VII SA/Wa 689/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2011 r. po rozpoznaniu wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: przyznać J. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 26 kwietnia 2011 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku PPF J. J. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wniosku wnioskodawczyni podała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię i jej męża z tytułu rent w wysokości 1.600,00 złotych miesięcznie. Skarżąca posiada dom mieszkalny o pow. 120 m ², nieruchomość rolną o pow. 1 ha oraz samochód osobowy marki suzuki z 1990 r. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada z małżonkiem żadnych oszczędności. Podkreśliła, że dochód jaki uzyskuje z mężem ledwie co wystarcza na żywność leki i opłaty związane z utrzymaniem domu. Ponadto wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą głuchoniemą. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż wnioskodawczyni wykazała z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację materialną i życiową. Zaznaczyć należy, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz mężem i uczącą się córką, utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu rent w wysokości 1.600,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podniosła we wniosku, że powyższa kwota przeznaczana jest w całości na bieżące utrzymanie i konieczne opłaty związane z utrzymaniem domu. Skarżąca przekonała ponadto, że znajduje się w szczególnej sytuacji życiowej, bowiem jest osobą głuchoniemą, co bez wątpienia wiąże się z wydatkami na leczenie i lekarstwa. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Tym samym stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.