VII SA/Wa 663/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-12-08
Skład orzekający: Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku na podstawie art. 156 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Sąd może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku, jeśli wada jest niedokładnością, błędem pisarskim lub inną oczywistą omyłką, która jest bezsporna i pewna, na podstawie art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z lutego 2010 r. W wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 września 2010 r. pojawiła się oczywista omyłka pisarska w nazwisku pełnomocnika strony skarżącej.Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w pkt II wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 września 2010 r., zmieniając błędne nazwisko pełnomocnika na właściwe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] postanawia: sprostować oczywista omyłkę pisarską w pkt II. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r., w ten sposób, że zamiast słów "[...]" wpisać słowa "[...]".
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku.
Wykładnia gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też porównania ich z innymi niebudzącymi okolicznościami.
W uzasadnieniu pkt II. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r. zaistniała oczywista omyłka pisarska w nazwisku pełnomocnika strony skarżącej. Nie powinno to być nazwisko "[...]" lecz "[...]".
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło