VII SA/Wa 655/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości postanawia przyznać J. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata, oraz zwolnienie z kosztów sądowych. W dniu 4 października 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada mieszkanie o pow. [...] m ². Jednocześnie zaznaczyła, że jest osobą starszą i schorowaną. Podała, że miesięcznie ponosi następujące koszty tj. opłatę za czynsz w wysokości 602,57 złotych, opłatę za energię w wysokości 80,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 35,00 złotych, opłatę za telefon w wysokości 70,00 złotych, wydatki na leki w wysokości 250,00 złotych, oraz kredyt w wysokości 200,00 złotych. Po podsumowaniu wydatki te stanowią kwotę 1.237,00 złotych miesięcznie. . Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W dniu zaś [...] listopada 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw J. Z. od w/w postanowienia. W związku z powyższym zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w/w postanowienie straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do treści art. 245 § 2 ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane w stosunku do osób żyjących w ubóstwie (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia). Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę ( por. np. post. NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., OZ 862/04, niepubl.). Sąd w przytoczonym postanowieniu dodał, że osoba ubiegająca się o prawo pomocy powinna poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby oszczędności poczynione w ten sposób okazały się niewystarczające, może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych przez skarżącą dochodów oraz ponoszone przez nią wydatki Sąd uznał, że nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.