VII SA/Wa 653/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-13

Skład orzekający: Mariola Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci zażalenia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Zgodnie z art. 113 § 3 KPA na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie, a zgodnie z art. 52 § 1 PPSA skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Wojewoda prawidłowo pouczył o przysługującym zażaleniu, jednak skarżący zamiast wnieść zażalenie, skierowali skargę do sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SA/Wa 653/12 ze skargi W. J. K., M. K., M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić skargę. W. J. K., M. K., M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Należy mieć na względzie, że zgodnie z ogólną zasadą Kodeksu postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 - postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Ponadto zasada dwuinstancyjności postępowania została wyrażona w art. 78 Konstytucji RP, który stanowi, że każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Powyższą zasadę realizuje przepis art. 113 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., w którym wprost wskazano, że na postanowienia w sprawie sprostowania służy zażalenie. Skarżący winni mieć na względzie, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pomimo, że Wojewoda [...], działając jako organ I instancji w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, zawarł prawidłowe pouczenie, iż od jego postanowienia przysługuje zażalenie to skarżący wnieśli skargę do sądu administracyjnego. Skarżący naruszyli tym samym przepis art. 52 § 1 p.p.s.a., który wprost stwierdza, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Dopiero po wyczerpaniu ww. trybu możliwe jest wniesienia skargi na decyzję do Sądu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło