VII SA/Wa 651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński ( spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi I. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zw. dalej SKO, w W., na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia I. Z. na Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...], który wprowadził w życie regulamin rozliczania centralnego ogrzewania, stwierdziło swoją niewłaściwość i zwróciło zażalenie skarżącej. W uzasadnieniu wskazało, że uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] września 2005 r. został przyjęty Regulamin rozliczania kosztów centralnego ogrzewania i ustalania opłat z tego tytułu dla właścicieli lokali mieszkalnych i lokali użytkowych oraz najemców lokali należących do gminy. I. Z. wniosła zażalenie na ww. Regulamin, zarzucając mu m.in. niezgodność z ustawą Prawo energetyczne. SKO w W., powołując się na treść art. 66 § 3 k.p.a. i art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903, ze zm.), stwierdziło, że przedmiotowa sprawa nie ma charakteru administracyjnego, gdyż ustawodawca w ustawie o własności lokali jednoznacznie przesądził o cywilnoprawnej ochronie współwłaścicieli lokali. Skarżąca miała możliwość zaskarżenia ww. uchwały do Sądu Powszechnego w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały za zebraniu ogółu właścicieli albo 6 tygodni od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały w przypadku uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła I. Z., domagając się wskazania, czy zapis w pkt. 4 § 7 Rozdział II "Rozliczanie opłat co." jest zgodny z ustawą Prawo energetyczne. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], SKO w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu ww. wniosku, utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2010 r., znak: [...]. W uzasadnieniu SKO w W. podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu pierwszoinstancyjnym, w którym wskazano, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny - zgodnie z art. 25 ustawy o własności lokali. Z tego względu ponownie uznało, że zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a., należało zwrócić stronie "zażalenie" wraz z załączonymi kopiami różnych dokumentów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła I. Z., domagając się wyjaśnienia sprawy rozliczania kosztów centralnego ogrzewania w postępowaniu sądowym. W związku z treścią skargi, zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 marca 2011 r. wezwano skarżącą do udzielenia odpowiedzi, w terminie 7 dni, czy przedmiotową skargę należy traktować, jako skargę na postanowienie SKO w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., czy jako skargę na inny organ, pod rygorem uznania, iż skarga została wniesiona na ww. postanowienie SKO w W.. Ponadto pouczono skarżącą o treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie w zakreślonym przez Sąd terminie, z tego względu zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. potraktowano przedmiotową skargę jako na postanowienie SKO w W.. W odpowiedzi na skargę SKO w W. podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonego aktu Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, skarga zaś nie jest zasadna. Z art. 1 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593, ze zm.) wynika, że samorządowe kolegia odwoławcze, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów k.p.a. i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W sprawach, o których mowa w powyższym przepisie, kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji. Kodeks postępowania administracyjnego normuje zaś postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. (art. 1 §1 k.p.a.) Z powyższych przepisów wynika, że przyznają one kolegiom kompetencje do rozpoznawania spraw, które są indywidualnymi sprawami administracyjnymi rozstrzyganymi w drodze decyzji administracyjnych. Jak to zasadnie wskazano zaskarżonym postanowieniu sprawa ustalenia w drodze regulaminu spraw związanych z rozliczaniem centralnego ogrzewania nie jest sprawą administracyjną. Uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] września 2005 r. w sprawie Regulaminu rozliczania kosztów centralnego ogrzewania i ustalania opłat z tego tytułu dla właścicieli lokali mieszkalnych i lokali użytkowych oraz najemców lokali należących do gminy nie ma zaś charakteru aktu z zakresu administracji publicznej. Jest to bowiem akt wewnętrzny Wspólnoty będący wyrazem woli właścicieli lokali. Jest zatem aktem z zakresu prawa cywilnego, a nie publicznego, którego cechą jest to, iż podmiotami działającymi na podstawie tego prawa są władze i organy administracji publicznej, zebranie zaś właścicieli lokali uchwalających regulamin nie jest ani władzą publiczną ani organem administracji. Przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, jak zasadnie to podkreśliło Kolegium, przewidują możliwość zaskarżenia takiej uchwały do sądu powszechnego (art. 25 ust. 1 i 2 ww. ustawy). Nie można zatem zaskarżyć takiego aktu ani do organu administracji, tj. Kolegium, ani do sądu administracyjnego. Z tego powodu, powołując się na treść art. 66 § 3 k.p.a., przewidującego zwrot podania gdy z jego treści wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, Kolegium, w zgodzie z prawem zwróciło skarżącej jej pismo wyjaśniając motywy prawne i faktyczne wydanego postanowienia. Sąd Wojewódzki kontrolujący sprawę stwierdza, że skarga na wspomniane postanowienie nie jest zasadna, ponadto Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa procesowego i materialnego, które mogłyby stanowić podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd skargę oddalił.