VII SA/Wa 652/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu A. R. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 3 marca 2022 r. nr 197/OPON/2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. R. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 3 marca 2022 r. nr 197/OPON/2022, którą organ uchylił decyzję Starosty [...] z 5 listopada 2021 r. Nr AB.6740.2.279.2021 i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazaną decyzją organ I instancji odmówił Inwestorowi [...]NIERUCHOMOŚCI [...] Sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce o nr ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. W sprzeciwie skarżący wywiódł wniosek o wstrzymanie w wykonania decyzji kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przepisy dotyczące sprzeciwu nie normują zagadnienia wstrzymania wykonania decyzji, od której wniesiono sprzeciw, dlatego odpowiednie zastosowanie znajdą w tym zakresie regulacje p.p.s.a. dotyczące skargi. W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym. Wykonaniu podlegają zatem tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny, a więc np. nakładają na stronę określone obowiązki. Orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw, ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszego sprzeciwu jest decyzja kasacyjna organu odwoławczego wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., którą organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Tego rodzaju decyzje stanowią akty procesowe, które nie wymagają wykonania w drodze egzekucji administracyjnej. Akty takie nie nakładają bowiem uprawnień i obowiązków, których wykonanie mogłoby skutkować wystąpieniem sytuacji opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Obowiązek określonego zachowania został mocą zaskarżonego aktu nałożony na organ I instancji, a zatem nie może po stronie inwestora skutkować powstaniem stanów uzasadniających wstrzymanie jego wykonania (por. postanowienie NSA z 16 października 2020 r., II OZ 847/20, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.