VII SA/Wa 681/10
WyrokWSA w Warszawie2010-05-26
Skład orzekający: Jolanta Zdanowicz, Małgorzata Miron, Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej szamba jest zasadne, gdy obiekt ten został rozebrany?Ratio decidendi
Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej szamba jest zasadne, gdy obiekt ten został rozebrany, ponieważ jego zniknięcie czyni postępowanie bezprzedmiotowym. W takiej sytuacji organ prawidłowo wydaje decyzję o umorzeniu na podstawie art. 105 k.p.a.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła samowoli budowlanej w postaci budowy dwóch dodatkowych szamb obsługujących lokale mieszkalne. Po uchyleniu przez WSA decyzji umarzającej postępowanie, organ ustalił, że przedmiotowe szambo zostało rozebrane. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję umarzającą postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe. Skarżący kwestionowali fakt rozebrania szamba i zarzucali organom nieuwzględnienie wcześniejszych wyroków sądowych dotyczących budynku.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2010 r. sprawy ze skargi I. G., M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24. marca 2009 r. sygnatura VII SA/Wa 2099/08 uchylona została decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej szamba szczelnego obsługującego lokal nr [...] w budynku mieszkalnym na działce nr Ew. [...] przy ul. [...] w W. Przeprowadzone kontrole wykazały, że po oddaniu obiektu do użytkowania w 2005 r. dodatkowo wybudowano dwa oddzielne szamba, mające na celu obsługę dwóch lokali mieszkalnych nr [...] i [...] (niezgłoszona budowa szamba). Przedłożona w toku postępowania ekspertyza techniczna wykazała, że przedmiotowe szambo znajduje się w prawidłowym stanie technicznym, a prace wykonano prawidłowo i zgodnie z przepisami, co w ocenie organów przesądziło o braku podstaw do podejmowania dalszych czynności i bezprzedmiotowości postępowania.
Sąd w powołanym wyżej wyroku nie podzielił stanowiska o bezprzedmiotowości postępowania, wskazując, iż umorzenie postępowania było uchyleniem się organu od rozstrzygnięcia sprawy. Jak wskazał sąd, organy nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy i nie rozpatrzyły całego materiału sprawy, bowiem nie ustaliły, w którym miejscu zostało wybudowane szambo, na które wydane było pozwolenie z dnia [...] oraz czy to konkretne szambo było przedmiotem tegoż postępowania, czy nie. Jest to istotne, gdyż w przypadku ustalenia, że szambo powstało w warunkach samowoli budowlanej, ewentualna legalizacja może nastąpić w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego, o ile zostaną spełnione odpowiednie warunki. Mając powyższą ocenę i wskazania zawarte w wyroku sądowym, organ powiatowy w decyzji z [...] ponownie umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie szamba obsługującego lokal nr [...] wskazując, że inwestor dokonał rozbiórki studni rewizyjnej (bez uzasadnienia nazwanej szambem), które w toku postępowania uznane zostało jako samowola. W oparciu o protokół oględzin z dnia 25 sierpnia 2009 r. organ stwierdził, że istniejąca studnia usytuowana w podjeździe do garażu została zlikwidowana, teren uporządkowany, a nawierzchnia z kostki betonowej w miejscu studni została uzupełniona. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołania I. i M.G., utrzymał w mocy decyzję umarzającą postępowanie. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowy obiekt został rozebrany, co potwierdza dokumentacja zdjęciowa i okoliczność ta wypełniała dyspozycję art. 105 kpa i uzasadniała wydanie decyzji umarzającej postępowanie w przedmiocie szamba obsługującego lokal nr [...] w budynku na działce[...].
Skargę sądowa na powyższą decyzję wnieśli I. i M. G. domagając się uchylenia obu decyzji. Skarżący zarzucili, że wizja w dniu 25 sierpnia 2009 r. nie odbyła się, że organy winny były zająć się sprawą budynku po wcześniejszym uchyleniu rozstrzygnięć administracyjnych w wyroku sądowym z dnia 22 grudnia 2005 r., a zajęły się szambami. Nadto, że nieprawdziwe jest stwierdzenie, aby szamba zostały zlikwidowane, bo został zdjęty właz, a w jego miejsce ułożona kostka. Zdaniem skarżących organy naruszyły przepisy procedury, bowiem nie odniosły się do zarzutów strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 ustawy z 30. sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Kontrolowana przez Sąd w niniejszym postępowaniu decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] zostały wydane po wyroku sądowym z dnia 24 marca 2009 r., kiedy to organy miały dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Jak wynika z materiału dowodowego, organy rozpatrując sprawę ponownie po wyroku sądowym z dnia 24 marca 2009 r. ustaliły, że przedmiotowy obiekt (szambo obsługujące lokal nr [...]) został rozebrany. Potwierdza tę okoliczność protokół oględzin z dnia 25 sierpnia 2009 r., stwierdzający, że istniejąca studnia rewizyjna w podjeździe do garażu została zlikwidowana, teren uporządkowany, a nawierzchnia z kostki betonowej w tym miejscu uzupełniona, co obrazuje też dokumentacja zdjęciowa. W tej sytuacji przedmiot postępowania przestał istnieć, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe i zasadne było wydanie decyzji umarzającej postępowanie w sprawie szamba obsługującego lokal nr [...] w budynku na działce nr ew. [...]. Skarżący w skardze przyznali, że otrzymali zawiadomienie o wizji w dniu 25 sierpnia 2009 r., a przedłożone dokumenty przeczą twierdzeniu, iż wizja w tej dacie nie miała miejsca. Wbrew zarzutowi skargi, że organy zajmowały się szambami zamiast budynkiem, wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w ramach nadzoru budowlanego, a dotyczącym szamba obsługującego lokal nr [...] i to właśnie postępowanie było objęte kontrolą sądową zakończoną wyrokiem uchylającym z dnia 24 marca 2009 r., po którym zapadła decyzja poddana obecnej kontroli sądowej. Tym razem jednak, co wskazano już wyżej, decyzja została wydana prawidłowo na podstawie art. 105 kpa, bowiem przedmiot postępowania przestał istnieć. Zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowości przy budowie budynku pozostają bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia, bowiem budynek nie był przedmiotem tego postępowania. Dotyczyło ono cały czas sprawy szamba szczelnego obsługującego lokal [...], co do którego inwestor nie dysponował dokumentem potwierdzającym legalność jego wybudowania. Decyzja wydana obecnie na podstawie art. 105 kpa postępowanie to zakończyła.
W tym stanie rzeczy skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło