VII SA/Wa 68/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2010 r. sprawy ze skargi H. N. i D. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję nr [...] Starosty [...] z dnia [...] i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że kontrolowaną decyzją Starosta udzielił H. i D. N. pozwolenia na budowę budynku warsztatu kontroli pojazdów, obsługi samochodów osobowych i budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew.[...], [...[ i [...] w M. przy ul. [...] i [...] w sytuacji gdy realizacja inwestycji objętej decyzją była już w toku. Ponieważ roboty budowlane w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę były już prowadzone, zdaniem organu odwoławczego brak było podstaw do wydania decyzji pozwalającej na ich rozpoczęcie i postępowanie o wydanie takiej decyzji jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli H. i D. N. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżących zarzucił organowi naruszenie art. 7, art. 77 i 80 kpa poprzez błędne przyjęcie, że częściowe wykonanie robót budowlanych dotyczyło również planowanego budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących podniósł, że inwestorzy rozpoczęli roboty jedynie przy budynku kontroli pojazdów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze późn. zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia nie wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za niezasadną. Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] uchylająca decyzję Starosty [...] z dnia [...] udzielającą pozwolenia na budowę i umarzająca postępowanie organu I instancji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że wniosek inwestorów o udzielenie im pozwolenia na budowę złożony do organu architektoniczno – budowlanego dotyczył inwestycji obejmującej budowę warsztatu kontroli pojazdów i budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Taką tez inwestycję obejmowały przedstawione organowi dokumenty, a ponieważ treść żądania zawarta we wniosku o wszczęcie postępowania wiąże organ który wszczyna to postępowanie tak co do jego zakresu jak i rozstrzygnięcia – wydana przez Starostę [...] decyzją obejmowała całą projektowaną inwestycję. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę może więc dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, nie jest natomiast jej celem dokonywanie oceny prawidłowości robót już wykonanych (kontrola realizacji inwestycji należy do właściwości organów nadzoru budowlanego). Pozwolenie na budowę jest rozstrzygnięciem administracyjnym, kończącym postępowanie toczące się przed organem administracji architektoniczno – budowlanej, które ma na celu zbadanie, czy projektowana inwestycja nie będzie naruszała takich wartości jak, np.: ochrona środowiska, krajobrazu, bezpieczeństwo, ochrona dóbr kultury oraz prawa osób trzecich. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowana jest konsekwentnie zasada, w myśl której w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały rozpoczęte (nawet jeśli nie została wykonana całość tych robót ), brak jest podstaw do wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i winno w tym zakresie, z mocy art. 105 § 1, ulec umorzeniu (por. wyrok NSA z Warszawie z dnia 22 lipca 1998 r. , IV SA 1454/96, LEX nr 45731, wyrok NSA w Warszawie z dnia 22 października 1998 r., IV SA 1860/96, LEX nr 43753, wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., II OSK 910/05, LEX nr 188797, wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2000 r., IV SA 1164/98, LEX nr 53387, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2005 r., VII SA/Wa 1349/05). Zatem wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę po rozpoczęciu realizacji inwestycji nie miałoby żadnego oparcia w przepisach Prawa budowlanego i decyzja taka, jako wydana z rażącym naruszaniem prawa kwalifikowałaby się z mocy art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego do stwierdzenia jej nieważności. Bezprzedmiotowość postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę spowodowana uprzednim rozpoczęciem robót budowlanych przez inwestora dotyczy zarówno sytuacji, gdy inwestor w ogóle nie dysponował pozwoleniem na budowę, jak i sytuacji, gdy wprawdzie uzyskał pozwolenie na budowę, jednakże przystąpił do robót budowlanych objętych tym pozwoleniem przed uzyskaniem przez decyzje przymiotu ostateczności. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że po ustaleniu, iż inwestor rozpoczął realizację obciętej wnioskiem inwestycji przed wydaniem decyzji w sprawie pozwolenia na jej budowę – organ prawidłowo uznał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.