dnia [...].03.2004 r. wraz ze zmianami.
Z treści dokumentacji projektowej wynika, że dotychczasowe roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej: "W trakcie oględzin nie stwierdzono niekorzystnych zjawisk w postaci odkształceń, ugięć lub zniszczeń mechanicznych. Przy pracach budowlanych zadbano aby konstrukcja budynku spełniała warunki zapewniające nieprzekroczenie stanów granicznych nośności i użytkowania, poprzez wykonanie wzmocnień i usztywnień w postaci wieńca na fundamentach oraz trzpieni żelbetowych, jak również stężeń ścian, mogących pracować bez szkody dla konstrukcji istniejącej części budynku". "Wykonana rozbudowa budynku inwentarsko - składowego nie wpłynęła na zmniejszenie odległości budynku od granic sąsiednich oraz wysokość rozbudowy nie jest większa od wysokości budynku istniejącego (...) ".
Inwestor przedłożył wymagane dokumenty, które spełniają wymogi określone przepisami, dlatego kolejnym etapem postępowania było nałożenie opłaty legalizacyjnej w określonej kwocie. Opłata legalizacyjna jest restrykcją przewidzianą przez ustawodawcę za samowolne prowadzenie procesu inwestycyjnego w sprawach objętych przepisami Prawa budowlanego. Organy nadzoru budowlanego nie mają wpływu na wielkość opłat legalizacyjnych, bowiem ich sposób naliczania wynika z mocy samego prawa.
W ocenie organu II instancji, organ I instancji dokonał prawidłowej kwalifikacji stanu faktycznego, właściwie wyliczył kwotę opłaty legalizacyjnej, jako iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu (k) oraz w spółczynnika wielkości obiektu (w). Współczynnik kategorii obiektu budowlanego oraz współczynnik wielkości obiektu określone zostały w załączniku do ustawy Prawo budowlane z 1994r.
Jeżeli inwestorzy uiszczą opłatę legalizacyjną, to organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej oznacza zastosowanie art. 48 ww. ustawy, czyli wydanie nakazu rozbiórki.
Odnosząc się do argumentów zażalenia, [...] WINB stwierdził, że kwestia daty realizacji spornej rozbudowy była już niejednokrotnie analizowana. Materiał dowodowy wskazuje, iż rozbudowa została zrealizowana w 2010 r., zatem w reżimie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994 r.
WSA w Warszawie w wyroku z dnia 9.10.2019 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1936/19, przesądził, że charakter wykonanych po 1995 r. robót budowlanych, wskazuje na rozbudowę obiektu, a nie jego remont. Zarzut skarżących, że nie wyjaśniono na jakiej podstawie organ I instancji ustalił, że rozbudowa spornego obiektu miała miejsce w latach 2005 - 2010 organ uznał za całkowicie niezasadny.
Skarżący A. i T. K. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie:
1. art. 7, 8, 9. 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego zbadania stanu faktycznego z uwzględnieniem słusznego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli; zaniechanie zbadania w sposób wszechstronny i wyczerpujący całego materiału dowodowego, a także przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na:
a) pominięciu w uzasadnieniu postanowienia dowodów w postaci dwóch zaświadczeń z dnia [...] listopada 2016 roku, potwierdzających datę zameldowania A. C. oraz G. R., zawnioskowanych na okoliczność dokonania samowoli budowlanej przed 2001 roku;
b) braku dokładnego wyjaśnienia na jakiej podstawie organ ustalił, że rozbudowa budynku nastąpiła w latach 2005 - 2010 roku;
c) braku wyjaśnienia dlaczego odmówiono waloru wiarygodności zeznaniom świadków powołanych przez skarżących;
d) pominięcie, że przeciwstawne stanowisko w kwestii daty remontu obiektu prezentuje jedynie T. S. oraz jego siostra Z. G. - z uwagi na istniejący długoletni konflikt ze skarżącymi;
e) pominięciu dowodu w postaci pisemnej zgody Z.G. na wykonanie przez skarżących remontu, co wskazuje, iż prace przeprowadzone przez skarżących były remontem a nie rozbudową;
f) wadliwym przyjęciu, że prace nie są remontem lecz rozbudową;
g) zaniechanie wyjaśnienia dlaczego organ dał wiarę dowodom w postaci filmu umieszczonego w serwisie [...] oraz zdjęciom zamieszczonym w sieci, które są dowodami "wątpliwego pochodzenia", w sytuacji gdy w materiale dowodowym znajdowały się dokumenty urzędowe;
h) zaniechaniu wykonania wytycznych wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 793/17 tj.: "(...) szczegółowego wyjaśnienia jaki zakres prac został wykonany do 1 stycznia 1995 roku...".
2. art. 84 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa, co do kwestii ustalenia przybliżonej daty prac budowlanych;
3. art. 156 w zw. z art. 126 kpa poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w sytuacji gdy postępowanie zostało umorzone.
Naruszenie przepisów prawa materialnego:
1. art. 49 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego zastosowanie i ustalenie opłaty legalizacyjnej, w sytuacji gdy skarżący nie dopuścili się samowoli budowlanej.
2. art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że dokonano rozbudowy a nie remontu.
Skarżący domagali się uchylenia postanowienia [...]WINB z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] października 2020r.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów przyjmując za pewnik, iż budynek inwentarsko-składowy został rozbudowany w 2001 roku. Nie ma dowodu potwierdzającego ustalenia organu, poza twierdzeniami T.S. oraz jego siostry. Zeznania pozostałych świadków, są odmienne. Organ nie ustosunkował się do wyjaśnień tych świadków (dlaczego nie dał wiary ich zeznaniom).
Nie odniósł się do pisemnej zgody Z.G. na przeprowadzenie remontu budynku inwentarsko - składowego co potwierdza, że faktycznie doszło do remontu a nie rozbudowy. W sposób niedostateczny uzasadnił, że prace budowlane zostały przeprowadzone w latach 2005 - 2010. Co prawda powołał się na zdjęcia zrobione z powietrza w latach 2004 - 2005, które obrazowały zabudowania na działce skarżących, a następnie na film znajdujący się w serwisie [...], na którym uwidoczniono budynek stodoły wraz z przybudówkami konstrukcji już murowanej, to jednak nie wyjaśnił jak zawęził przedział czasowy prac budowlanych do lat 2005 - 2010. Dowody w postaci filmu umieszczonego w serwisie [...] oraz zdjęcia zamieszczone w sieci, są dowodami "wątpliwego pochodzenia".
Organ nie wskazał na zeznania, które uznał za wiarygodne bądź niewiarygodne i z jakich przyczyn. Na treść zeznań T.S. i Z.G. miał wpływ długoletni sąsiedzki konflikt ze skarżącymi.
Nie doszło do zmiany podstawowych parametrów budynku inwentarsko - składowego, doszło zatem do remontu, a nie rozbudowy.
Organ zaniechał realizacji wytycznych wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 793/17. Konieczne było zasięgnięcie opinii biegłego z zakresu budownictwa, który na podstawie stanu materiałów użytych do prac budowlanych oszacowałby okres w którym były prowadzone.
Nadto wskazano, że decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. organ I inst. zakończył postępowanie w sprawie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego przez PINB w [...] dnia [...] stycznia 2016 roku, w związku z prowadzonymi robotami remontowymi w budynku inwentarsko - składowym. Decyzja ta została uchylona w całości przez [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego, a postępowanie umorzone w całości.
Wobec powyższego organ powinien odmówić wszczęcia postępowania na wniosek T. S.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Organ zasadnie wskazał na ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartą w wyroku sygn. akt VII SA/Wa 1936/19, gdzie stwierdzono, że w świetle całokształtu materiału dowodowego - robót wykonanych po [...] stycznia 1995 r. nie można zakwalifikować jako remontowych. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane remont to: "wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym", a w istocie wykonano nowy obiekt o odmiennej konstrukcji. Organ I instancji miał "jeszcze raz ocenić materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, pod kątem prawidłowej kwalifikacji prawnej robót budowlanych wykonanych po [...] stycznia 1995 r.
