VII SA/Wa 653/08

Referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. i L. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2007r. sygn. akt : VII SA/Wa 2211/06 postanawia : I. przyznać L. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 1 lipca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakiego domaga się strona, następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej męża są dochody uzyskiwane z tytułu emerytur w wysokości 2.612,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 36 m ². W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawczyni wskazała, że ponosi opłaty za mieszkanie, energię elektryczną, gaz i telewizję, które wynoszą 1.000,00 złotych. Wnioskodawczyni dodała, że zarówno ona jak i mąż są starszymi, schorowanymi ludźmi ponoszącymi znaczne koszty związane z zakupem lekarstw w wysokości ponad 700,00 złotych miesięcznie oraz prywatnymi wizytami u lekarzy specjalistów w tym stomatologa w wysokości 500,00 złotych. Wnioskodawczyni poinformowała, że na zakup produktów żywnościowych, środków czystości oraz odzieży pozostaje jej około 590,00 złotych miesięcznie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawioną w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że nie jest ona w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W kwestii zwolnienia od kosztów sądowych wniosek oddalono. Biorąc pod uwagę wysokość stałego miesięcznego dochodu wnioskodawczyni uznano, że przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi będzie ona w stanie ponieść ewentualne koszty sądowe samodzielnie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.