VII SA/Wa 666/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2015r. po rozpoznaniu wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2015r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1) przyznać A. K. prawo pomocy zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2) w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 7 maja 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy A. K., w których wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i czwórką dzieci. Podała, że wspólnie z rodziną utrzymują się z dochodów przez nią uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.000,00 złotych brutto miesięcznie oraz z dochodów uzyskiwanych przez małżonka z gospodarstwa rolnego w wysokości 262,99 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że dodatkowym dochodem jest zasiłek rodzinny uzyskiwany na wszystkie dzieci w wysokości 550,00 złotych miesięcznie, który pokrywa koszty kredytu zaciągniętego na rozbudowę domu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Posiada dom o pow. 120 m², nieruchomość rolną o pow. 4,2341 ha, samochód osobowy o wartości max 5.000 złotych. Skarżąca podała, że miesięczne koszty opłat i zakupu paliwa wynoszą około 600,00 złotych. Pozostałą część środków finansowych jaką uzyskuje wydaje na zakup żywności, odzieży, obuwia, środków czystości i inne okazjonalne zakupy. Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni i jej rodzina uznano, że nie jest ona w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100,00 złotych. Powyższe wskazuje, że wnioskodawczyni jest w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawczynię nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawczyni i jej rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.