VII SA/Wa 630/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-15
Skład orzekający: Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli decyzja stwierdzająca nieważność nie wymaga wykonania?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdy zaskarżona decyzja nie jest aktem wymagającym wykonania. Akt administracyjny, który jedynie ustala, czy inna decyzja narusza porządek prawny (np. decyzja stwierdzająca nieważność innej decyzji), nie jest kwalifikowany do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie powoduje bezpośrednich skutków prawnych ani faktycznych wymagających czynności podmiotów uprawnionych.Stan faktyczny
Skarżący I. Ż. i G. Ż. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody, która z kolei odmawiała stwierdzenia nieważności decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W ramach skargi wnieśli o wstrzymanie wykonania pierwotnej decyzji Starosty. Skarżący argumentowali, że brak spełnienia norm w zatwierdzonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ż. i G. Ź. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r., Znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...]
W skardze z dnia 1 marca 2010r. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r., Znak: [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję, wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r., Znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004r. znak [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T. i L. P.pozwolenia na budowę budynu mieszkalno-usługowego na działce o nr ewid. [...] w B. u zbiegu ulic K. i J., I. i G. Ż. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...].
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że oczywistość braku spełnienia norm w zatwierdzonej przez Starostę decyzji jest bezsporna i brak wstrzymania budowy w tym stanie rzeczy może spowodować niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego oraz poważną szkodę dla interesu społecznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich decyzji, które mogą być wykonane i które takiego wykonania wymagają (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne...., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Istotą zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji jest ustalenie, czy będąca przedmiotem jej oceny inna decyzja (w tym przypadku decyzja własna z dnia [...] października 2009r.) narusza porządek w stopniu kwalifikowanym czy też nie. W konsekwencji zaskarżona decyzja nie ma charakteru decyzji wymagającej wykonania.
W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżących, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r.
Mając na uwadze powyższe rozważania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło