VII SA/Wa 632/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego po rozpatrzeniu wniosku Parafii Rzymsko-Katolickiej p.w. [...] reprezentowanej przez radcę prawnego M. S., z dnia [...] listopada 2007 r.(data wpływu: [...] listopada 2007 r.) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2007 r., [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2004 r., [...], udzielającej pozwolenia Urzędowi Miasta [...] na wznowienie robot budowlanych związanych z przebudową nawierzchni ul. [...] w [...], na odcinku wzdłuż muru kamiennego otaczającego drewniany kościół p.w. [...], wpisany do rejestru zabytków pod nr [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1968 r.- działając na podstawie art. 89 pkt 1, art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 162, poz.1568, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 238, poz. 2390 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 362 i Nr 126 poz. 875) oraz art. 17 pkt 2, art. 127 § 3 art. 138 § 1 pkt 1, art. 157 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego zwany dalej k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2007 r. Organ wskazał, iż w dniu [...] października 2007 r. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2004 r., l.dz. [...], udzielającej pozwolenia Urzędowi Miasta [...] na wznowienie robot budowlanych związanych z przebudową nawierzchni ul. [...] w [...], na odcinku wzdłuż muru kamiennego otaczającego drewniany kościół p.w. [...], wpisany do rejestru zabytków, a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., l.dz. [...] stwierdził jej nieważność. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydając decyzję z dnia [...] października 2007 r. wskazał na brak przymiotu strony Parafii Rzymsko-Katolickiej p.w. [...] jako przyczynę odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2004 r. Ponownie rozpatrując wniosek ww. parafii z dnia [...] sierpnia 2006 r. wskazano, iż dotyczy on decyzji, która została wyeliminowana z obrotu prawnego. Okoliczność ta, stanowiła przedmiotową przesłankę odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Parafia Rzymsko-Katolicka p.w. [...]. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2007 r. znak: [...], oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Wskazała na naruszenie art. 28 k.p.a. Stwierdziła, że stanowisko Ministra, iż skarżącej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu jest całkowicie chybione. Podniosła, iż legitymację do żądania wszczęcia postępowania na wniosek ma podmiot, który twierdzi, że decyzja wadliwa dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podtrzymał swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna i jako taka została oddalona. Uwagę zwraca to, iż skarżący ma tego świadomość, albowiem sam stwierdza, iż w realiach faktyczno-prawnych przedmiotowej sprawy skarga nie może być uwzględniona. W ocenie sądu sugerowana prze niego potrzeba oceny czy stronie skarżącej przysługuje przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. ([...]) jest obecnie zbędna. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez wcześniejsze stwierdzenie jej nieważności w innej sprawie tj. w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. ([...]). Wywody sądu dotyczące tego czy Parafia Rzymsko-Katolicka p.w. [...] ma obecnie taki przymiot miałyby więc w istocie charakter czysto hipotetyczny, albowiem punktem wyjścia do rozważań w tej materii musiałoby być założenie, że kwestionowana w trybie nieważnościowym decyzja istnieje. Zaskarżona decyzja jest poprawna także z procesowego punktu widzenia. Ponieważ postępowanie w przedmiotowej sprawie nie zostało wszczęte, trudno było uznać, że stało się bezprzedmiotowe. Możliwość skorzystania przez organ z możliwości jakie dawał art. 105 § 1 k.p.a. istniałyby bowiem wówczas gdyby uprzednio doszło do sytuacji przewidzianej w art. 61 § 1 k.p.a.. Poza tym jeśli skarżąca uważa, że z naruszeniem przepisów prawa została wyeliminowana z postępowania zakończonego stwierdzeniem nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. powinna rozważyć możliwość ewentualnego skorzystania z uprawnień jakie przewiduje rozdział 12 k.p.a. Podstawą rozstrzygnięcia sądu jest art. 151 ppsa.