VII SA/Wa 673/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Wyższej Szkoły [...] w B. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 lutego 2025 r. nr 170/OPO/2025 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić sprzeciw od decyzji; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz Wyższej Szkoły [...] w B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Wyższa Szkoła [...] w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 10 lutego 2025 r. nr 170/OPO/2025 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem naziemnym i parkingiem na działce nr [...] (obręb [...], art. 40) położonej przy ul. [...] w R. Wobec tego, że skarga została podpisana przez Kanclerza Uczelni T. Ł., Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 27 marca 2025 r. wezwał wnoszącą sprzeciw do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone sprzeciwiającej się w dniu 4 kwietnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 11 kwietnia 2025 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy niepodpisanym piśmie z 11 kwietnia 2025 r. nadesłane zostały m.in. kserokopie statutu Uczelni i uchwały nr 2 podjętej na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 r., na mocy której T. Ł. została powołana na funkcję Kanclerza Wyższej Szkoły [...] w B.. W treści niepodpisanego pisma przewodniego, przy którym nadesłano powyższe kserokopie podano, że "Z dokumentów tych wynika uprawnienie Kanclerz T. Ł. do reprezentowania wnoszącej sprzeciw Wyższej Szkoły [...].". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika zatem, że strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. W rozpoznawanej sprawie wniesiony sprzeciw od decyzji został opatrzony podpisem Kanclerza T. Ł. Tymczasem z nadesłanych kserokopii dokumentów nie wynika upoważnienie Kanclerza do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Z nadesłanej kserokopii uchwały nr 2, podjętej na posiedzeniu 6 kwietnia 2017 r., nie wynika umocowanie Kanclerza do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego. Z tej uchwały wynika jedynie tyle, że T. Ł. została powołana na funkcję Kanclerza Wyższej Szkoły [...] w B. Po dokonaniu dogłębnej analizy kserokopii nadesłanego statutu Uczelni, Sąd stwierdza, że takie umocowanie również nie wynika ze statutu Uczelni. Ze statutu Uczelni nie można interpretować więcej uprawnień, aniżeli nim wyraźnie zakreślono. Kompetencji upoważnionego pracownika nie można domniemywać, zaś działanie pracownika bez upoważnienia właściwego organu Uczelni pociąga za sobą bezskuteczność czynności prawnej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.), organami uczelni: 1) publicznej - są rada uczelni, rektor i senat; 2) niepublicznej - są rektor i senat. Stosownie do art. 23 ust. 1 tej ustawy, do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni (z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni), które to zadania zostały w ust. 2 wymienione przykładowo np. reprezentowanie uczelni (pkt 1) czy zarządzanie uczelnią (pkt 2). W myśl art. 23 ust. 3 pkt 1 tej ustawy rektor nadaje regulamin organizacyjny, który określa strukturę organizacyjną uczelni oraz podział zadań w ramach tej struktury. Z powyższego wynika, że rektor - jako organ jednoosobowy uczelni – jest organem właściwym do wniesienia sprzeciwu od decyzji do sądu administracyjnego. Natomiast inne podmioty, np. osoba pełniąca funkcję kanclerza w uczelni, może wnieść sprzeciw do sądu na podstawie wyraźnego upoważnienia udzielonego jej przez rektora i wówczas dopiero może działać w jego imieniu. W niniejszej sprawie sprzeciw od decyzji został wniesiony przez Kanclerza Uczelni w sytuacji braku istnienia upoważnienia Rektora - jako organu uczelni - do jego wniesienia, tj. został wniesiony przez osobę, która nie legitymuje się pełnomocnictwem Rektora Uczelni do wniesienia w jego imieniu do Sądu sprzeciwu od decyzji. W ocenie Sądu, z przedłożonych dokumentów - a do tego ich kserokopii - nie wynika, by Kanclerz Uczelni T. Ł. została przez Rektora upoważniona (umocowana) do wniesienia w jego imieniu do Sądu sprzeciwu od decyzji. Upoważnienia do takiego działania nie można odczytać samoistnie ze statutu Uczelni. Z przedłożonych kserokopii dokumentów nie wynika bowiem, by w zakresie kompetencji Kanclerza powierzone zostało wnoszenie skarg do sądu administracyjnego. Upoważnienia do takiego działania, jak to zostało już powyżej zaznaczone, nie można domniemywać, a zatem nie sposób przyjąć, że miałoby ono wynikać z przedstawionej uchwały nr 2 i ze statutu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na odrzucenie sprzeciwu, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.