VII SA/Wa 637/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przywrócić Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. termin do wniesienia skargi do Sądu. W dniu 14 kwietnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu swojego wniosku strona skarżąca wskazała, że wniosła skargę do Sądu za pośrednictwem organu w przepisanym terminie 30 dni od otrzymania zaskarżonej decyzji. Na skutek jednak błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji co do siedziby organu skarga została wysłana na poprzedni adres organu tj. na ul. [...] w W., podczas gdy od 2005r. siedziba organu znajduje się na ul. [...] w W. Na potwierdzenie dotrzymania terminu skarżąca dołączyła kserokopię książki nadawczej, koperty w której została nadana skarga oraz zaskarżonej decyzji wraz z pouczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( post. NSA z dnia 2 października 2002r., V SA 793/03). W niniejszej sprawie przyczyną niedochowania terminu do wniesienia skargi przez skarżącą był błędny adres siedziby organu zawarty w pouczeniu zaskarżonej decyzji. Z nadesłanej przez skarżącą kserokopii decyzji jak również oryginału znajdującego się w nadesłanych aktach sprawy wynika, że organ mylnie pouczył skarżącą, iż przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu wskazując jako adres ul. [...], gdzie Inspektorat mieścił się przed przeniesieniem siedziby na ul. [...] w W. Z nadesłanej zaś przez skarżącą kserokopii koperty wynika, że przesyłka do organu została nadana w dniu 5 marca 2009 r. i wróciła do nadawcy w dniu 9 marca 2009 r. z adnotacją poczty, że adresat wyprowadził się. Skarżąca ponownie wysłała skargę za pośrednictwem organu w dniu 16 marca 2009 r.(data stempla pocztowego), a zatem w ustawowym siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Stosownie bowiem do treści art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu składa się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, skarżącą uprawdopodobniła oraz wskazała okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Sądu. Błędne zaś pouczenie zawarte w decyzji co do prawa odwołania się albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego przepisu. Strona skarżąca dołożyła bowiem należytej staranności i wniosła w ustawowym siedmiodniowym terminie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.