VII SA/Wa 664/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. sprawy ze skargi "S." Sp. j. Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] [...] w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...], działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpoznaniu odwołania złożonego przez [...] s. j. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Lekarska, ul. [...] [...], [...] Z. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] nieuwzględniającej odwołania, od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, w tym kwota na świadczenia protetyczne - zakres skojarzony z [...], na terenie powiatu Z. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, że [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w latach 2008 - 2010 w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, w tym kwota na świadczenia protetyczne - zakres skojarzony z 07.0000.218.02, na terenie powiatu Z. Organ wskazał także, że w przedmiotowym postępowaniu na 33 miejsca udzielania świadczeń wpłynęło 29 ofert. Oferta złożona przez J. S. dyrektora Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodnia Lekarska w Z., po zakończeniu części jawnej postępowania, została zakwalifikowana do części niejawnej postępowania i poddana ocenie w celu porównania ofert. Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 14 grudnia 2007 roku. Oferta złożona przez Skarżącego została oceniona w rankingu końcowym, uwzględniającym przeprowadzone negocjacje na 68,65 punktów (ocena miejsca udzielania świadczeń), w poszczególnych kryteriach na następującą liczbę punktów: cena - 30 pkt, zmniejszenie ryzyka przerwania ciągłości udzielania świadczeń - 10 pkt, personel - 8,33 pkt, harmonogram pracy komórki organizacyjnej - 2 pkt, sprzęt i aparatura medyczna - 9,99 pkt, zewnętrzna ocena jakości - 0 pkt, wyniki kontroli prowadzonych przez Narodowy Fundusz Zdrowia - 0 pkt, dostęp dla osób niepełnosprawnych ruchowo - 3,33 pkt, organizacja przyjęć pacjentów - 5 pkt. W oparciu o tę ocenę w rankingu końcowym, oferta nie została zakwalifikowana do zawarcia umowy z [...] Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż celem konkursu ofert było wyłonienie świadczeniodawców, którzy zapewnią świadczenia stomatologiczne na możliwie najwyższym poziomie (przy uwzględnieniu wartości zamówienia nie wyższej niż 2 503 657,58 PLN), dlatego też brano pod uwagę takie czynniki jak: jakość, dostępność, ciągłość oraz cena. Do zawarcia umowy zostały zakwalifikowane te oferty, które w rankingu końcowym zajmowały najwyższe pozycje - do wyczerpania wartości zamówienia. Komisja konkursowa zakwalifikowała, do zawarcia umowy oferentów, którzy uzyskali nie mniej niż 72,50 punktów, w oparciu o uzyskaną liczbę punktów z oceny oferty w rankingu ofert. Oferta Odwołującego się, która uzyskała 68,65 punktów dlatego też nie została wybrana do zawarcia umowy. Argumentując swe rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2008 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zauważył, iż w wyniku przeprowadzonej analizy punktacji ofert w przedmiotowym postępowaniu, stwierdzono nieprawidłowość dotyczącą naliczania punktów za kwalifikacje lekarzy. Trzem oferentom, z tego tytułu nieprawidłowo tj. niezgodnie z zarządzeniem nr 71/2007/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 27 września 2007 r. naliczono punktację. Przewaga punktowa tych oferentów, wzrosła w ten sposób o 8,33 pkt (punkty przeskalowane) w stosunku do tych oferentów, którzy wykazali, że posiadają minimum I stopień specjalizacji z dowolnej dziedziny stomatologii bądź nie posiadają specjalizacji l stopnia ani II stopnia. Organ odwoławczy zauważył również, że naruszone zostały przez komisję konkursową zasady naliczania punktów za kwalifikacje lekarzy. Na podstawie ponownie przeliczonego rankingu końcowego postępowania, zgodnie z uregulowaniami w/w zarządzenia tj. uwzględniającego tylko jedną z możliwych odpowiedzi wynika, że "wartość odcinająca" w rankingu końcowym tj. 72,50 pkt pozostała na tym samym poziomie. Oferta Odwołującego się, która uzyskała 68,65 pkt, w dalszym ciągu nie kwalifikowałaby się więc do zawarcia umowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [....] lutego r. złożyła [...] s.j. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Lekarska w Z., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zamianę decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135) dalej zwanej ustawą, poprzez naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Uzasadniając skargę Spółka podniosła, że warunkiem zawarcia umów z oferentami, z którymi takich umów nie zawarto było, obniżenie wartości etatu przeliczeniowego poniżej 8 tys. punktów rozliczeniowych miesięcznie. Informacja o możliwości obniżenia poziomu etatu przeliczeniowego została przesłana przez Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] do D. M. - Przewodniczącej Komisji Stomatologicznej przy Okręgowej Izbie Lekarskiej w [...], która jednocześnie była oferentem z Z. Informacja taka nie została natomiast rozesłana do innych oferentów. Ponadto skarżąca Spółka podniosła, że przed odebraniem w/w pisma komisja konkursowa przyznała D. M. znaczną pulę punktów, z których musiałaby ona zrezygnować w wypadku obniżenia etatu przeliczeniowego. Tym samym w ocenie Skarżącej uzyskała ona informację o możliwości pozbycia się konkurencji i zawarła z Narodowym Funduszem Zdrowia kontrakt na ponad połowę środków przeznaczonych na kontrakty w Z. Na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. strona skarżąca złożyła pismo datowane na dzień 7 lipca 2008 r., w którym podtrzymała swoją skargę oraz wskazała m.in., że nie zgadza się ze stanowiskiem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji, że " (...) Fundusz nie może brać odpowiedzialności za działania organizacji reprezentującej środowisko lekarzy dentystów (...), zwłaszcza w sytuacji gdy powierza on przewodniczącej Komisji Stomatologicznej D. M. rolę pośrednika pomiędzy Narodowym Funduszem Zdrowia a świadczeniodawcami. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga [...] s.j. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Lekarska w Z. jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wydana została z naruszeniem art. art. 7, 77 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 80 kpa. Postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności. Ponadto uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa, organ administracji publicznej orzekający w postępowaniu odwoławczym nie może ograniczać się jedynie do kontroli decyzji wydanej przez organ I instancji, lecz jest obowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy i jej rozstrzygnięcia. Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega bowiem na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie, przy czym kryteria kontroli podejmowanej przez organ odwoławczy nie wyczerpują się na legalności decyzji, ale obejmują także celowość, racjonalność, czy też słuszność wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Uprawnienia decyzyjne organu odwoławczego zostały określone w sposób ścisły w art. 138 kpa. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa organ odwoławczy ma możliwość utrzymania w mocy decyzji organu I instancji. Rozstrzygnięcie wydane na tej podstawie jest rozstrzygnięciem o charakterze merytorycznym i stanowi konsekwencję stwierdzenia, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. Innymi słowy rozstrzygnięcie organu odwoławczego przybierze z reguły taką postać w sytuacji, gdy ocena organu II instancji jest co do istoty sprawy taka sama jak rozstrzygnięcie organu I instancji. Wskazać należy, iż organ odwoławczy jest tak samo - zgodnie z art. 140 kpa - jak organ pierwszej instancji związany przepisami art. 7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa. Ponadto jeśli w ocenie organu odwoławczego istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji, to organ ten może skorzystać z przepisu art. 136 kpa, dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Niewywiązanie się przez organ procesowy z obowiązku podjęcia czynności zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego stanowi naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 kpa, a załatwienie sprawy przez wydanie decyzji opartej na błędnie ustalonym stanie faktycznym jest sprzeczne z jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, jaką jest zasada prawdy obiektywnej. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa, nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zgodnie z nią organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrać i rozpatrzyć dostępny materiał dowodowy, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Jest on w szczególności zobowiązany dokonać "wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa" (zob. wyrok NSA z 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45). Zgodnie zaś z treścią art. 80 kpa organ administracji publicznej, zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Obowiązany jest więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy i "nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu ani też uwzględnić dowodu, którego nie ma w aktach sprawy" (zob. Wróbel A., Zakamycze 2000, a także wyrok NSA z 28 grudnia 2000 r., I SA 762/00, LEX nr 77604). Ponadto swobodna ocena dowodów, której dokonuje organ, aby nie przerodziła się w dowolną ocenę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny. Zarzut dowolności w ocenie sprawy wykluczają dopiero ustalenia dokonane w oparciu o całokształt materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., I SA 1768/99, LEX nr 54171). Sąd stwierdza również, że zgodnie z art. 107 kpa decyzja wydana przez organ administracji publicznej powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl postanowień powołanego przepisu uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że organ II instancji naruszył omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2008 r. wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa nie może być uznana za decyzję wydaną zgodnie z prawem. Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może nastąpić, zgodnie z art. 139 ust.1 wymienionej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert - jak w niniejszej sprawie - albo rokowań. Stosownie do postanowień art. 146 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 wymienionej ustawy. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Aby zrealizować te wymogi Fundusz jest obowiązany udostępniać na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie przed Funduszem w sprawach o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej kończy się z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu ofert, o czym informuje się w miejscu i terminie określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert (art. 151 ust. 1, 2 i 5 w/w ustawy). Komisja ogłasza rozstrzygnięcie postępowania. Z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia postępowania następuje jego zakończenie i komisja ulega rozwiązaniu. Zgodnie z przepisem art. 152 w/w ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) – każdemu świadczeniodawcy, którego interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania w sprawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga. Aby więc można było wnieść środek odwoławczy lub skargę, muszą wystąpić łącznie dwa elementy: 1) naruszenie przez Fundusz zasad postępowania określonych przez ustawę lub wydane na jej podstawie akty wykonawcze oraz dokumenty wydane przez Prezesa i 2) naruszenie interesu prawnego świadczeniodawcy poprzez naruszenie wyżej wymienionych zasad postępowania. Jak zostało to wskazane powyżej ustawodawca określił precyzyjnie zasady, jakie obowiązują w postępowaniu o zawarcie umów. Są to w szczególności: 1) równe traktowanie świadczeniodawców, 2) niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania, 3) przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Mając na uwadze zasady, jakie obowiązują w postępowaniu o zawarcie umów stwierdzić trzeba, iż świadczeniodawca może skutecznie wnieść środek odwoławczy i skargę, w sytuacji gdy Fundusz naruszy - określone przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia - zasady postępowania w rozumieniu zarówno materialnoprawnym (np. wymagania od świadczeniodawców), jak i proceduralnym (np. warunki postępowania). Takie naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy. Wskazać należy, że przedmiotem rozstrzygania organów rozpoznających w I i II instancji (dyrektora właściwego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia i Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia) jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania o zawarcie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Oznacza to, że organy oby instancji rozpoznające w postępowaniu administracyjnym odwołanie od rozstrzygnięcia komisji konkursowej nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Zdaniem Sądu dla oceny prawidłowości przeprowadzonego postępowania, jak również w celu wykazania, iż organ zapewnił równe traktowanie wszystkich oferentów zgodnie z zasadami gwarantującymi zachowanie zasad uczciwej konkurencji niezbędne jest zatem wykazanie, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorie zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Z akt sprawy – uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż po przeprowadzonej analizie punktacji ofert w przedmiotowym postępowaniu, organ II instancji stwierdził nieprawidłowość dotyczącą naliczania punktów za kwalifikacje lekarzy. Trzem oferentom, zsumowano punktację za oba pytania: "Czy świadczenia udzielane są przez lekarza specjalistę w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją lub lekarza specjalistę w dziedzinie stomatologii dziecięcej?" oraz "Czy świadczenia udzielane są przez lekarza dentystę, który posiada przynajmniej I stopień specjalizacji w dziedzinie stomatologii ogólnej?". Z akt sprawy wynika również, że przewaga punktowa oferentów, którym uznano obie odpowiedzi wzrosła o 8,33 pkt (punkty przeskalowane) w stosunku do tych oferentów, którzy wykazali, że posiadają minimum I stopień specjalizacji z dowolnej dziedziny stomatologii bądź nie posiadają specjalizacji l° ani II0. Wskazać należy - co zresztą sam przyznaje organ odwoławczy - że przyznanie punktacji za powyższe pytania łącznie, jest sprzeczne z uregulowaniami zarządzenia nr 71/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 września 2007 r. Zauważyć trzeba, iż organ II instancji odnosząc się do naruszenia zasad naliczania punktów za kwalifikacje lekarzy przez komisję konkursową, ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że po przeprowadzonej w ramach postępowania odwoławczego analizie wynika, iż na podstawie ponownie przeliczonego rankingu końcowego postępowania, zgodnie z uregulowaniami w/w zarządzenia, tj. uwzględniającego tylko jedną z możliwych odpowiedzi, wynika, że "wartość odcinająca" w rankingu końcowym tj. 72,50 pkt pozostała na tym samym poziomie. Oferta Odwołującego się, która uzyskała 68,65 pkt, w dalszym ciągu nie kwalifikowałaby się więc do zawarcia umowy. W ocenie Sądu organ chcąc zapewnić równe traktowanie wszystkich oferentów zgodnie z zasadami gwarantującymi zachowanie zasad uczciwej konkurencji winien był wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, iż wyliczenie ilości punktów zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w niniejszej sprawie nie wykazał, że do rozstrzygnięcia konkursu ofert - na niekorzyść skarżącego oferenta - doprowadziło postępowanie, w warunkach zastosowania równych z innymi oferentami kryteriów wyżej opisanych. Podkreślić należy, iż ścisłe stosownie określonej procedury jest z reguły jedynym z podstawowych środków gwarantujących sprawiedliwy rezultat konkretnego postępowania. Wymagane jest w związku z tym prawidłowe i ścisłe jej stosowanie w praktyce, w szczególności zaś tych jej postanowień, które określają uprawnienia procesowe uczestników postępowania. Wszelkie uchybienia w tym względzie powodują z reguły istotną wadliwość postępowania i pociągającą za sobą konieczność zastosowania procedur umożliwiających ich usunięcie. W ocenie Sądu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia działający w niniejszej sprawie jako organ odwoławczy, ponownie rozpatrując sprawę naruszył art. 7, 77 i 80 kpa a także art. 107 kpa nie odnosząc się do kwestii podnoszonych przez stronę skarżącą w odwołaniu. Uzasadnienie jego decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. ogranicza się do przywołania treści przepisów art. 152, 154, 146 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych i skrótowego przedstawienia przebiegu zdarzeń mających na celu rozstrzygnięcie konkursu ofert. Wskazane naruszenia przepisów art. 7, 77, 80 i 107 kpa powodują, iż zaskarżona decyzja, dotknięta jest wadami uzasadniającymi jej uchylenie i wyeliminowanie z obrotu prawnego. W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia powinien przedstawić w sposób szczegółowy i jasny dokonane przez siebie – zgodnie z uregulowaniami w/w zarządzenia tj. uwzględniającego tylko jedną z możliwych odpowiedzi - przeliczenie rankingu końcowego postępowania i jego analizę. W szczególności winien wykazać w sposób jasny i nie budzący wątpliwości, że "wartość odcinająca" w rankingu końcowym tj. 72,50 pkt pozostałaby na tym samym poziomie. Powyższe umożliwiłoby ocenę, czy naruszenie zasad naliczania punktów za kwalifikacje lekarzy przez komisję konkursową, jakkolwiek narusza przepis art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, miał wpływ na rozstrzygnięcie. Rozpoznając sprawę ponownie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia będzie miał na uwadze to, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia (art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.).