VII SA/Wa 647/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.) sędzia WSA Monika Kramek, Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Miasta [...] kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2019r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy M. (ZGN) - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] stycznia 2018r. Nr [...] wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania remontu polegającego na demontażu nieczynnej instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. na dz. ew. nr [...]. Organ wskazał, że zgłoszenie wpłynęło 8 listopada 2018r. Postanowieniem z [...] listopada 2018r. inwestor został wezwany do uzupełnienia braków poprzez złożenie szkiców lub rysunków w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma. Postanowienie doręczono 29 listopada 2018r. Pismem z 5 grudnia 2018r. inwestor uzupełnił zgłoszenie o rysunek wskazujący, że zamierzenie dotyczy rozbiórki instalacji gazowej. Prezydent W. decyzją z [...] stycznia 2019r. Nr [...] wniósł sprzeciw do ww. zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 5 c Prawa budowlanego, które to stanowisko podzielił Wojewoda [...]. W ocenie organu odwoławczego prawidłowo oceniono stan faktyczny i prawny sprawy. Organ przytoczył następnie art. 28, 29 i 30 ust. 1 i 30 ust. 5 Prawo budowlane oraz art. 30 ust. 6 cyt. ustawy. Wskazał, że na mocy art. 29 ust. 1 pkt 27 zwolnionym od uzyskania pozwolenia na budowę jest budowa wewnątrz użytkowanego budynku instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, telekomunikacyjnych oraz cieplnych. Ustawodawca nie wymienia tam sieci gazowych. Wojewoda [...] podkreślił, że powyższe roboty budowlane nie są remontem, gdyż cechą remontu jest odtworzenie stanu pierwotnego. Stąd na demontaż instalacji gazowej, a więc na rozbiórkę wymagane jest zgodnie z art. 28 ust. 1 cyt. ustawy pozwolenie na budowę. Inwestor winien wystąpić o pozwolenie, załączając dokumenty, o których mowa w art. 33 Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję złożył Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy M. W. i wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucił naruszenie: 1) przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 9 i 11 kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania decyzji organu I instancji, w szczególności poprzez brak odniesienia się do podstawy prawnej decyzji oraz brak odniesienia się do wydania sprzeciwu po upływie materialnoprawnego terminu, b) art. 15 kpa poprzez nierozpoznanie istoty sprawy przez organ II instancji, w szczególności przez brak rozważenia, czy organ I instancji wydał decyzję w ustawowym terminie 21 dni, 2) przepisów prawa materialnego: a) art. 30 ust. 5 Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i wydanie sprzeciwu po upływie ustawowego 21 dni oraz utrzymanie wadliwej decyzji w mocy, b) art. 30 ust. 5 c Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie polegające na wniesieniu sprzeciwu pomimo uzupełnienia zgłoszenia w zakreślonym terminie. W uzasadnieniu skargi ZGN przedstawił szczegółowe stanowisko co do każdego z zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd uchyla zaskarżony akt, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów dające podstawę do jego wznowienia bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.2018.1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.). W świetle powyższych kryteriów skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem prawa. W sprawie doszło bowiem m.in. do naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Podstawę działania organów w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane, która w art. 28 ustanawia zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. W art. 29 cyt. ustawy ustawodawca enumeratywnie wymienił roboty budowlane, na które nie ma potrzeby uzyskiwania pozwolenia na budowę. Natomiast w przepisach art. 30 prawa budowlanego określił, które inwestycje z wymienionych w art. 29, podlegają zgłoszeniu oraz zawarł wymogi jakie winno spełniać samo zgłoszenie (art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego). W ust. 5 art. 30 cyt. ustawy zastrzeżono, że zgłoszenia należy dokonać przed rozpoczęciem robót budowlanych oraz zakreślono dla organu administracji architektoniczno-budowlanej 21 dniowy termin - od dnia doręczenia zgłoszenia -- na ewentualne wniesienie decyzji o sprzeciwie. Tym samym ustawodawca przyznał ww. organom wyłącznie czasową kompetencję do zakwestionowania zgłoszenia (por. wyrok NSA z 26 października 2009r., sygn. akt II OSK 1674/08). Po tym terminie – z uwagi na jego materialnoprawny charakter – niedopuszczalne jest wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia. Zaznaczyć przy tym trzeba, że wprawdzie w art. 30 ust. 5 lit. c Prawa budowlanego wskazano, że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ architektoniczno-budowlany nakłada postanowieniem obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji oraz, że nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 (art. 30 ust. 5 lit. d.). Jednak sprzeciw wydany w związku nieuzupełnieniem dokumentów ma inne znaczenie niż sprzeciw wydany w warunkach określonych w art. 30 ust. 5-6 Prawa budowlanego i nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Organ bowiem – pomimo wezwania inwestora do uzupełnienia braków zgłoszenia - które zostały uzupełnione w podanym terminie – ostatecznie uznał, że zgłoszone roboty budowlane obejmowały rozbiórkę fragmentu instalacji gazowej, która wymagała pozwolenia na budowę, jako niewymieniona w art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego. Organ wniósł zatem w istocie sprzeciw na mocy art. 30 ust. 6 pkt 1 cyt. ustawy, który stosuje się właśnie w przypadku jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Powyższe wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, pomimo że w podstawie prawnej Prezydent W. powołuje art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma jednak to, że na gruncie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego termin do wniesienia sprzeciwu biegnie od dnia zgłoszenia, natomiast jeśli ma miejsce wezwanie do uzupełnienia wniosku, przyjmuje się, że następuje przerwanie jego biegu na okres od wezwania do wykonania obowiązku, bądź upływu terminu zakreślonego na wykonanie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że zgłoszenie wpłynęło do organu 8 listopada 2018r. Postanowienie wzywające do uzupełnienia braków zostało wydane [...] listopada 2018r., które przerwało bieg 21 dniowego terminu. Skoro uzupełnienie wniosku nastąpiło 5 grudnia 2018r., a decyzję o sprzeciwie Prezydent W. wydał dopiero [...] stycznia 2018r., to ewidentnie nastąpiło to po ww. terminie. W tych okolicznościach faktycznych nie może budzić wątpliwości, że wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji o sprzeciwie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 5 ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania kontrolowanych decyzji)., czego nie dostrzegł organ odwoławczy naruszając w sposób istotny art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Orzekając ponownie Prezydent W. winien mieć na względzie powyższe stanowisko. Z podanych przyczyn Sąd - na podstawie art. 145 § 1 lit a i lit c p.p.s.a orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z 205 § 1 p.p.s.a.