VII SA/Wa 64/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. sprawy ze skargi B. M. i D. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. Prezydent [...] działając na podstawie art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 05 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 202r. o ustroju miasta [...] (Dz.U. Nr [...], poz. [...] ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku B.. M. i D. M. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] września 2003r. dla inwestycji polegającej na budowie trzech pawilonów pensjonatowo – seminaryjno – mieszkalnych na części działki Nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] oraz decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2003r. przenoszącej pozwolenie na budowę. W uzasadnieniu w/w decyzji powołując się na art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) organ stwierdził, że obszar oddziaływania obiektu nie dotyczy działki odwołujących się i planowana zabudowa nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki, bowiem odległość istniejącego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce skarżących od projektowanych pawilonów pensjonatowo – seminaryjno – mieszkalnych wynosi 33m., a od granicy działki 28m. Decyzją z dnia [...] listopada 2004r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania B. M. i D. M. od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. utrzymał w mocy w/w decyzję. Uzasadniając zaskarżoną decyzję Wojewoda [...] stwierdził iż skarżący nie są stroną w sprawie, gdyż ich budynek mieszkalny wraz z otaczającym terenem nie występuje w sferze oddziaływania obiektu. Zdaniem organu odwoławczego brak jest podstaw do sformułowania poglądu, że odległość 28m. pomiędzy budynkami nie mieści się w normatywach określonych przepisami Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r. Nr 75, poz. 690, Dz.U. z 2004r. Nr 33, poz. 270 oraz rozporządzenie zmieniające – Dz.U. z 2004r. Nr 109, poz. 1156). Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004r. znak: [...] .do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli: B. M. i D. M.. W/w decyzji strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 28 § 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że nieruchomość skarżących nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu i w konsekwencji przyjęcie, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji polegającej na budowie trzech pawilonów pensjonatowo – seminaryjno – mieszkalnych na części działki nr [...] w obrębie przy ul. [...]. Ponadto skarżący zarzucają naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego tj. art. 10 Kpa w związku z art. 81 i 79 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu, w konsekwencji skarżący nie zgadzają się z ustaleniami poczynionymi przez organ co do odległości pomiędzy granicą działki a pawilonami. Strona skarżąca zarzuca także naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 Kpa w związku z art. 77 i 78 Kpa poprzez niedopełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ustosunkował się też do zarzutów podanych w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewoda [...] wyjaśnił, że materiały, które zostały dostarczone przez skarżących w toku postępowania odwoławczego dotyczyły ogrodzenia działki i wytyczenia rzeczywistej granicy nieruchomości stanowiącej własność B. M. i D. M., nie są więc żadnym dowodem w przeprowadzonej sprawie, a jedynie mogą być przedmiotem odrębnego postępowania. W związku z tym organ odwoławczy przy rozpatrywaniu odwołania wziął pod uwagę materiały, które uważał za udowodnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd na podstawie art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] września 2003r. dla inwestycji polegającej na budowie trzech pawilonów pensjonatowo – seminaryjno – mieszkalnych na części działki Nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w ocenie organu odwoławczego skarżący nie są w rozumieniu art.28 Kpa stroną w tym postępowaniu. Stosownie do treści art. 28 Kpa stroną w postępowaniu administracyjnym może być tylko taka osoba, która legitymuje się interesem prawnym. Posiadanie interesu prawnego to posiadanie uprawnień i obowiązków prawem chronionych. Oznacza to, że stroną w rozumieniu art. 28 Kpa jest ten, czyjego uprawnień lub obowiązków opartych na prawie, dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swoje, na prawie oparte uprawnienie lub obowiązek (por. wyrok NSA z dnia 22.07.1998r., IV SAB 27/98;LEX nr 43219). Natomiast zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor, oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Stosownie do treści z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że Wojewoda [...] słusznie uznał, iż brak jest podstaw do sformułowania poglądu, że odległość 28m. pomiędzy budynkami nie mieści się w normatywach określonych przepisami Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r. Nr 75, poz. 690, Dz.U. z 2004r. Nr 33, poz. 270 oraz rozporządzenie zmieniające – Dz.U. z 2004r. Nr 109, poz. 1156). Mając powyższe na uwadze należy przyjąć za trafny pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, że skarżący nie są stroną w sprawie, gdyż ich budynek mieszkalny w świetle w/w przepisów nie występuje w obszarze oddziaływania obiektu. Odnosząc się zarzutu skargi dotyczącego odległości pomiędzy granicą działki skarżących a pawilonami, należy zauważyć, że na rozprawie w dniu 14 września 2005r. skarżąca oświadczyła, że odległości podane w zaskarżonej decyzji są prawdziwe. Na marginesie należy podnieść, że kwestia rzeczywistej granicy działki nie jest przedmiotem oceny sądu administracyjnego i w związku z tym powinna być rozpatrywana przez sąd powszechny. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego tj. art. 10 Kpa w związku z art. 81 i 79 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu należy zauważyć, iż przepisy w/w artykułów dotyczą strony postępowania administracyjnego. Skoro więc skarżący nie są stroną postępowania administracyjnego nie można stwierdzić, że organ naruszył prawo. Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.02 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz.U Nr 153, poz. 1270).