VII SA/Wa 645/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. w G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić M. Sp. z o.o. w G. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W dniu 20 października 2010 r. postanowieniem wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówiono M. Sp. z o.o. w G. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Na ww. postanowienie został złożony w dniu 9 listopada 2010 r. sprzeciw, który jednak nie został podpisany. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2010 r. wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Strona wezwanie otrzymała w dniu 30 listopada 2010 r. Zatem czynności winna dokonać do dnia 7 grudnia 2010 r. Strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych sprzeciwu, jednakże w dniu 8 grudnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu składając jednocześnie sprzeciw podpisany przez Prezesa Zarządu Spółki A. G. Przy czym sam wniosek o przywrócenie terminu uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie został podpisany. Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2010 r. wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie. Niewykonanie zarządzenia zostało zagrożone rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 5 stycznia 2011 r. W dniu 17 stycznia br., do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu podpisany przez Prezesa Zarządu A. G. oraz Członka Zarządu M. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W uzasadnieniu wniosku strona podała, że z powodu wyjazdu służbowego, który zakończył się 8 grudnia 2010 r., ten dzień był pierwszym możliwym terminem do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W tym też dniu strona nadała wniosek. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nastąpiło bez jej winy. Uzasadnienie wniosku jest lakoniczne, a strona nie poparła wniosku żadnymi dokumentami (np. kopie delegacji służbowych, biletów). Nie wskazała ponadto kiedy ten wyjazd się rozpoczął, którzy członkowie zarządu w nim uczestniczyli i przede wszystkim, czy w trakcie wyjazdu służbowego strona nie mogła dokonać żądanych czynności. W przypadku wyjazdu służbowego, w trakcie którego strona mogła się kontaktować z siedzibą Spółki, z pewnością istniała możliwość nadania listu wraz ze sprzeciwem z uzupełnionymi brakami. Ponadto podnieść należy, że strona należycie dbając o swoje sprawy i wiedząc, że osoby zobowiązane do prawidłowego podpisywania pism będą przebywać poza siedzibą Spółki, winna poinformować Sąd o tej nieobecności. Obowiązku tego strona nie dopełniła. Z tego względu nie może stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu fakt, iż strona w danym okresie odbywała wyjazd służbowy. Należy również wskazać, że warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest konieczność dokonania czynności o przywrócenie terminu której strona wnosi – zgodnie z art. 87 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona tego nie dokonała, gdyż sprzeciw nadesłany razem z wnioskiem w dniu 8 grudnia 2010 r. był niewłaściwie podpisany – niezgodnie ze sposobem reprezentacji spółki – pomimo wezwania o właściwe jego podpisanie. Już z tej przyczyny nie jest zasadne przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.