VII SA/Wa 689/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2009r. po rozpoznaniu wniosku C. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi C. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania postanawia: przyznać C. Ż. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 13 maja 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy C. Ż., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest osobą starszą, inwalidką I-szej grupy, wymagającą pomocy osób drugich w codziennej egzystencji. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.978,00 złotych netto miesięcznie. Skarżąca podała, że miesięcznie ponosi następujące wydatki: opłata na czynsz w wysokości 400,00 złotych, opłata za energię w wysokości 120,00 złotych, opłata za gaz w wysokości 80,00 złotych, opłata za telefon 120,00 złotych. Wnioskodawczyni podkreśliła, że na leki wydaje 800,00 złotych miesięcznie, o ile posiada środki na ich wykupienie. Do wniosku wnioskodawczyni załączyła kserokopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego oraz zaświadczenie lekarskie, które potwierdzają konieczność leczenia. Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość ponoszonych wydatków na lekarstwa i leczenie uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ze względu na zakreślenie przez wnioskodawczynię w formularzu, że wnosi o ustanowienie dwóch profesjonalnych pełnomocników tj. adwokata i radcy prawnego z urzędu dokonano wyboru i przyznano wnioskodawczyni radcę prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.