VII SA/Wa 655/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi W. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej skargę oddala Przedmiotem skargi wniesionej przez W. T. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2011 r. nr [...] wydane po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Wskazanym postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego -na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.)- po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], w związku z zalewaniem znajdującego się bezpośrednio pod tym tarasem lokalu nr [...] w tym budynku, nałożył na E. i W. T. obowiązek wykonania i przedstawienia oceny technicznej stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn zalewania znajdującego się bezpośrednio pod tym tarasem lokalu nr [...] w tym budynku. Jednocześnie organ wskazał, że nałożony obowiązek należy wykonać do 1 marca 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż w wyniku oględzin przeprowadzonych 5 listopada 2010 r. stwierdzono zacieki w dwóch miejscach w obrębie przecięcia się płaszczyzn stropu tarasu ze ścianami pionowymi zewnętrznymi w lokalu nr [...] usytuowanym na parterze pod lokalem nr [...] na piętrze. Zacieki spowodowane są prawdopodobnie nieszczelnością izolacji wodnej płyty tarasu w pobliżu obróbek blacharskich i rynien odprowadzających wodę z tarasu. Taras należy do lokalu nr [...], którego współwłaścicielami są państwo E. i W. T. Postanowienie organu I instancji doręczone zostało stronom w dniu 13 grudnia 2010 r. W dniu 20 grudnia 2010 r. W. T. wniósł zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia wskazał, iż postanowienie z [...] grudnia 2010 r. (które to -jak podał- zostało mu doręczone 10 grudnia 2010 r., stąd też wniósł o przywrócenie uchybionego terminu), winno być uchylone z dwóch powodów. Po pierwsze podniósł, że izolacje i uszczelnienia w podłodze tarasu oraz obróbki blacharskie wokół tarasu stanowią część wspólną budynku, a zatem obowiązek ich konserwacji i naprawy powinien obciążać w równym stopniu współwłaścicieli budynku. Po drugie podniósł, że termin wykonania oceny technicznej jest nierealny, ponieważ ocena ta może wiązać się z koniecznością skuwania płytek na tarasie i usuwania obróbek blacharskich, a to jest niemożliwe w okresie stycznia i lutego 2011 r. Postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego -w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.)- uchylił zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] grudnia 2010 r. w części dotyczącej terminu i w tym zakresie orzekł, że obowiązek należy wykonać w terminie do 29 kwietnia 2011 r., w pozostałej części utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił że zażalenie na postanowienie z [...] grudnia 2010 r. zostało złożone przez W. T. z zachowaniem terminu. Doręczenie postanowienia organu I instancji nastąpiło bowiem 13 grudnia 2010 r., a zażalenie zostało wniesione 20 grudnia 2010 r., a więc w terminie ustawowym 7 dni. Odnosząc się do meritum sprawy, organ odwoławczy stwierdził, iż w jego ocenie zasadnie organ I instancji zażądał w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego przedłożenia oceny technicznej stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Podkreślił, iż podstawą nałożenia w oparciu o ww. przepis prawa materialnego obowiązku dostarczenia określonych ocen technicznych lub ekspertyz muszą być uzasadnione wątpliwości organu co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, czy też stanu technicznego obiektu budowlanego. W niniejszym przypadku istnienie takich uzasadnionych wątpliwości zostało wskazane w protokole oględzin PINB dla [...] z [...] listopada 2010 r., w którym stwierdzono, że zacieki w lokalu nr 1 spowodowane są prawdopodobnie nieszczelnością izolacji wodnej płyty tarasu znajdującej się bezpośrednio nad tym lokalem. Za powyższym przemawia również to, jak wskazał [...]WINB, że w sierpniu 2010 r. na tarasie przynależnym do lokalu nr [...] zostały wykonane przez firmę budowlaną [...] prace uszczelniające polegające na naprawieniu izolacji podpłytowej w miejscu słupa oraz wymianie rury odpływowej z donicy do rynny. Pomimo przeprowadzenia tych prac nie wyeliminowano jednak problemu występowania zacieków w ww. lokalu nr [...], co znajduje potwierdzenie w protokole z czynności kontrolnych z 5 listopada 2010 r. To zaś uzasadnia -jak stwierdził w konsekwencji organ odwoławczy- konieczność sporządzenia oceny technicznej określonej w sentencji postanowienia pierwszo instancyjnego, gdyż wnioski wynikające z tej dokumentacji technicznej będą stanowić podstawę do merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Jednocześnie organ odwoławczy podał, że obowiązek określony w sentencji postanowienia organu I instancji prawidłowo zostało nałożony na współwłaścicieli lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. Zauważył przy tym, iż zastrzeżenia budzi stan techniczny tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w ww. budynku, a wyłącznymi użytkownikami tego tarasu są współwłaściciele lokalu nr [...], natomiast E. L. nie ma swobodnego dostępu do tego tarasu. Organ podkreślił, iż taras przynależy wyłącznie do lokalu nr 2 i okoliczności tej żadna ze stron postępowania nie kwestionowała. Wskazał też, że nie można przyjąć, aby izolacje i uszczelnienia w podłodze tarasu oraz obróbki blacharskie wokół tarasu traktować jako część wspólną budynku, za utrzymanie której w należytym stanie ponoszą odpowiedzialność w równym stopniu wszyscy współwłaściciele tego obiektu. Na koniec organ odwoławczy wyjaśnił, iż za zasadne uznał skorygowanie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej terminu wyznaczonego na wykonanie nałożonego obowiązku. Podał, że zgodził się z zarzutami zawartymi w zażaleniu w tej kwestii. Dlatego też wyznaczył nowy termin, tj. do dnia 29 kwietnia 2011 r. W skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2011 r. skarżący – W. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 81c ust. 1 i 2 Prawa budowlanego oraz art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali, poprzez błędne i dowolne przyjęcie, iż izolacje i uszczelnienia w podłodze tarasu oraz obróbki blacharskie wokół tarasu nie stanowią części wspólnej budynku, bowiem taras przynależy do lokalu nr [...], i w związku z tym wyłącznie współwłaściciele tego lokalu są zobowiązani do wykonania oceny technicznej tarasu, podczas gdy zgodnie z art. 81c ust. 1 i 2 Prawa budowlanego oraz ww. art. 3 ust. 2 części budynku, będące elementem konstrukcji tarasu trwale połączonym z budynkiem stanowią część wspólną nieruchomości, bowiem nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a zatem obowiązek sporządzenia oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego tarasu powinien być nałożony na wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżący, nie zgadzając się ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonym postanowienie podniósł, że taras w budynku przy ul. [...] w [...] służy do wyłącznego użytku lokalu nr [...]. Jednocześnie skarżący wskazał, że do wyłącznego użytku właścicieli ww. lokalu przeznaczona jest wyłącznie część tarasu stanowiąca przestrzeń wewnętrzną, wyodrębniona podłogą i balustradą. Oznacza to, że elementy architektonicznej konstrukcji tarasu trwale połączone z bryłą budynku należy uznać za takie części nieruchomości, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu nr [...], a zatem stanowią nieruchomość wspólną. Stwierdzając powyższe skarżący powołał się na wyrok NSA z 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1442/07. W konsekwencji skarżący stwierdził, że organ II instancji oczywiście błędnie uznał, iż obowiązek wykonania i przedstawienia oceny technicznej obciąża wyłącznie współwłaścicieli lokalu nr [...]. Obowiązek ten winien być zdaniem skarżącego nałożony na wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z 28 marca 2011 r. oraz z 8 kwietnia 2011 r. uczestnik postępowania – E. L. wniosła o oddalenie skargi. W ostatnim z wymienionych pism E. L. wskazała, iż budynek przy ul. [...] w [...] obejmuje dwa lokale mieszkalne (parter i piętro) oraz, że z prawem własności lokalu położonego na piętrze wiąże się uprawnienie do wyłącznego korzystania z tarasu. Wskazała też, że skarga pomija, iż w ramach wykonywania tego prawa skarżący przeprowadził roboty budowlane, których przedmiotem było wykonanie donic, odwodnienia tych donic, wykonanie prac związanych z nawierzchnią tarasu i obróbkami. Problem zacieków w lokalu na parterze, pod tarasem, pojawił się dopiero po wykonaniu powyższych robót. Przy piśmie procesowym z 23 maja 2011 r. E. L. złożyła kopię wykonanej na jej zlecenie i sfinansowanej przez nią opinii technicznej. Wniosła o uwzględnienie, że zlecenie opracowania ekspertyzy – oceny technicznej nie jest żadnym złożonym i kosztownym przedsięwzięciem, mogącym wyrządzić skarżącemu straty finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2011 r., wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i w oparciu o przepis art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, w sprawie dotyczącej stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], w związku z zalewaniem znajdującego się bezpośrednio pod tym tarasem lokalu nr [...]. Zaskarżonym orzeczeniem, wydanym po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] grudnia 2010 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego co do istoty podzielił stanowisko organu I instancji zawarte w ww. postanowieniu. Za konieczne w okolicznościach sprawy uznał bowiem zastosowanie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego i w oparciu o ten przepis nałożenie na współwłaścicieli lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] obowiązku wykonania i przedstawienia oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego tarasu przynależnego do tego lokalu. Orzeczenie wydane w I instancji, [...]WINB skorygował jedynie w zakresie terminu wyznaczonego na wykonanie wskazanego powyżej obowiązku. -W niniejszej sprawie właściwie nie ma sporu co do tego, że okoliczności faktyczne uzasadniały skorzystanie z uprawnienia jakie daje organom przepis art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, umożliwiający prawidłowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w postępowaniu administracyjnym. Wyjaśnienia w tym miejscu jednak wymaga, iż zgodnie z tym przepisem -art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego- organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika więc, iż stanowi on instrument umożliwiający organom (architektoniczno-budowlanym jak i nadzoru budowlanego) sprawne wykonywanie ich ustawowych zadań określonych przepisami. Postanowienie wydane w oparciu o omawiany przepis ma bowiem charakter dowodowy i takim celom służy. Przy czym, zaznaczyć trzeba, iż skorzystanie z uprawnienia określonego w ww. przepisie nie może być stosowane dowolnie i bez żadnych ograniczeń. Wskazuje na to wyraźnie brzmienie omawianego przepisu, w którym ustawodawca posługuje się sformułowaniem "w razie powstania uzasadnionych wątpliwości" i wymienia trzy kategorie przesłanek, od których uzależnia możliwość nałożenia obowiązku dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Z treści tego przepisu bezspornie wynika więc także, że organ wydający postanowienie o nałożeniu takiego obowiązku musi wykazać istnienie w sprawie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub jakości wykonywanych robót budowlanych bądź stanu technicznego obiektu budowlanego. W ocenie Sądu, organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu w sposób wystarczający wykazał, iż w sprawie występują takie wątpliwości co do stanu technicznego tarasu, które uzasadniały zastosowanie cyt. powyżej normy prawnej. Uzasadnienie organu odwoławczego w tym zakresie nie jest dowolne, albowiem znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy. Z żądaniem wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie zwróciła się E. L. podnosząc, że jej lokal, a dokładnie pokój od strony południowej znajdujący się na parterze i pod tarasem przynależnym do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], jest zalewany. Wskazała na zaobserwowane w pokoju zacieki oraz na to, iż przyczyną takiego stanu może być rozszczelnienie systemu odprowadzającego wodę z donic na kwiaty, znajdujących się na tarasie. W piśmie z 22 października 2010 r. E. i W. T. poinformowali, że zawiadomieni o zaciekach w pokoju pod tarasem w sierpniu 2010 r. wykonali prace remontowe, a zgodnie z opinią wykonawcy przyczyną zacieków były nieszczelności pomiędzy blachą ołowianą, którą jest pokryta powierzchnia tarasu a blachą miedzianą na obróbce gzymsu. W trakcie przeprowadzonych w sierpniu 2010 r. prac, wymieniono m.in. rurę odpływową z donicy do rynny (na co wskazuje pismo wykonawcy złożone do akt sprawy). Przeprowadzone czynności kontrolne w dniu 5 listopada 2010 r. wykazały, że pomimo przeprowadzonych prac remontowych, zacieki w pokoju pod tarasem -w powyżej opisanym budynku- nie ustąpiły. W takich okolicznościach, dla prawidłowego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a więc dla ustalenia przyczyny zalewania znajdującego się bezpośrednio pod tarasem pokoju w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], zasadne i konieczne było skorzystanie przez organ nadzoru budowlanego z uprawnienia jakie daje organowi cyt. powyżej art. 81c ust. 2. Słusznie w tym kontekście organ odwoławczy zauważył, że dopiero dokumentacja techniczna uzyskana w trybie ww. normy prawnej pozwoli na wydanie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Reasumując, dokonując oceny sprawy ww. zakresie Sąd nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. -Sąd nie dopatrzył się również żadnych wadliwości w postępowaniu organu z uwagi na nałożenie w trybie art. 81c ust. 2 obowiązku na współwłaścicieli lokalu nr 2, do którego przynależy sporny w sprawie taras, a nie na wszystkich współwłaścicieli budynku, w którym znajduje się ten taras (w tym więc również na E. L.). Zarzuty skargi w istocie dotyczą tej tylko kwestii i odwołują się do orzecznictwa sądów administracyjnych, art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego i art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali. Ze stanowiska skarżącego wynika, iż obowiązek winien obciążać wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] w [...], albowiem taras (którego ma dotyczyć ocena techniczna) w tym przypadku należy traktować jako nieruchomość wspólną, bo nie służy wyłącznie do użytku jednego lokalu, stanowi bowiem stropodach dla drugiego lokalu, a tym samym wchodzi w skład nieruchomości wspólnej. Sąd dokonując oceny sprawy w tym zakresie zgadza się ze skarżącym co do tego, że w sytuacji gdy ocena techniczna miałaby dotyczyć nieruchomości wspólnej (a więc części budynku, urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, v. art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.)), to obowiązek w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego winien być nałożony na wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Sąd zgadza się też ze skarżącym co do tego, że elementy konstrukcji tarasu (czy balkonu), trwale połączone z budynkiem stanowią nieruchomość wspólną, a wydatki na remont i bieżącą konserwację tej części tarasu winny obciążać wszystkich współwłaścicieli budynku. Pogląd taki przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1442/07 (przywołanym i cytowanym również w skardze) i pogląd ten Sąd orzekając w niniejszej sprawie w pełni podziela. We wskazanym wyroku NSA zauważył, że "Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903) w razie wyodrębnienia własności lokali wchodzących w skład danej nieruchomości przysługuje ich właścicielom udział w nieruchomości wspólnej, który obejmuje grunt oraz części budynku i urządzenia nie służące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali." I dalej, w tym samym wyroku NSA zauważył, że "skoro (...) taras jest częścią budynku służącą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu mieszkalnego (...), to nie wchodzi on w skład nieruchomości wspólnej, dlatego powinien być uznany za część składową tego lokalu. Prawo własności przysługujące właścicielom lokalu (...) obejmuje więc również taras, a dokładnie jego wierzchnią warstwę wykończeniową oraz przestrzeń wykorzystywaną do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez właścicieli lokalu. Tylko w tym zakresie właściciele ci mają - wynikający z art. 13 ust. 2 ustawy o własności lokali - obowiązek utrzymywania przynależnego do niego tarasu w należytym stanie". Podobne stanowisko wyraził także Sąd Najwyższy w uchwale z 7 marca 2008 r. (III CZP 10/08, Lex nr 348085), w której stwierdził, że "Właściciel lokalu mieszkalnego ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie balkonu stanowiącego pomieszczenie pomocnicze służące wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkałych w tym lokalu. Wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem obciążają wspólnotę mieszkaniową". Jednocześnie Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie nałożony obowiązek wykonania i przedstawienia oceny technicznej nie odnosi się do elementów wspólnych budynku. Dotyczy bowiem tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] (co w sprawie jest bezsporne), tj. stanu technicznego tego tarasu, a nie jego elementów konstrukcyjnych. W postanowieniu z [...] grudnia 2010 r. organ I instancji wskazał, że ocena techniczna ma dotyczyć stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn zalewania znajdującego się bezpośrednio pod tym tarasem lokalu nr [...] w tym budynku. W żadnym miejscu ww. postanowienia (tj. jego sentencji) organ instancji nie wskazał jednak, że ocena techniczna ma obejmować konstrukcję tarasu – w tym stan techniczny stropodachu. Nie wynika to ani z sentencji orzeczenia, ani z uzasadnienia tego orzeczenia. Wręcz przeciwnie, stwierdzone w toku postępowania przez organ I instancji wątpliwości co do stanu technicznego tarasu sugerowały, że powody zalewania lokalu nr [...] tkwić mogą w stanie technicznym wierzchniej warstwy tego tarasu i wykonanych na nim balustrad z systemem odprowadzającym wody z donic na kwiaty. Z pism E. L. (właścicielki lokalu nr [...]) wynika, iż współwłaściciele lokalu nr [...] prowadzili prace na tarasie, m.in. obejmowały one remont balustrad. Remont ten polegał na zainstalowaniu w słupkach podporowych tarasu rurek odprowadzających wodę z donic znajdujących się w samej balustradzie, a problemy z zaciekami pojawiły się po wykonaniu tych prac. Przyczyną zalewania lokalu należącego do ww. może być więc zły stan techniczny systemu odprowadzającego wodę z donic na kwiaty (znajdującego się na tarasie), albo zły stan techniczny izolacji i uszczelnienia w podłodze tarasu. Te elementy tarasu trudno zaś -w ocenie Sądu- uznać za część wspólną nieruchomości. Nadto, zauważyć również należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów, który wskazuje na to, że w budynku przy ul. [...] w [...] są dwa lokale mieszkalne i lokale te zostały wyodrębnione, tj. stanowią odrębny przedmiot własności (w wypisie wskazano nr ksiąg wieczystych tych lokali). Lokal nr [...] w tym budynku stanowi współwłasność E. i W. T. Bezspornym przy tym jest (bo żadna ze stron postępowania tej okoliczności nie kwestionowała na żadnym etapie), że do wskazanego lokalu nr [...] przynależy sporny w sprawie taras. Wyłącznymi użytkownikami tego tarasu są współwłaściciele lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. Tym samym w pełni uzasadnione jest stanowisko organu, iż obowiązek wykonania i przedstawienia oceny technicznej stanu technicznego tarasu (jako części składowej lokalu) winien obciążać współwłaścicieli lokalu nr [...] (do którego taras ten przynależy). Stanowisko to jest zgodne z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, który przewiduje nałożenie obowiązku na właściciela i nie narusza art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali. -Na koniec Sąd zauważa i podkreśla raz jeszcze, iż kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie ma charakter jedynie dowodowy. Wydanie tego orzeczenia było spowodowane potrzebą dokładnego wyjaśnia sprawy wobec istniejących w niej wątpliwości co do stanu technicznego tarasu i problemu związanego ze stwierdzonymi w lokalu nr [...] zaciekami. Dopiero uzyskany w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego materiał dowodowy może pozwolić organowi nadzoru budowlanego na ustalenie przyczyn zalewania lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], a tym samym na wyraźnie wskazanie, czy zalewanie to jest spowodowane złym stanem technicznym elementów wspólnych budynku (wadą konstrukcyjną stropodachu albo innych części budynku stanowiących nieruchomość wspólną), czy też wywołane złym stanem technicznym tarasu, tj. tej jego części, która przynależy do lokalu nr [...] i nie stanowi elementu konstrukcyjnego całego budynku (np. złym stanem warstwy wykończeniowej na tym tarasie, czy też złym stanem technicznym systemu odwadniającego donice w balustradzie tarasu). Na tym etapie postępowania nie można więc przewidzieć na kogo obowiązek usunięcia ewentualnych nieprawidłowości powodujących zalewanie lokalu nr [...] winien być nałożony, tj. czy obowiązek ten winien obciążać wszystkich współwłaścicieli budynku, czy też jedynie współwłaścicieli lokalu nr [...] w tym budynku. Warto przy tym dostrzec za uczestnikiem postępowania – E. L., iż koszty napraw wywołane zawilgoceniem elementów budynku będą z pewnością o wiele wyższe niż koszty sporządzenia oceny technicznej wymaganej zaskarżonym do Sądu orzeczeniem. Konkludując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciu [...]WINB, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia i z powyższych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji