VII SA/Wa 68/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku i pozwolenia na wznowienie robót skargę oddala VII SA/Wa 68/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego - zwanej dalej kpa (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 51 ust. 4 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. stwierdził wykonanie obowiązku nakazanego decyzją z dnia [...] września 2000r. znak: [...] i zatwierdził projekt budowlany zamienny, realizowanej budowy oraz udzielił E. M. i J. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w P. przy ul. [...] (dz. nr ew. [...]). Jednocześnie nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że własną decyzją z dnia [...] września 2000r., znak: [...] nakazał E. M. i J. P., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, doprowadzenie w/w budynku gospodarczego do stanu zgodnego z prawem, tzn. zalegalizowania wprowadzonych samowolnie zmian poprzez uzyskanie zatwierdzenia dokumentacji zamiennej realizowanej budowy. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] zatwierdził E. M. i J. P. projekt budowlany zamienny oraz udzielił pozwolenia na adaptację i zmianę przeznaczenia budynku mieszkalno-gospodarczego na cele mieszkalne na podstawie złożonej dokumentacji. Powyższą decyzję Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy (decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2002r.). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 listopada 2003r. sygn. akt: IV SA 1163/02 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji stwierdzając, iż kompetencje do rozstrzygania w przedmiotowej sprawie należą do organu nadzoru budowlanego. Decyzją z dnia [...] lipca 2004r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zatwierdził złożoną dokumentację zamienną i udzielił E. M. i J. P. pozwolenia na wznowienie robót na "adaptację i zmianę przeznaczenia budynku mieszkalno-gospodarczego na cele mieszkalne". Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...], uchylił powyższą decyzję i zwrócił sprawę do ponownego rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] wstrzymał roboty budowlane, uznając dokonane przez inwestorów zmiany za istotne odstępstwo w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, po czym decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oraz wykazania robót koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia do zgodności z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], uchylił w całości w/w decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał powołaną na wstępie decyzję z dnia [...] maja 2006r., którą zatwierdził projekt budowlany zamienny spornej inwestycji i udzielił pozwolenia na wznowienie robót przy jej realizacji oraz zobowiązał inwestorów do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Badając ponownie materiał dowodowy organ I instancji stwierdził, że przedmiotowy budynek usytuowany jest w ostrej granicy z działką Nr ew. [...], tj. w miejscu, w którym rozpoczęto rozbudowę budynku gospodarczego zgodnie z zatwierdzonym projektem i udzielonym pozwoleniem na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1999r. wydanym przez Prezydenta Miasta P., w oparciu o ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedli [...] i [...] wraz z [...] w P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wyjaśnił, iż niniejszą decyzją nie rozstrzyga co do istoty, czy usytuowanie przedmiotowego budynku jest zgodne z warunkami technicznymi w myśl obowiązującego obecnie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 12), jak również co do zmiany przeznaczenia budynku, gdyż budynek mieszkalny, zlokalizowany na granicy, już został zrealizowany. W ocenie organu I instancji sporny obiekt nie utrudni funkcjonowania działek sąsiednich i nie spowoduje ograniczenia możliwości prawidłowego zagospodarowania działki Nr [...]. Działka ta obecnie zabudowana jest tylko budynkiem gospodarczym, zlokalizowanym także w granicy, a jej kształt i wymiary umożliwią zachowanie określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową, a istniejącymi elementami zagospodarowania działki Nr [...]. Ponadto organ wskazał, że linia zabudowy od linii jezdni wynosi 7,0 m, zaś przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w odległości 23,50 m od linii jezdni. Zdaniem organu pozwoli to na pobudowanie w przyszłości budynku mieszkalnego na działce A. B. bez zacienienia okien przez budynek, tym bardziej, że działka w/w leży na wschód od działki, na której stoi sporny obiekt. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że lokalizacja przedmiotowego budynku w granicy działki, bez otworów okiennych, zwróconego ścianą szczytową w kierunku działki Nr [...] nie tylko nie utrudni zabudowy na jej terenie, ale jest całkowicie neutralna dla istniejących budynków mieszkalnych. Organ uznał, iż o rozbiórce obiektu nie mogło być mowy z powodu wywiązania się inwestorów z obowiązków nałożonych decyzją z [...] września 2000r. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła A. B. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu A. B. podała, iż największym błędem decyzji pierwszoinstancyjnej było przyjęcie przez organ nadzoru, że sporna budowa została przeprowadzona po wydaniu decyzji w 2001 i 2002r. co doprowadziło do mylnego przekonania, że nie była to samowola budowlana. Decyzją z dnia [...] października 2006r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia podał, iż nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła A. B. żądając jej uchylenia z uwagi na błędne ustalenia polegające na przyjęciu, iż sporny budynek nie jest samowolą budowlaną oraz że inwestorzy spełnili wszystkie warunki "(...) by usytuować budynek mieszkalny na granicy działki." Zdaniem skarżącej niniejszy obiekt został wybudowany w 1999r. bez pozwolenia na budowę i stanowi samowolę budowlaną. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł 0 oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu 1 instancji wydane zostały zgodnie z prawem. Podstawą materialnoprawną decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu jest art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który stanowi, że jeżeli właściwy organ nałożył na inwestora obowiązek, o którym mowa w ust. 1, organ ten po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora sprawdza wykonanie tego obowiązku, a stwierdziwszy jego wykonanie wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - gdy budowa została zakończona - organ wydaje decyzję, w której orzeka o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji, o której mowa, właściwy organ ma obowiązek nałożyć w omawianej sprawie obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W niniejszej sprawie, czynności kontrolne przeprowadzone na terenie nieruchomości, będącej własnością E. M. i J. P. wykazały, iż inwestorzy rozbudowali budynek gospodarczy w oparciu o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz rozbudowę budynku gospodarczego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1999r. wydane przez Prezydenta Miasta P. Inwestorzy w trakcie realizacji całkowicie zrezygnowali z budowy budynku mieszkalnego, zaś rozbudowa budynku gospodarczego przebiegała z istotnymi odstępstwami, na które E. M. i J. P. nie przedstawili projektu zamiennego uwzględniającego zmiany istniejące w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. W zaistniałej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2000r. Znak: [...] wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie i modernizacji budynku gospodarczego, następnie decyzją z dnia [...] września 2000r. Znak: [...] nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia rozbudowanego budynku gospodarczego do stanu zgodnego z prawem (zalegalizowanie wprowadzonych samowolnie zmian) poprzez uzyskanie zatwierdzenia dokumentacji zamiennej realizowanej budowy. Powyższa decyzja jest ostateczna i podlegała wykonaniu. Inwestorzy przedłożyli wymaganą dokumentację zamienną (projekt adaptacji istniejącego budynku mieszkalno - gospodarczego na cele mieszkalne zlokalizowanego na działce Nr ew. [...] w P. przy ul. [...]), zaś rola organu I instancji sprowadzała się wyłącznie do zweryfikowania prawidłowości wykonania przez E. M. i J. P. obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] września 2000r.. Organ nadzoru nie dysponował w tym zakresie tzw. luzem decyzyjnym, gdyż zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego miał obowiązek wydać decyzję. W świetle powyższego po stwierdzeniu wykonania przez inwestora nałożonego obowiązku organ nadzoru budowlanego nie mógł odmówić wydania decyzji 0 zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Przebudowa wynikająca z projektu zamiennego spełniała warunki techniczne w zakresie przepisów prawa budowlanego w stosunku do budynków na sąsiednich działkach (w tym działce skarżącej) oraz nie utrudnia zabudowy tych działek. Rozbudowa budynku mieszkalno - gospodarczego na cele mieszkalne jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli [...] [...] wraz z [...] - zatwierdzonym Uchwałą Rady Miasta P. Nr [...] z dnia [...] września 2000r. (Dz. U. Woj. Maz. z dnia 17 lutego 2001 r. Nr 22, poz. 194). Uwzględniając zatem powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, zaistniała przesłanka do zastosowania art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i wydania w rozpatrywanej sprawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenia na inwestorów obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu zlokalizowanego w P. przy ul. [...] (dz. Nr ew. [...]). Nietrafny jest zarzut skarżącej, iż inwestorzy dopuścili się samowoli budowlanej, gdyż prowadzili roboty budowlane już w 1999r., a decyzję o pozwoleniu na budowę uzyskali w 2001 i 2002r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 1999r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i wydał J. P. i E. M. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i rozbudowę budynku gospodarczego i decyzja ta stała się ostateczna. Dopiero odstępstwo inwestorów od zatwierdzonego tą decyzją projektu budowlanego uruchomiło postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odpowiada prawu, a podniesione w skardze zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.