VII SA/Wa 679/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły Sędziowie: sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.) asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2024 r. sprawy ze skargi Gminy W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 2 lutego 2023 r. znak; DOA-WPPOH.610.14.2022.EK w przedmiocie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od organu na rzecz Gminy W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r., znak: DOA-WPPOH.610.14.2022.EK, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: "k.p.a."), art. 17 pkt 6 lit. b oraz art. 24 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm., dalej "u.p.z.p.") w związku z art. 16 ust. 7, art. 23 ust. 5 i art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2022 r., poz. 916 ze zm., dalej "u.o.p."), po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy W. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. (dalej: "organ I instancji, "RDOŚ w W.") z dnia [...] czerwca 2022 r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia projektu zmiany w części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi W. - uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji w części dotyczącej warunków uzgodnienia projektu zmiany MPZP i wskazał, że warunkiem jego uzgodnienia jest dostosowanie zapisów części graficznej i tekstowej projektu zmiany MPZP do Zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 23 września 2014r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...], poprzez zmianę przeznaczenia działek ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb W., z terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - MN, na trwałe użytki zielone – R; w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Wójt Gminy W. pismem z dnia 13 czerwca 2022 r. wniósł o uzgodnienie projektu zmiany w części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi W. Jednocześnie odrębnym pismem z dnia 13 czerwca 2022 r. Wójt Gminy W., na podstawie art. 17 pkt 6 lit. a i art. 23, 24, 25 u.p.z.p. oraz na podstawie art. 54 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 ze zm., dalej "ustawa OOŚ’’, wniósł o zaopiniowanie projektu zmiany MPZP. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r., znak: [...], odmówił uzgodnienia projektu zmiany MPZP. RDOŚ w W. w uzasadnieniu ww. postanowienia wskazał, iż zapisy projektu zmiany MPZP stoją w sprzeczności z art. 33 ust. 1 u.o.p., zgodnie z którym zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Następnie pismem z 6 lipca 2022 r. negatywnie zaopiniował projekt zmiany MPZP. Zażalenie na postanowienie z [...] czerwca 2022 r. wniósł Wójt Gminy W. W uzasadnieniu stwierdził, iż "zmiana w części tekstowej obowiązującego planu miała na celu jedynie dopuszczenie elewacji wielobarwnych w postaci sztuki współczesnej na budynkach położonych w granicach terenów oznaczonym na rysunku planu symbolem C2.31M/U i C2.33M/U, zmniejszenie wskaźników intensywności zabudowy oraz doprecyzowania zasad odnoszących się do rodzaju i formy pokrycia dachu (...) wprowadzenie wyżej opisanych zmian stanowi niewielką modyfikację przyjętego już dokumentu. Jednak z uwagi na konstrukcję uchwały obowiązującego planu, w której szereg ustaleń zawartych jest w zasadach ogólnych, koniecznym było przyjęcie jako granic opracowania zmian tekstowych, całość obszaru objętego planem". Postanowieniem z 2 lutego 2023 r. GDOŚ uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej warunków uzgodnienia projektu zmiany MPZP i wskazał, że warunkiem jego uzgodnienia jest dostosowanie zapisów części graficznej i tekstowej projektu zmiany MPZP do Zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 23 września 2014r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...], poprzez zmianę przeznaczenia działek ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb W., z terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - MN, na trwałe użytki zielone – R; w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że jednoczesne wystąpienie Wójta Gminy W. o uzgodnienie projektu zmiany MPZP oraz opinię (tj. bez uwzględnienia uwag zawartych w opinii podczas sporządzania projektu zmiany MPZP, o czym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy OOŚ), uniemożliwiło poprawne przeprowadzenie procedury planistycznej. Organ wyjaśnił, że Wójt Gminy W. powinien w pierwszej kolejności przekazać do RDOŚ w W. projekt zmiany MPZP, wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, w celu uzyskania opinii. Następnie, w przypadku zgłoszenia uwag do ww. dokumentów, Wójt winien dostosować projekt zmiany MPZP do uwag wskazanych przez RDOŚ w W. w ww. opinii. W prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu organ I instancji po wydaniu opinii, winien swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie uzgodnienia projektu MPZP uzależnić od faktu uwzględnienia przez wójta uwag RDOŚ w W., w zakresie w jakim odnoszą się one do terenów objętych formami ochrony przyrody. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie procedura planistyczna została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy tj. z naruszeniem art. 55 ust. 1 ustawy OOŚ. GDOŚ uznał również, iż organ I instancji słusznie odmówił uzgodnienia przedmiotowego projektu zmiany MPZP z uwagi na jego niezgodność z art. 33 ust. 1 u.o.p. Organ wskazał, że projektowana zmiana części tekstowej planu dotyczy całego obszaru, który aktualnie objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi W. gm. W., przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2012 r. GDOŚ podkreślił, że organy ochrony przyrody zobowiązane są do oceny wpływu zapisów projektu zmiany MPZP, analizując jego zmienioną część tekstową i załączniki graficzne (które nie ulegają zmianie) jako całość, w aktualnym stanie faktycznym i prawnym. Powyższe wynika z faktu, iż pomimo planowanych nieznacznych zmian w części tekstowej planu, efektem ich uzgodnienia przez organy ochrony przyrody byłaby akceptacja jego nowego brzmienia w odniesieniu do całości planu, w aktualnym stanie faktycznym i prawnym. Sporny projekt zmiany MPZP obejmuje swoim zasięgiem obszary położone częściowo w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "Góry B. i S." oraz Parku Krajobrazowego Gór S. oraz w całości w granicach obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...]. Należało zatem przeanalizować zgodność założeń uzgadnianego projektu zmiany MPZP z regulacjami prawnymi związanymi z funkcjonowaniem ww. form ochrony przyrody obowiązującymi w dacie wydania postanowienia. W ocenie GDOŚ, organ I instancji słusznie uznał, że założenia projektu zmiany MPZP nie stoją w sprzeczności z Rozporządzeniem Nr 25 Wojewody [...] z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Góry B. i S." (Dz. Urz. Woj. [...], z 2008 r. Nr 317, poz. 3924) oraz Rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia 15 maja 2006 r. w sprawie Parku krajobrazowego Gór S. (Dz. Urz. Woj. [...], z 2006 r. Nr 101, poz. 1718 z póżn. zm.). Organ II instancji zgodził się również z RDOŚ w W., iż projekt zmiany MPZP jest niezgodny z Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 23 września 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...] (Dz. Urz. Woj. [...], z 2014 r. poz. 3941), dalej "PZO obszaru Natura 2000". Na koniec swoich rozważań organ wyjaśnił, że uzgodnienie przedmiotowego projektu planu miejscowego będzie możliwe po zmianie ustaleń dokumentu, poprzez dostosowanie zapisów części graficznej i tekstowej projektu zmiany MPZP do PZO obszaru Natura 2000 tj. zmianę przeznaczenia działek ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...] obręb W., z terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - MN na trwałe użytki zielone - R. Skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina W. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 137), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz.1634.), dalej p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w trybie egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu skarga jest zasadna. Przy wydawaniu kwestionowanego postanowienia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, wykraczając poza zakres przedmiotu uzgodnienia. Materialnoprawną podstawą kontrolowanego rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503) oraz art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2022 r. poz. 916.). Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.p.z.p. organy ochrony środowiska uzgadniają projekty planu miejscowego. Natomiast stosownie do treści art. 30 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej w części dotyczącej istniejącego lub projektowanego obszaru Natura 2000 wymagają uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000. Wójt Gminy W. pismem z dnia 17 czerwca 2022r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w sprawie uzgodnienia projektu zmiany w części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi W. uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2012r. ( Dz. Urz. Woj. [...]. z 2012r., poz. 3120) zmienionego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia 28 kwietnia 2020r. Zakres projektowanych zmian został określony w § 1 ust 3 uchwały o przystąpieniu do sporządzenia zmiany w części tekstowej miejscowego planu : "przedmiot zmiany uchwały dotyczy zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu oraz zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej" i miały na celu : - dopuszczenie elewacji wielobarwnych w postaci sztuki współczesnej w budynkach położonych w granicach terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem C2.31M/U i C2.33M/U ( z uwzględnieniem wymogów konserwatorskich); - doprecyzowanie zasad odnoszących się do rodzaju i formy pokrycia dachu ( dachy symetryczne, dwuspadowe lub dwuspadowe naczółkowe z możliwością wykonania okien dachowych i lukarn. Do projektu zmian została wykonana prognoza oddziaływania na środowisko, przy czym ze względu na zakres przedmiotowy planowanych zmian , analiza nie odnosi się do przeznaczeń terenów położonych na obszarze Natura 2000 , gdyż nie obejmuje tego projektowana zmiana. Teren objęty projektem zmiany planu położony jest w całości w granicach obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Ostoja Nietoperzy Gór S. [...]. Przy czym tereny oznaczone symbolem C2.31M/U i C2.33M/U położone są poza granicami Parku Krajobrazowego Gór S. i Obszaru Chronionego Krajobrazu " Góry B. i S". Na terenie obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. obowiązuje plan zadań ochronnych, ustanowiony zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 24 września 2014r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...]. Wskazać trzeba, że organy ochrony środowiska działając w ramach swych kompetencji, dokonują oceny przedstawionego projektu zmiany miejscowego planu mając w szczególności na uwadze przepisy dotyczące ochrony obszaru Natura 2000. I tak zgodnie z art. 33 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: 1) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub 3) pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. W tym miejscu wskazać należy również, że zgodnie z art. 5 pkt 25 ustawy o ochronie przyrody, właściwy stan ochrony siedliska przyrodniczego to stan w którym naturalny zasięg siedliska przyrodniczego i obszary zajęte przez to siedlisko w obrębie jego zasięgu nie zmieniają się lub zwiększają się, struktura i funkcje, które są konieczne do długotrwałego utrzymania się siedliska, istnieją i prawdopodobnie nadal będą istniały oraz typowe dla tego siedliska gatunki znajdują się we właściwym stanie ochrony. Możliwe jest również udzielenie zezwolenia na odstępstwo od zakazów obowiązujących na obszarach natura 2000. Zgodnie bowiem z art. 34 ustawy o ochronie przyrody jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym, i wobec braku rozwiązań alternatywnych, właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, może zezwolić na realizację planu lub działań, mogących znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, zapewniając wykonanie kompensacji przyrodniczej niezbędnej do zapewnienia spójności i właściwego funkcjonowania sieci obszarów Natura 2000 (pkt 1.). W przypadku gdy znaczące negatywne oddziaływanie dotyczy siedlisk i gatunków priorytetowych, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać udzielone wyłącznie w celu: 1) ochrony zdrowia i życia ludzi; 2) zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego; 3) uzyskania korzystnych następstw o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska przyrodniczego; 4) wynikającym z koniecznych wymogów nadrzędnego interesu publicznego, po uzyskaniu opinii Komisji Europejskiej.(pkt 2). Zdaniem Sądu zmiana części tekstowej planu opisana w projekcie zmiany oraz uchwale intencyjnej nie wymagała poczynienia żadnych zmian w jego części rysunkowej. W tej mierze Sąd przychyla się do stanowiska NSA wyrażonego w wyroku z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 313/10, że skoro przedmiotem zaskarżonej uchwały była zmiana części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to nie było konieczne uchwalanie nowego załącznika graficznego. Zdaniem więc niniejszego składu orzekającego, stwierdzić należy, że w sytuacji podjęcia uchwały o zmianie planu tylko w zakresie części tekstowej, nie wymagającej przy tym zmiany jego części rysunkowej, nie zachodzi potrzeba sporządzania nowego rysunku planu (powielania dotychczasowego rysunku planu) i załączania go jako załącznika graficznego do uchwały o zmianie planu, a co za tym idzie ponownego uzgadniania przez organ środowiskowy obowiązującej części rysunkowej planu. Biorąc pod uwagę zakres kompetencyjny organów uzgadniających w niniejszym postępowaniu, w ocenie Sądu organ odwoławczy nie przedstawił uzasadnionego stanowiska, co do istnienia ryzyka znaczącego pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych znajdujących się na terenie obszaru objętego projektem zmiany planu, biorąc pod uwagę zakres projektowanej zmiany wyłącznie jego części tekstowej i ryzyka znaczącego negatywnego wpływu tej zmiany na gatunki, dla ochrony których został utworzony dany obszar Natura 2000. W konsekwencji należy uznać, że organy nie wskazały w jakim zakresie i w jaki sposób ustalenia projektu zmiany miejscowego planu przestawione do uzgodnienia pozostają w sprzeczności z art. 33 ust 1 ustawy o ochronie przyrody. Podkreślenia wymaga, że plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego jest usytuowany wśród źródeł prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Stanowi zatem część systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem pozostawać powinien w zgodności z konstytucją, ustawami i aktami podustawowymi. Przypomnienia wymaga, że organy gminy stanowiące prawo miejscowe, w tym plany zagospodarowania przestrzennego, związane są zasadą praworządności wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP, co oznacza, iż mają obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa. Nie ulega wątpliwości, że wraz ze zmianą przepisów ustaw akty prawa miejscowego powinny ulegać stosownym zmianom. Nie jest do zaakceptowania sytuacja, aby po zmianie przepisu ustawy, w zapisach planu zagospodarowania przestrzennego pozostawały i były stosowane przepisy sprzeczne z obowiązującymi ustawami. Celowi dostosowania planu zagospodarowania przestrzennego do sytuacji rzeczywistej służy art. 32 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obligujący organy gminy do analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, analizowany winien być zatem i brak postępów w tym zakresie w odniesieniu do zamierzeń infrastrukturalnych zapisanych w planie. Organy gminy mają ustawowy obowiązek poddawania analizie tych zjawisk i formułowania ocen w sprawie aktualności studium i planów miejscowych, a w przypadku uznania ich za nieaktualne, w całości lub w części, podejmowania działań, o których mowa w art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rada gminy jest nadto zobowiązana do wzięcia pod uwagę zgodności studium albo planu miejscowego z wymaganiami wynikającymi z przepisów art. 10 ust. 1 i 2, art. 15 oraz art. 16 ust. 1 tej ustawy. Do zadań własnych gminy w dziedzinie planowania przestrzennego należy nie tylko realizacja zapisów obowiązujących planów zagospodarowania przestrzennego, ale i reagowanie na zaniechania w ich realizacji i podejmowanie stosownych działań. Nie jest zatem uprawnione twierdzenie, że gmina ma całkowitą swobodę w podejmowaniu regulacji planistycznych, a ponieważ jej władztwo planistyczne znajduje swoje źródło w przepisach ustaw i Konstytucji RP. Powyższe uwagi oraz norma art. 32 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, odnoszą się jednak wyłącznie do zmian ustawowych, a nie tych wynikających z aktów niższego rzędu jakim jest zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 23 września 2014r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nietoperzy Gór S. [...]. W ocenie Sądu w postępowaniu uzgodnieniowym dotyczącym zmiany części tekstowej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącej kwestii dopuszczenia wielobarwnych elewacji oraz doprecyzowania kształtu dachu , brak było podstawy prawnej dla żądania od organu uchwałodawczego zmiany przeznaczenia działek ew. [...], [...], [...], [....], [...], [...], [...], [...], [...] z terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na tereny trwałych użytków rolnych. Z tych względów należało uznać, że organ odwoławczy wykroczył poza zakres przedmiotu podlegającego uzgodnieniu, co miało wpływ na wynika sprawy, naruszając tym samym art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 106 k.p.a. oraz art. 33 ust 1 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 17 pkt 6 lit a i b tiret drugie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni powyższe rozważania i przeprowadzi ponownie postępowanie uzgodnieniowe uwzględniając zakres projektowanych zmian w obowiązującym planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1634). Rozstrzygniecie o kosztach opierając na treści art. 200 przywołanej ustawy. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., jako że przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.