Podkreślić należy że PINB w [...] przeprowadził z urzędu poszukiwania archiwalnych materiałów z Ł. (zdjeć/fllmów) na ogólnodostępnych stronach internetowych. Odszukano zdjęcia robione z powietrza, w latach 2004-2005, które obrazowały zabudowania na działce inwestorów. Z fotografii wynikało, iż w tym czasie przybudówki do budynku stodoły były konstrukcji drewnianej kryte papą i posiadały taki kształt jak przy pomiarach z 2002. W serwisie [...] odnaleziono film zamieszczonym w dniu [...] listopada 2012 r., datowany na [...] listopada 2012 r. na którym uwidoczniony był przedmiotowy budynek stodoły wraz z przybudówkami już konstrukcji murowanej, w stanie takim, jak obecnie.
Sam skarżący w piśmie z dnia [...].03.2019 r. wskazał, że dach został podniesiony i zabezpieczony, rozbiórce uległy ściany, wylano belkę zbrojoną celem wzmocnienia istniejących fundamentów, pomurowano nowe ściany i wylano wieniec. Nadto w treści "Inwentaryzacji i Oceny Stanu Technicznego" sporządzonej przez mgr inż. M. K. wskazano, że: "(...) w ramach prac remontowych dokonano rozbiórki istniejących ścian drewnianych, a następnie na istniejącym fundamencie wzniesiono ściany z bloczka betonowego oraz pustaka gazobetonowego (...)".
Podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...].10.2018 r. T. K. zeznał, że konstrukcja dobudowanych części stodoły została zmieniona na murowaną w 2010 r. Ściany obiektu zostały wykonane z pustaków, pokrycie dachowe z blachy trapezowej. W związku z powyższym należało uznać, że w roku 2010 dokonano rozbiórki konstrukcji drewnianej i wykonano zabudowę murowaną. Wykonane roboty nie stanowiły remontu istniejącego obiektu.
Zdaniem Sądu zgromadzono wiarygodny materiał dowodowy, korespondujący z innymi dowodami, w tym zeznaniami wskazanych przez organ świadków, wskazujący że rozbudowa budynku inwentarsko-składowego, konstrukcji murowanej przeprowadzona została w latach 2005-2010. Dokonano rozbiórki budynków konstrukcji drewnianej i w to miejsce wykonano budynki konstrukcji murowanej, kończąc roboty w roku 2010, łącznie pokrywając cały budynek stodoły, wraz z przybudówkami nowym pokryciem dachowym. Słusznie organ stwierdził, że wykorzystanie istniejących fundamentów nie miało znaczenia. I stanowiło jedynie ułatwienie przy wykonywaniu robót budowlanych. Rozebrano istniejącą, samowolę budowlaną lekkiej konstrukcji drewnianej krytej papą, a w jej miejsce wykonano nową o trwałej murowanej konstrukcji, z dachem krytym blachą trapezową. Nie miał znaczenia fakt istnienia wcześniejszej samowolnej dobudowy, gdyż została ona w całości rozebrana, a przedmiotowe postępowanie dotyczyło samowolnej rozbudowy budynku inwentarsko-składowego konstrukcji murowanej, wykonanej w reżimie obowiązującego Prawa budowlanego.
Materiał dowodowy wskazuje, iż rozbudowa została zrealizowana w 2010 r., zatem w reżimie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994 r.
Zaskarżone postanowienie stanowi kontynuację postępowania legalizacyjnego, prowadzonego na postawie art. 48 Prawa budowlanego, w związku z tym, iż inwestorzy przedłożyli 4 uzupełnione projekty budowlane. Wysokości wyliczonej prawidłowo opłaty legalizacyjnej skarżący w istocie nie kwestionowali.
Reasumując zarzuty skargi okazały się bezzasadne, nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło