VII SA/Wa 635/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postanawia : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...]. W dniu 28 lutego 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S.K. i A.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...]. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K., ze względu na wniesienie jej po upływie terminu oraz nie uzupełnienie w terminie braków formalnych. Skarżący zawarty w skardze wniosek o wstrzymania wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...] ograniczył do samego sformułowania wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1227/05). W niniejszej sprawie, wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżący objął wyłącznie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...]. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...] nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne nie złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał żadnych argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.