VII SA/Wa 671/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu postanawia: oddalić wniosek. W skardze na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2010 r. znak: [...], mocą której: 1) wycofano z obrotu na terenie całego kraju wyrób o nazwie "[...]" określony jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, 2) nakazano zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami, o których mowa w pkt 1, 3) niniejszej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wniosek o wstrzymanie nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a – Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gdyby akt lub czynność została wykonana. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc sam wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bez jego uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04, w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania wnioskowanej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 ww. ustawy mogą zaistnieć w przypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powoływane argumenty przez stronę skarżącą w skardze w której zawarty jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu dotyczą wadliwości przeprowadzonego przez organ postępowania. Poszczególne okoliczności wskazywane przez stronę dotyczą istoty sprawy, która będzie rozstrzygnięta przez Sąd wyrokiem. Ponadto, dodać należy, iż to w interesie strony skarżącej winno być wprowadzenie do obrotu produktu, który spełnia wszystkie wymagania, jako produkt bezpieczny dla zdrowia i życia obywateli. To w wyniku obrotu produktu niebezpiecznego może dojść do nieodwracalnych skutków prawnych po stronie osób trzecich, jak i samego skarżącego. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia