VII SA/Wa 650/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] Komendant [...] Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania P. T. z dnia [...] października 2012 r. od skierowania Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r. na badania psychologiczne na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] sierpnia 2012 roku w miejscowości [...] , gm. [...], woj. [...], P. T. kierował pojazdem samochodowym marki [...] nr rej. [...], będąc w stanie nietrzeźwości. P. T. został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. W wyniku powyższego badania stwierdzono w pierwszym badaniu 0,99 mg/l; a drugie badanie wykazało 0,93 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Komendant Powiatowy Policji w [...] skierowaniem nr [...] z dnia [...] września 2012 r. wydanym na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym skierował P. T. na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. W dniu [...] października 2012 r. strona wniosła odwołanie od powyższego skierowania. W wyniku rozpoznania odwołania zapadła opisana na wstępie decyzja Komendanta [...] Policji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 124 ust 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, badaniu psychologicznemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychicznych do kierowania pojazdem, podlega kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. P. T. będąc w stanie nietrzeźwości i kierując pojazdem samochodowym marki [...] o nr rej. [...], w dniu [...] sierpnia 2012 r. w miejscowości [...] , gm. [...], woj. [...], naruszył art. 178a § 1 k.k. Komendant Powiatowy Policji w [...] zakończył postępowanie dotyczące wyżej wskazanego czynu, czego następstwem było sporządzenie aktu oskarżenia przeciwko P. T.. Organ podkreślił, że dla bezpieczeństwa ruchu drogowego niezbędne jest czuwanie nad tym, by osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale także w okresie późniejszym. Badanie psychologiczne ma wyeliminować duże prawdopodobieństwo zmniejszenia możliwości rozpoznawania zagrożeń przez kierującego pojazdem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższa decyzję wniósł P. T. Podniósł, że nie kierował pojazdem i nie posiadał ani nie posiada prawa jazdy, zatem kierowanie go na badanie psychologiczne jest bezzasadne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 7, 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 124 ust 1 pkt 2 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym skierowany, w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Ustawa Prawo o ruchu drogowym zawiera definicję "kierującego", stanowi że jest nim osoba, która kieruje pojazdem lub zespołem pojazdów, a także osoba, która prowadzi kolumnę pieszych, jedzie wierzchem albo pędzi zwierzęta pojedynczo lub w stadzie (art. 2 pkt 20 ustawy). Ustawa definiuje też pojęcie "kierowcy", jako osoby uprawnionej do kierowania pojazdem silnikowym (art. 2 pkt 21). Jak wskazał, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 sierpnia 2008 r., I OSK 1080/07 (LEX nr 516786),- określenie "kierujący pojazdem" użyte w art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie może obejmować osób kierujących pojazdami silnikowymi, które w ogóle nie posiadają wymaganych uprawnień, czy też kierujące innymi pojazdami niż pojazdy silnikowe, skoro konsekwencje w postaci cofnięcia uprawnień zostały przewidziane tylko w odniesieniu do uprawnień zezwalających na kierowanie pojazdami silnikowymi (art. 140 ustawy). Powyższe można odnieść per analogiam do pojęcia "kierującego pojazdem" użytego w art. 124 ust. 1 pkt 2 a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ rozpoznając odwołanie, nie ustalił kluczowej kwestii - tego, czy P. T. był "kierującym pojazdem" w rozumieniu art. 124 ust. 1 pkt 2 a ustawy Prawo o ruchu drogowym w dacie przedmiotowego zdarzenia, a zatem czy był osobą, która posiada uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. Skarżący podnosił, że nie posiada prawa jazdy. Ponadto w aktach sprawy znajduje się wydruk z bazy Krajowego Systemu Informacji Policyjnej dotyczący skarżącego, z którego wynika, że był on karany mandatem karnym za wykroczenie w ruchu drogowym polegające na kierowaniu pojazdem bez wymaganych uprawnień. Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze przedstawione wskazania Sądu. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).