VII SA/Wa 659/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant ref. staż. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W.F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym I. skargę oddala; II. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz adwokata B.Ż tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r, Nr [...]) po rozpatrzeniu zażalenia W.F. - utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2010r, Nr [...] uznające za bezzasadne zarzuty wniesione przez W.F. w sprawie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego ze względu na niewykonanie obowiązku wskazanego w decyzji nakazującej W.F. usunięcie we wskazanym terminie nieodpowiedniego stanu technicznego części budynku mieszkalnego - parteru - zlokalizowanego na działce przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w związku z niewykonaniem przez W.F. obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010r. Nr [...], organ powiatowy działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z ww. decyzji. Podczas przeprowadzonych w dniu 22 czerwca 2010r. oględzin stwierdzono, iż obowiązek wynikający z ww. rozstrzygnięcia organu powiatowego nie został wykonany. W dniu 28 czerwca 2010r. do W.F. zostało skierowane upomnienie, wzywające do usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego części budynku mieszkalnego - parteru - zlokalizowanego w budynku na działce przy ul. [...] w [...]. Następnie w dniu [...] października 2010r. organ powiatowy wystawił tytuł wykonawczy nr [...], którego doręczenie zobowiązanej w dniu 27 października 2010r. wszczęło przedmiotowe postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] organ powiatowy w [...] uznał za bezzasadny zarzut W.F. dotyczący nieistnienia obowiązku z powodu braku doręczenia zobowiązanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010r. Nr [...] z której obowiązek wynikał. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ powiatowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu pierwszej instancji z których wynika, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010r. Nr [...] zobowiązująca W.F. do usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego budynku jest decyzją ostateczną i została skutecznie zobowiązanej doręczona. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyła W.F. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania. Wskazała, że decyzja nr [...] nakładająca na skarżącą obowiązki nie została jej doręczona, co potwierdza koperta, w której przesyłkę do skarżącej nadano. Na ww. kopercie nie opisano żadnych numerów decyzji, które rzekomo skarżącej doręczono. Nie stanowi zaś dowodu doręczenia skarżącej dwóch decyzji, zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym wypisano dwa numery decyzji. Utrzymuje, że w ww. kopercie doręczono skarżącej jedynie decyzję nr [...] i że organ winien udowodnić ponad wszelką wątpliwość, że doręczył skarżącej dwie decyzje jedną przesyłką, bo to na organie spoczywa ciężar dowodu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego mogą być wyłącznie ściśle określone przesłanki, enumeratywnie wymienione w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej u.p.e.a. Skarżąca podnosi zarzut wskazany w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku. Zarzut nieskutecznego doręczenia decyzji będącej podstawą do wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji brak istnienia obowiązku - jak podnosił skarżąca, jest zarzutem nietrafnym. Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie bada zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, nie jest bowiem do tego uprawniony. Zestawienie zdania drugiego art. 29 § 1 u.p.e.a. przesądzającego, iż organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, z art. 33 pkt 1 tej ustawy, pozwalającym oprzeć zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego między innymi na nieistnieniu obowiązku, prowadzi do wniosku, że chodzi tu wyłącznie o sytuację, kiedy nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, która nastąpiła po wydaniu tytułu wykonawczego. (vide wyrok NSA z dnia 23 marca 2001r., III SA 338/00, LEX nr 79249; por. również wyrok NSA z dnia 23 czerwca 1998r., SA/Sz 1802/97, LEX nr 35996; wyrok NSA z dnia 10 grudnia 1998r., III SA 1418/97, LEX nr 37145, LEX nr 37292). W rozpatrywanej sprawie skarżąca, w drodze zarzutu, podważa skuteczność doręczenia decyzji nakładającej na skarżącą obowiązki, na podstawie której wystawiono tytuł egzekucyjny, co nie stanowi o nieistnieniu obowiązku. Dopiero bowiem podważenie w odpowiednim trybie ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010r. ([...]), mogłoby doprowadzić do skutku zamierzonego przez skarżącą. Na marginesie nadmienić należy, że niedoręczenie lub nieskuteczne doręczenie decyzji stanowić może przesłankę wznowienia postępowania zawartą w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - mówiącą o tym, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skoro skarżąca uważa, że nie była powiadomiona o decyzji, to może skorzystać z przysługującego jej prawa do zainicjowania odrębnego nadzwyczajnego postępowania w celu zbadania przez organ tej kwestii (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.