VII SA/Wa 694/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko sędzia WSA Izabela Ostrowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi N. z siedzibą w R. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 10 lutego 2022 r. nr 22/KPO/2022 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z 10 lutego 2022 r., nr 22/KPO/2022, Prezes Wód Polskich, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), w zw. z art. 14 ust. 3, art. 166 ust. 2 pkt 8, ust.5, ust. 10 oraz ust. 11 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (dalej: "p.w."), po rozpatrzeniu odwołania N. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "Spółka") od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] (dalej: "DRZGW") z 22 października 2021 r., znak: RZ.RPP.611.628.2021.MW - utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że Prezydent Miasta [...] zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 11b w zw. z art. 64 ustawy z 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym (dalej: "u.p.z.p.") zwrócił się do DRZGW o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji pn.: Budowa sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej, planowanej do realizacji na działkach o nr ewid. [...] obręb [...] w R., w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, na rzecz Spółki. Na skutek wezwania DRZGW z 1 września 2021 r. Prezydent Miasta [...] przy piśmie z 6 września 2021 r., przedłożył zmienioną wersję projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. zamierzenia. DRZGW, na podstawie art. 166 ust. 10 pkt 3,5 p.w. decyzją z 22 października 2021 r., znak: RZ.RPP.611.628.2021.MW odmówił uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji, w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Organ odwoławczy przytoczył przepisy ustawy Prawo wodne, w tym m.in. art. 166 ust. 2 pkt 8, ust. 6, ust. 10. Podał, że przedłożony do DRZGW projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczył obiektu infrastruktury technicznej. Zgodnie z treścią projektu przedmiotem przedsięwzięcia inwestycyjnego była budowa sieci kanalizacji sanitarnej o długości około 475 m i średnicy 400-500 mm oraz sieci wodociągowej o długości około 350 m i o średnicy 160 mm w rejonie ulicy P. w [...]. Opisał ustalenia dokonane przez organ I instancji w decyzji z 22 października 2021 r. Wyjaśnił, że w treści jego uzasadnienia wskazano, że dla odcinka rzeki [...] przepływającej wzdłuż miasta [...] zostały opracowane mapy zagrożenia powodziowego (arkusz: M-34-69-C-c-3-1) na podstawie których ustalono, że teren planowanej inwestycji znajduje się w części na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, tj. na obszarze gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, a głębokość zalewu wynosi od 0,5 m do 2,0 m oraz od 2,0 m do 4,0 m. Organ I instancji z map zagrożenia powodziowego odczytał również, że rzędna zwierciadła wody 1% od rzeki [...] dla terenu inwestycji wynosi 200,79 m n.p.m., natomiast z numerycznego modelu terenu wywiódł, że rzędna terenu w liniach rozgraniczających teren inwestycji wynosi w najniżej położonym miejscu 197,90 m n.p.m. Ustalił, że w przypadku wezbrania odpowiadającemu przepołowi o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na sto lat głębokość wód powodziowych na terenie planowanej inwestycji może osiągnąć do 2,89 m. Ustalił również, że planowana inwestycja związana z budową sieci kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej przeznaczona będzie do obsługi planowanych zespołów budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo-handlową i garażami podziemnymi na terenie wzdłuż ul. [...] w [...] (działki o nr ewid. [...] obręb [...]). Organ I instancji poinformował, że dysponuje wykonanym w grudniu 2020 r. opracowaniem pn. Analiza hydrologiczno-hydrauliczna rzeki [...] w [...], na podstawie którego dokonał szerokiej analizy skutków realizacji zabudowy dla której przeznaczona jest inwestycja związana z budową kanalizacji sanitarnej i siec wodociągowej. Stwierdził, że realizacja zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo-handlową i garażami podziemnymi zlokalizowanymi na terenie [...] w [...] może być przyczyną zmian w warunkach przepływu wielkich wód w obrębie koryta głównego (zwiększenie prędkości do 2,15 m/s), co może zwiększyć zagrożenie erozją, jak również naruszać strukturę obiektów statycznych, a także stanowi bardzo poważne zagrożenie dla ludzi. Organ I instancji stwierdził również, że przedmiotowa budowa sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej, wiąże się z planowaną zabudową wielorodzinną terenu pomiędzy rzeką [...], a ul. [...] w [...] i w związku z tym nie może być rozpatrywana oddzielnie. Prezes Wód Polskich ustalił, że zgodnie z obowiązującymi mapami zagrożenia powodziowego (arkusz: M-34-69-C-c-3) teren inwestycji, wskazany na mapie zasadniczej stanowiącej załącznik graficzny do projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, w części położony jest na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...], tj. na obszarach gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% oraz obszarach gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%. Zgodnie z ww. arkuszem map zagrożenia powodziowego na terenie inwestycji w przypadku wystąpienia wody 1% głębokość wód powodziowych zawiera się w przedziale 0,5 m - 2,0 m i 2,0 m - 4,0 m, natomiast w przypadku wystąpienia wody 10% głębokość wód powodziowych zawiera się w przedziale 0,5 m - 2,0 m. Organ stwierdził biorąc pod uwagę położenie terenu inwestycji na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, jak i właściwość miejscową, że przedmiotowy projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wymagał uzgodnienia z DRZGW w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie art. 166 ust. 2 pkt 8 p.w., wyłącznie w części położonej w zasięgu obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Ustalenia organu odwoławczego w zakresie określenia występującego poziomu zagrożenia powodziowego nie są w pełni zbieżne z ustaleniami organu I instancji, gdyż na etapie postępowania odwoławczego wskazano, że teren inwestycji znajduje się nie tylko na obszarze zagrożonym wystąpieniem wody 1%, ale również na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wytępienia powodzi jest wysokie i wynosi 10% (woda 10%). Stwierdzona różnica nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż fakt położenia terenu inwestycji w zasięgu wody 10% świadczy o jeszcze wyższym poziomie zagrożenia powodziowego, niż ustalony przez organ I instancji. Organ odwoławczy uznał, że zasadnie DRZGW odmówił uzgodnienia. Podkreślił, że nie zgadza się z przedstawionymi przez organ I instancji argumentami, uzasadniającymi odmowę uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Podał, że w świetle art. 163 ust. 1 p.w., ochrona przed powodzią jest zadaniem Prezesa Wód Polskich oraz organów administracji rządowej i samorządowej. Z przepisów art. 163 ust. 5 oraz ust. 6 ww. ustawy wynika, iż ochronę przed powodzią prowadzi się z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego, map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym i realizuje się ją uwzględniając wszystkie elementy zarządzania ryzykiem powodziowym. Jednym z aspektów ochrony przed powodzią jest kształtowanie zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych, w szczególności obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Ważne jest, aby na zagrożonym obszarze prowadzić racjonalną politykę w zakresie planowania przestrzennego w odniesieniu do występującej charakterystyki zagrożenia powodziowego. Prawo wodne wskazuje na obowiązek uwzględniania w dokumentach z zakresu planowania zagospodarowania przestrzennego obszarów szczególnego zagrożenia powodzią i związanych z tymi obszarami wymagań dotyczących ochrony przeciwpowodziowej, zobowiązując właściwe organy do oceny dopuszczalności aktywności inwestycyjnej na tych obszarach. W myśl art. 166 ust. 3 p.w. organy Wód Polskich dokonując uzgodnień m.in. projektów decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią - zobowiązane są uwzględniać prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi, poziom zagrożenia powodziowego, proponowaną zabudowę i zagospodarowanie terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a także jego aktualne zagospodarowanie i dotychczasowe przeznaczenie. W analizowanym przypadku kluczową kwestią jest położenie terenu przeznaczonego pod inwestycję celu publicznego w zasięgu obszaru szczególnego zagrożenia powodzią od wody 10% tj. na terenie, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie (powódź występuje statystycznie raz na 10 lat) oraz na terenie, gdzie przypadku wystąpienia wody 1% głębokość wód powodziowych zwierać się będzie w większości w przedziale od 0,5 m do 2,0 m. Teren na którym planowana jest realizacja przedmiotowej inwestycji znajduje się w nieznacznej odległości od koryta rzeki [...]. Powyższe stanowi niekorzystne uwarunkowanie lokalizacyjne w odniesieniu do planowanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią działań związanych z realizacją obiektów infrastruktury technicznej na terenie, który w aktualnym stanie faktycznym stanowi teren niezabudowany. Prezes Wód Polskich, na podstawie dokonanej analizy stanu faktycznego, w myśl art. 166 ust. 3 p.w., w szczególności mając na względzie występujący poziom zagrożenia powodziowego oraz aktualne zagospodarowanie terenu inwestycji położonej w zasięgu obszarów szczególnego zagrożenia powodzią (brak istniejącej zabudowy) – stwierdził, że dopuszczenie do realizacji działań przedstawionych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy byłoby sprzeczne z racjonalną polityką przestrzenną w zakresie zagospodarowania dolin rzecznych i obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Na marginesie wskazał, że część terenu objęta projektem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest objęta obecnie pracami dot. uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "M.P.Z.P."). Jak wskazano w uzasadnieniu do Uchwały nr XLV/964/2021 Rady Miasta [...] z [...] kwietnia 2021 r., w sprawie przystąpienia do sporządzenia MPZP nr [...] terenów nadrzecznych na osiedlu [...] w [...] Tereny położone po prawej stronie [...], pomiędzy al. [...], al. [...] i ul. [...], stanowią obszar o istotnym znaczeniu w strukturze funkcjonalno-przestrzennej miasta, który wymaga pilnych działań planistycznych, w celu ochrony interesu publicznego. Procedura sporządzania planu umożliwi partycypację społeczną i wpływ mieszkańców [...] na przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów nadrzecznych, będących częścią systemu przyrodniczego miasta. Na podstawie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego przygotowuje się plany zarządzania ryzykiem powodziowym, z uwzględnieniem podziału kraju na obszary dorzeczy i regiony wodne. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 października 2016 r., w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...] (Dz. U. z 2016 r. poz. 1841), określono trzy cele główne dla redukcji zidentyfikowanego ryzyka powodziowego, tj.: zahamowanie wzrostu ryzyka powodziowego, obniżenie istniejącego ryzyka powodziowego oraz poprawa systemu zarządzania ryzykiem powodziowym. W ramach celów głównych określone zostały cele szczegółowe, w tym m.in. w ramach zahamowania wzrostu ryzyka powodziowego: utrzymanie oraz zwiększenie istniejącej zdolności retencyjnej zlewni w regionie wodnym oraz wyeliminowanie lub unikanie wzrostu zagospodarowania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze fakt, że część terenu inwestycji znajdująca się na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią w obecnym stanie faktycznym stanowi teren niezabudowany - realizacja działań związanych z budową obiektu infrastruktury technicznej (sieci wodociągowej lub sieci kanalizacji sanitarnej) przyczyni się do wzrostu zagospodarowania obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w tym rejonie (zarówno na skutek realizacji samej infrastruktury technicznej jak i w związku z faktem, że uzbrojenie terenu sprzyja powstawaniu zabudowy w jej sąsiedztwie). Powyższe wskazuje, że realizacja planowanych działań byłaby sprzeczna z wyznaczonym w planie zarządzania ryzykiem powodziowym celem na rzecz zahamowania wzrostu ryzyka powodziowego, a więc zgodnie z art. 166 ust. 10 pkt 2 p.w., organy Wód Polskich zobowiązane są do odmowy uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przedłożony do uzgodnienia projekt dokumentu nie spełniał w całości wymagań z art. 166 ust. 1 pkt 1 i 2 p.w., dot. konieczności uwzględniania w decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego obszarów szczególnego zagrożenia powodzią i poziomu zagrożenia powodzią wynikającego z wyznaczenia tych obszarów. W projekcie dokumentu wskazano bowiem, że teren inwestycji położony jest na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, natomiast nie uwzględniono, że teren inwestycji znajduje się również na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wnosi 10%, a także nie zawarto informacji na temat występującego poziomu zagrożenia powodziowego związanego z głębokościami wód powodziowych. Ponadto w przypadku częściowego położenia terenu na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią istotne jest wyznaczenie dokładnych przebiegu granic ww. obszarów, gdyż organy Wód Polskich wydając decyzję uzgadniającą zobowiązane są w myśl