VII SA/Wa 671/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. E.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej T.P. pozwolenia na wykonanie ogrodzenia nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] od strony ulicy. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że "za wstrzymaniem wykonania przemawia fakt, że w związku ze stwierdzeniem nieważności pozwolenia na budowę może dojść do prowadzenia dalszych postępowań administracyjnych dotyczących inwestycji zrealizowanej na podstawie pozwolenia na budowę, których skutki mogą być niemożliwe do odwrócenia mimo pozytywnego dla Skarżącego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Wskazać również trzeba, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Bada jedynie przesłanki wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący we wniosku wprawdzie podnosi, że w jego ocenie brak uwzględnienia wniosku może przyczynić się do wszczęcia dalszych postepowań administracyjnych, a skutki mogą być niemożliwe do odwrócenia mimo pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sądu, nie wskazuje jednak jakiego rzędu są to skutki i na czym - dla skarżącego - polegające. Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżący wskazał, ale nie uzasadnił należycie zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie doprecyzował, na czym miałaby polegać znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki. Samo zaś powołania się na przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przekłada się automatycznie na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.