VII SA/Wa 628/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. W. i S. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać skarżącym B. i S. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 11 kwietnia 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. i S. W., w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2011 r. Na postanowienie to skarżący złożyli sprzeciw, tym samym straciło ono moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego przez skarżących wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoim synem, utrzymują się z dochodów w wysokości 1.806,56 złotych netto miesięcznie, uzyskiwanych z tytułu renty i emerytury. Wnioskodawcy podali, że posiadają dom mieszkalny o pow. 100 m2, nieruchomość rolną o pow. 9,41 ha, samochód osobowy marki Opel Astra z 2005 r.. Skarżący prowadzą hodowlę koni, posiadają 14 koni, w tym 2 źrebaki i 10 koników polskich, w ciągu ostatniego roku sprzedali jednego konia za kwotę 800,00 złotych. Wnioskodawcy oświadczyli, że za 2010 r. otrzymali pomoc finansową z tytułu dopłat bezpośrednich w wysokości 7.384,31 złotych, którą przeznaczyli m.in. na zakup paliwa, paszę dla koni, zakup sznurka do prasy, zakup zboża. Skarżący otrzymali ponadto 2.320 złotych z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich. Jednocześnie skarżący oświadczyli, że gospodarstwo nie przyniosło zysków, szczególnie w ostatnim roku, z uwagi na powodzie na ich terenie. Wnioskodawcy wskazali, że ponoszą koszty utrzymania syna studiującego w K. (ok. 900 zł miesięcznie). Skarżący podkreślili też, że w lipcu 2006 r. S.W. uległ wypadkowi samochodowemu i od tego czasu wymaga stałego i kosztownego leczenia, w związku z wypadkiem zaprzestał też prowadzenia firmy budowlanej. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i finansową S. i B. W. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie są bowiem w stanie z uzyskiwanych dochodów ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).