VII SA/Wa 669/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Wojewoda [...] po wszczęciu na wniosek B.W. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2006 r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. i N. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przebudowę i rozbudowę budynku garażowo-gospodarczego na terenie działki nr ew.[...], obręb [...] w M. przy ul. [...], decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. , znak: [...] na podstawie art. 158§ 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. W uzasadnieniu podał, iż kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących stwierdzeniem jej nieważności. Na podstawie projektu zagospodarowania działki organ ustalił, że budynek garażowo-gospodarczy przeznaczony do przebudowy i rozbudowy usytuowany jest w granicy działki i przylega jedną ścianą do innego istniejącego na sąsiedniej działce nr ew [...] budynku gospodarczego. Zdaniem organu takie usytuowanie budynku jest zgodne z § 12 ust 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewoda [...] stwierdził, iż podnoszony przez B. W. zarzut pominięcia jako strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę oraz przedstawienie przez inwestora nieprawdziwych danych w tym postępowaniu stanowią przesłankę do wznowienia postępowania, a nie do stwierdzenia nieważności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania B.W., decyzją z dnia [...] lutego 2009 r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę, nie stwierdzając żadnych wad powodujących jej nieważność z mocy prawa. Z analizy projektu budowlanego wynika, że ściana budynku garażowo-gospodarczego posadowiona w granicy działek istniała już wcześniej i nie była objęta pracami budowlanymi natomiast fragment dobudowanego budynku pozbawiony otworów okiennych został odsunięty na minimalną odległość 3 m. Ponadto z akt sprawy wynika, że istniejąca wcześniej zabudowa miała charakter gospodarczy i na modernizację dotychczasowej zabudowy gospodarczej wyraził zgodę Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia [...] maja 2006 r, Nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż pozbawienie strony możliwości udziału w postępowaniu administracyjnym oraz ujawnienie nowych okoliczności istniejących w dniu wydania decyzji i nieznanych organowi dotyczących tego, że budynek gospodarczy wcześniej był wykorzystywany jako mieszkalny stanowią podstawę do wznowienia postępowania i nie mogą podlegać ocenie w postępowaniu nieważnościowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. W. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8 i 77 § 1 poprzez brak zgromadzenia i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego i selektywny dobór dowodów. Zdaniem skarżącego Starosta G. wydał decyzję niezgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gdyż w rzeczywistości wydał pozwolenie na budowę i przebudowę dwóch budynków mieszkalnych. Wynika to z faktu, że istniejący do przebudowy budynek garażowo-gospodarczy był wcześniej użytkowany jako mieszkalny. Skarżący powołując się na aktualne wypisy z rejestru gruntów oraz aktualną mapkę zakwestionował ustalenia organów z których wynika, że w granicy jego działki znajduje się budynek gospodarczy. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji, stąd też ustalenie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe. Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 §1 pkt 1-7 kpa. Wśród przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 §1 pkt 2 kpa jest rażące naruszenie prawa, które określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej. Obowiązkiem organu stwierdzającego nieważność decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa jest wyraźne wskazanie, jaki konkretny przepis został naruszony i dlaczego naruszenie to ma w ocenie organu charakter rażący. W rozpatrywanej sprawie, organy prawidłowo ustaliły, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2006 r, Nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca K. i N. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przebudowę i rozbudowę budynku garażowo-gospodarczego nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 §1 kpa. Na podstawie projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę organy prawidłowo ustaliły, że budynek garażowo-gospodarczy przeznaczony do przebudowy i rozbudowy usytuowany jest w granicy działki i przylega jedną ścianą do innego istniejącego na sąsiedniej działce skarżącego o nr ew [...] budynku gospodarczego. Podstawę do sporządzenia projektu zagospodarowania działki stanowiły mapy zasadnicze z których jednoznacznie wynika, że przedmiotowy budynek garażowo-gospodarczy był oznaczony jako gospodarczy, a jego funkcja w wypisie z rejestru gruntów z dnia 21 czerwca 2005 r została określona jako " inne niemieszkalne". Z analizy projektu budowlanego wynika, że ściana budynku garażowo-gospodarczego posadowiona w granicy działek istniała już wcześniej i nie była objęta pracami budowlanymi natomiast fragment dobudowanego budynku pozbawiony otworów okiennych został odsunięty na odległość 3,20 m i nie narusza warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynek garażowo-gospodarczy usytuowany w granicy działki był również przedmiotem oceny Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] wyraził zgodę na modernizację dotychczasowej zabudowy gospodarczej. W świetle powyższych ustaleń nieuzasadniony jest zarzut skarżącego dotyczący zatwierdzenia projektu budowlanego sprzecznego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto organ odwoławczy prawidłowo wskazał, iż nowe okoliczności istniejące w sprawie w dniu wydania decyzji lecz nie znane organowi, który decyzję wydał dotyczące wykorzystywania budynku gospodarczego w celach mieszkalnych stanowią podstawę do wznowienia postępowania i nie mogą podlegać ocenie w postępowaniu nieważnościowym. Podstawą wznowienia postępowania jest również zarzut skarżącego odnoszący się do braku udziału jako strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. W świetle powyższych rozważań skarga jest nieuzasadniona, dlatego stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz 1270 ), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.