VII SA/Wa 684/05

Dnia 18 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia .. marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Strona skarżąca M. W. została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do usunięcia braków formalnych skargi nadesłania 1 odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu doręczono skarżącej w dniu [...] czerwca 2005 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru k-7). Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu [...] czerwca 2005 r. W dniu [...] czerwca 2005 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2005 r. odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. M. W. nie wniosła sprzeciwu od powyższego postanowienia. Zatem zobowiązana była do uiszczenia wpisu sądowego. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych oraz nie uiściła wpisu od wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro strona skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych oraz nie uiściła wpisu od wniesionej skargi, z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia