VII SA/Wa 664/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant A. W., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2007 r. sprawy ze skargi R. D. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. D. Sp. z o.o. w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] lutego 2007 r. stwierdził uchybienie terminu przez R. Spółka z o.o. do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2006 r. W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotową decyzję odwołującej się spółce doręczono dnia 1 grudnia 2006 r., zaś odwołanie od niej zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 19.12.2006 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 kpa. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła R. Spółka z o.o. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 7, 77, 107 § 2 w zw. z art. 126 kpa, poprzez pominięcie złożonego organowi dowodu nadania listu poleconego z odwołaniem w Urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7,77 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Nie zostały bowiem wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Na podstawie art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi na stanowisku, iż organ administracji publicznej jest "w szczególności (...) obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy k.p.a." (zob. wyrok NSA z 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45). Organ administracji publicznej na podstawie art. 80 k.p.a., zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Jest on więc zobowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien dowody te rozpatrywać łącznie. (por. np. wyrok NSA z 28 grudnia 2000 r., I SA 762/00, LEX nr 77604, a także wyrok NSA OZ w Poznaniu z 30 marca 1988 r., SA/Po 1495/87). W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że swobodna ocena dowodów musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, a więc "przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku (...) wydania decyzji o przekonywującej treści" (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., ISA 1768/99, LEX nr 54171). Należy zauważyć, iż jakkolwiek ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne, a więc na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne (zob. np. wyrok NSA z 15 listopada 2000 r., III SA 2431/99 - Prz. Podat. 2001, nr 4, poz. 60), to obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r., V SA 948/00 LEX nr 50114). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy uznać, że Wojewoda [...] nie wyjaśnił wszystkich okoliczności, nie ocenił też dowodów zgłaszanych przez skarżącą spółkę, tj. przedstawionego dowodu nadania oraz wyjaśnienia Poczty Polskiej przedstawionego w piśmie z dnia 19 marca 2007 r. Dopiero jednoznaczne ustalenie czy przesyłka nadana w dniu 15 grudnia 2006 r. o nr [...] przez skarżącą spółkę zawierała jej odwołanie od decyzji Starosty [...] pozwoli organowi na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiocie zachowania lub uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania, a ewentualnie Sadowi na skontrolowanie tego rozstrzygnięcia. Opierając wydane postanowienie jedynie na własnych ustaleniach, z pominięciem dowodów przedstawionych przez skarżącego organ zaniedbał obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego, a także rozpatrzenia całości materiału dowodowego, co stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.