VII SA/Wa 684/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2009 r. sprawy ze skargi C. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. K. z Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. B. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. W dniu 24 września 2008 r. do Wydziału Architektury Zamiejscowego Zespołu Architektury w S. Starostwa Powiatowego w L. wpłynął wniosek C. Z. dotyczący zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku letniskowego na jednorodzinny budynek mieszkalny na terenie działki nr [...] we wsi S. gm. S.. Do wniosku dołączono: – kopię wypisu z rejestru gruntów z dnia 3 listopada 2005 r., – kopię wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki nr [...], – kopię załącznika graficznego pt. "Szkic obliczeń", – kopię fragmentu mapy sytuacyjno-wysokościowej, – treść art. 71 i 71 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, – kopię tekstu pt. "Zmiana w ewidencji gruntów i budynków", – kopię zawiadomienia z dnia 1 lutego 2008 r. o toczącym się w Urzędzie Miasta i Gminy S. postępowaniu administracyjnym w sprawie wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków oraz na mapie ewidencyjnej obrębu S. dotyczącym działki nr [...], polegającej na zmianie użytku gruntowego B/Ls na użytek gruntowy Bi, – kopię umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej o mocy przyłączeniowej 2 kW dla zasilania domu letniskowego. Przy piśmie z dnia 25 lipca 2008 r. C. Z. dołączyła: – kopię zaświadczenia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] kwietnia 2000r. o powołaniu C. Z. na wykonawcę testamentu notarialnego S. Z., – kopię postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] października 1999 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po S. Z. przez dzieci A. Z. i A. Z. (po 1/2 części spadku przez każde z nich). Starosta L. po rozpoznaniu wniosku stwierdził, że złożone przez C. Z. dokumenty nie spełniają wymagań określonych w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W związku z powyższym Starosta Powiatowy w L. postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], na podstawie art. 71 ust. 3 w zw. z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, nałożył na C. Z. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o następujące dokumenty: 1. opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania, 2. zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, 3. oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, 4. zaświadczenie burmistrza o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 5. ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności 6. w zależności od potrzeb: - zaświadczenie o dokonaniu zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku letniskowego lub decyzję o pozwoleniu na użytkowanie istniejącego budynku letniskowego, - w przypadku prowadzenia obsługi komunikacyjnej nieruchomości, poprzez drogę lokalną oznaczoną w ewidencji jako działka nr ewid. [...] (ul. W.), dokument potwierdzający prawo przejścia i przejazdu po terenie w/w nieruchomości, natomiast w przypadku usytuowania zjazdu z drogi gminnej (ul. A.) na działkę nr ewid. [...] należało przedłożyć oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną (stosownie do zapisów § 14 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nim związanych należało zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej odpowiednio do przeznaczenia i sposobu użytkowania obiektu oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej), - umowę o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej instalacji budynku mieszkalnego o mocy przyłączeniowej niezbędnej do zasilania przedmiotowego obiektu. W uzasadnieniu postanowienia organ zamieścił pouczenie, iż na przedmiotowe postanowienie nie służy stronom zażalenie. Na postanowienie Starosty L. z dnia [...] września 2008 r. C. Z. złożyła zażalenie do Wojewody [...]. Strona wskazała, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania budynku nie powoduje sytuacji określonej w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a więc zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowia, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska, jak też wielkości i układu obciążeń. Podniosła ponadto, iż budynek nie wymaga żadnych prac budowlanych, a sprawa sprowadza się wyłącznie do wymaganego prawem zgłoszenia, które urząd może i powinien przyjąć milcząco. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], na podstawie art. art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Motywując swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że na postanowienie w przedmiocie nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia nie przysługuje stronie zażalenie. Stosownie bowiem do art. 141 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi, kiedy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Organ zauważył, że ustawa Prawo budowlane zawiera zamknięty katalog przypadków, w których na postanowienie wydane w pierwszej instancji służy prawo złożenia zażalenie do organu odwoławczego. Przepisy Prawa budowlanego nie przewidują zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, dlatego podlega ono ocenie i kontroli w trybie odwoławczym od decyzji. Skargę na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła C. Z. Wnosząc o jego uchylenie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również przepisów Prawa budowlanego. Strona wskazała, iż nieuzasadnionym i nadmiarem formalizmem było żądanie przedkłozenia dokumentacji, którą, w jej ocenie, organ powinien mieć. Podniosła nadto, iż jest wykonawcą testamentu oraz osobą zarządzającą majątkiem spadkowym po synu S. Z. i działa na rzecz dzieci testatora. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie organu II instancji w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane w oparciu o art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. Stosownie do tej regulacji organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, a także przedmiotowym. Z przyczyn przedmiotowych zażalenie jest niedopuszczalne w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku prawnej możliwości zaskarżenia kwestionowanego aktu bądź czynności administracyjnej. Niedopuszczalność zażalenia powoduje jego bezskuteczność, co tym samym wyklucza merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu zażaleniowym. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Starosty L. z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], wydane na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, którym to postanowieniem organ nałożył na zgłaszającą, obowiązek uzupełnienia zgłoszenia dotyczącego zmiany sposobu użytkowania budynku, o dokumenty wynikające z zapisów art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego Potwierdzić należy, iż słusznie organ stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia nie przysługuje stronie zażalenie. Stosownie bowiem do art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi. Zażalenie przysługuje tylko wówczas, kiedy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Ustawa Prawo budowlane zawiera zamknięty katalog przypadków, w których na postanowienia wydane w pierwszej instancji służy prawo złożenia zażalenia do organu odwoławczego. Przepisy Prawa budowlanego nie przewidują zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, o czym strona została prawidłowo pouczona przez organ I instancji w treści skarżonego postanowienia. Prawidłowość wydanego na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego postanowienia może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji. Zgodnie bowiem z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Tym samym rozstrzygnięcie organu, stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, odpowiadało obowiązującemu prawu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 w/w ustawy.