art. 166 ust. 8 p.w., określić warunki lub wymagania w odniesieniu do planowanej zabudowy i planowanego zagospodarowania terenu wyłącznie dla terenów położonych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Wobec powyższego linia wyznaczająca obszar szczególnego powodzią winna być wrysowana precyzyjnie w sposób zgodny z przebiegiem wynikającym z obowiązujących map zagrożenia powodziowego. W analizowanej sprawie mapa stanowiąca załącznik graficzny do projektu dokumentu oprócz tego, że nie przedstawia obszaru na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%, to wyznaczona na mapie linia nazwana w legendzie jako Granica obszaru zagrożonego zalewaniem wodami powodziowym, zgodnie z opublikowanymi 22 października 2020 r., nowymi mapami zagrożenia i ryzyka powodziowego, które zgodnie z art. 16 pkt 34 p.w., stanowią m.in. obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, zgodnie z opisem na mapie ma charakter orientacyjny. Powyższe wskazuje, że projekt dokumentu nie spełnia wymagań formalnych z art. 166 ust. 1 pkt 1 i 2 p.w., co uniemożliwia jego pozytywne uzgodnienie. Prezes Wód Polskich stwierdził, że zarzuty podniesione w odwołaniu są w części zasadne, aczkolwiek nie mogą mieć wpływu na zmianę rozstrzygnięcia. Odniósł się do zarzutu naruszenia art. 166 ust. 10 pkt 3 i 5 p.w., poprzez ustalenie, że zamierzenie inwestycyjne stanowi zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi i utrudnia zarządzanie ryzkiem powodziowym, podczas gdy nie było podstaw do jego zastosowania, gdyż przedmiotem uzgodnienia jest budowa sieci a nie budynków. Wyjaśnił, że zastosowanie przez DRZGW przesłanek z art. 166 ust. 10 pkt 3 i 5 p.w., których uzasadnienie oparte jest na skutkach budowy budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo-handlową i garażami podziemnymi na terenie wzdłuż ul. [...] w [...], która to inwestycja nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, jest niewłaściwe. Przedmiotem niniejszego uzgodnienia są działania przedstawione w przedłożonym do uzgodnienia dokumencie i wyłącznie w odniesieniu do nich organy Wód Polskich powinny czynić ustalenia w zakresie wystąpienia przesłanek z art. 166 ust. 10 p.w. W decyzji organu I instancji doszło do zarzucanego naruszenia przepisów prawa materialnego, aczkolwiek nie może mieć to wpływu na zmianę rozstrzygnięcia w przypadku, gdy pomimo błędnego uzasadnienia rozstrzygnięcie to jest właściwe. Podkreślił, że dowiódł wystąpienia przesłanki z art. 166 ust. 10 ust. 2 p.w., która wskazuje na konieczność odmowy uzgodnienia przedmiotowego projektu dokumentu, a także wskazał na braki formalne dot. niespełnienia wymogów z art. 166 ust. 1 ww. ustawy, co również uniemożliwia jego pozytywne uzgodnienie. Odniósł się także do zarzutu naruszenia art. 7 i 77 k.p.a., poprzez ustalenie stanu faktycznego o planowane budynki, które nie są przedmiotem postępowania przed organem rozpoznającym sprawę o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz oparcie się o dokument: "Analizę hydrologiczno-hydrauliczną rzeki [...] w [...] podczas gdy powyższe opracowanie nie ma zastosowania w przypadku gdy przedmiotem inwestycji jest instalacja położona pod powierzchnią gruntu. Stwierdził, że jest to zarzut uzasadniony, aczkolwiek nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Wskazał, iż fakt, że organ I instancji dokonał ustaleń w zakresie przeznaczenia planowanej sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej mogło stanowić działanie na rzecz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jednak dokonana w zaskarżonej decyzji szeroka analiza związana ze skutkami realizacji inwestycji związanej z planowaną budową zespołów budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo-handlową i garażami podziemnymi na terenie wzdłuż ul. [...] w [...] wykracza poza zakres przedmiotowego postępowania. Ponownie zaznaczył, że organy Wód Polskich dokonując uzgodnień na podstawie art. 166 ust. 2 p.w., orzekają wyłącznie w odniesieniu do działań przedstawionych w przedłożonym do uzgodnienia projekcie dokumentu. W zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek uchybienie to nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Przedmiotowy projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w kształcie przedłożonym do uzgodnienia wpisuje się w przesłankę z art. 166 ust. 10 pkt 2 p.w., oraz nie spełnia wymagań formalnych. Ponadto organ odniósł się do tego, że "Za nieprawidłowym przeprowadzeniem postępowania dowodowego przez organ uzgadniający należy uznać również pominięcie faktu, że sieć kanalizacji sanitarnej znajduje się w całości poza terenem szczególnego zagrożenia powodzią (...)". Uznał, że w analizowanym przypadku planowana inwestycja związana z budową sieci kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej zawarta jest w jednym projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w którym to dokumencie dla ww. działań wyznaczono wspólny teren inwestycji znajdujący się na działach o nr ewid.: [...] obręb [...] w [...]. Zaznaczył, że w treści projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie wynika jaki przebieg będą miały poszczególne sieci, a przedstawione na załączniku graficznym do projektu dokumentu trasy przebiegu sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej zgodnie z legendą mają charakter orientacyjny - dla organu odwoławczego - nie stanowi informacji wiążącej, na podstawie której mógłby dopuścić do realizacji jednej z sieci. Organy Wód Polskich zobowiązane są do oceny wszystkich przestawionych w projekcie dokumentu działań, które mogą być realizowane na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Realizacja planowanych obiektów infrastruktury technicznej narusza ustalenia Planu zarzadzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...]. Mając na uwadze zapisy art. 166 ust. 10 pkt 2 p.w., organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji. Z powyższą decyzją nie zgodziła się Spółka, wnosząc pismem swego pełnomocnika, datowanym na dzień 16 marca 2022 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie "w szczególności": " • art. 166 ust. 10 pkt. 3 i 5 prawa wodnego poprzez ustalenie, że zamierzenie inwestycyjne N. sp. z o.o. z/s w [...] w postaci budowy kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej stanowi zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi i utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym, gdyż w przyszłości może spowodować zlokalizowanie innych inwestycji w postaci budynków mieszkalnych, w sytuacji gdy przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie budowa instalacji sanitarnych i wodnych, które nie zagrażają zdrowiu lub życiu innych osób ani nie wpływa na możliwość piętrzenia się wód rzeki [...], jak również nie stanowi samodzielnej podstawy do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla innych budynków, • art. 166 ust. 3 Prawa wodnego poprzez uznanie, że teren inwestycji wskazany w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego uniemożliwia jego zagospodarowanie w sposób wskazany przez wnioskodawcę, podczas gdy zarówno rodzaj inwestycji jak tez teren nie uniemożliwiają takiego zagospodarowania terenu, • art. 166 ust. 8 prawa wodnego poprzez jego niezastosowanie, w przypadku gdy Organ II instancji powinien rozważyć, czy w decyzji uzgodnieniowej można określić wymagania lub warunki umożliwiające wybudowanie kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej i takie warunki lub dodatkowe wymagania określić w decyzji uzgodnieniowej, • art. 7 kpa i art. 77 kpa poprzez ustalenie stanu faktycznego sprzecznego z treścią projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz dokonywanie ustaleń na podstawie planów co do posadowienia budynków, które nie są przedmiotem postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a tym samym postępowania uzgodnieniowego oraz brak zbadania czy budowa po ziemia kanalizacji sanitarnej i instalacji wodociągowej może powodować zagrożenie powodziowe lub spełnia przesłanki określone w art. 166 ust 10 Prawa wodnego". Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji bądź uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała ustalenia dokonane przez organ odwoławczy. Wyjaśniła, że rozstrzygnięcie jest nieprawidłowe z uwagi na błędną interpretację przepisów prawa stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz błędne ustalenia faktyczne, w szczególności co do przedmiotu uzgadnianej decyzji. Z treści uzasadnienia wynika, że organ II instancji poszukiwał potencjalnych zagrożeń, aby wydać decyzję o zaskarżonej treści. Przedmiotem postępowania uzgadniającego, o którym mowa w art. 166 ust. 2 pkt 8 p.w., jest projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie wskazanym w tym projekcie. W przedmiotowej sprawie jest nim wyłącznie kanalizacja sanitarna oraz sieć wodociągowa na obszarze wskazanym na załączniku graficznym do decyzji oraz w kształcie określonym w jej treści. Przedmiotem postępowania uzgodnieniowego nie są natomiast inne budynki które mogą powstać w związku z wybudowaniem infrastruktury na terenie objętym decyzją. Organ uzgadniający nie może abstrakcyjnie ustalać jakichkolwiek nowych okoliczności niewskazanych w toku postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a mogących mieć wpływ na wynik postępowania i tylko na takiej podstawie odmawiać dokonania uzgodnień. Prowadziłoby to do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracyjnych, gdyż w zasadzie w każdej można byłoby odmówić uzgodnienia z uwag na możliwość zajścia pewnych okoliczności. Organ jednak wskazuje, ze wybudowanie infrastruktury technicznej może spowodować, że inwestorzy będą chcieli zagospodarować ten teren. Nie może jednak zejść z pola widzenia organu fakt, że w takim przypadku konieczne będzie dokonywanie uzgodnień w trybie art. 166 ust. 2 pkt. 7 lub 8 p.w., w związku z tym organ I lub II instancji będzie mógł dokonywać uzgodnień indywidualnych decyzji w tym zakresie i w przypadku wystąpienia takich przesłanek, odmówić uzgodnień. Zwiększenie zagrożenia powodzią lub zagrożenia dla życia lub mienia ma wynikać bezpośrednio z planowanej inwestycji i w tyk zakresie ma być dokonywana ocena projektu decyzji. Tą okolicznością nie może być jedynie możliwość "wywołania chęci" u inwestorów do wznoszenia budynków na obszarze będącym przedmiotem uzgodnień, z uwagi na polepszenie infrastruktury gruntów. Nie można na obecnym etapie stwierdzić z całą pewnością, czy takie wnioski zostaną złożone, jaka będzie ich treść, jak również nie można obecnie dokonać oceny ich zasadności. Organ zatem wypowiedział się przedwcześnie w tym temacie i powinien rozstrzygnąć w indywidualnej sprawie, w które określono jej przedmiot. Przedmiotem postępowania o uzgodnienie decyzji jest jedynie wydanie warunków zabudowy na kanalizację sanitarną i sieć wodociągową i tylko w tym zakresie dokonuje się uzgodnień i badania wpływu tej inwestycji pod względem ziszczenia się warunków wskazanych w art. 166 ust. 10 p.w. Organ powinien rozpatrywać sprawę indywidualnie co do konkretnej inwestycji i sprawdzać czy w wyniku jej realizacji może dojść do sytuacji wskazanej w ww. przepisie prawa a nie na realizację innych inwestycji, których nie dotyczy uzgadniania decyzja i które to decyzję będą ewentualnie uzgadniane w innych postępowaniach przez RZGW w [...]. Dla tych ewentualnych inwestycji również przewidziana będzie procedura uzgodnieniowa i zostanie wydana indywidualna decyzja. Na tym etapie postępowania nawet plany wnioskodawcy nie powinny być brane pod uwagę, jeżeli nie są objęte wnioskiem. Organ powinien dokonać oceny inwestycji objętej wnioskiem i projektem decyzji, czyli budowy kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej mieści się w dyspozycji art. 166 ust. 10 p.w. W uzasadnieniu organu I, jaki i II instancji nie sposób doszukać się przekonywujących lub nawet jakichkolwiek argumentów uzasadniających odmowę uzgodnienia projektu. Organ nie wskazał w jaki sposób umieszczone pod powierzchnią gruntu instalacji mogą spełniać przesłanki skutkujące odmową uzgodnienia decyzji. W ocenie skarżącej nie sposób wskazać racjonalny argument odmowy, skoro instalacje te nie będą miały wpływu na bieg rzeki, jak również nie utrudnia odpływu wód opadowych. Nie spowoduje to również zagrożenia dla mienia i życia innych osób. W żaden sposób nie utrudni także zarządzania powodzią, jeżeli tak by było - to organ powinien wskazać te okoliczności. W przypadku gdyby inwestorzy zamierzali wznosić inne budynki lub urządzenia na terenie objętym decyzją uzgodnieniową - to organ uzgadniający dokona zbadania projektu tej decyzji o dokona uzgodnień, odmówi uzgodnienia lub wyda dodatkowe warunki zgodnie z art. 166 ust. 8 p.w. W ocenie skarżącej, sama w sobie budowa instalacji nie skutkuje powstaniem zagrożenia powodziowego (na co stara się wskazać organ II instancji), a fakt umiejscowienia inwestycji w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią - jest niewystarczającą przesłanką do odmowy uzgodnienia projektu decyzji w trybie art. 166 ust. 2 pkt. 8 p.w. Za bezprzedmiotowe uznała wskazywanie na niewłaściwość mapy stanowiącej załącznik do projektu decyzji. Jej zdaniem nie miało to żadnego wpływu na dokonanie oceny projektu decyzji, co niemal wprost wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organy uzgodnieniowe I i II instancji nie napotkały na żadne przeszkody natury formalnej do ustalenia miejsca położenia inwestycji i mogły w sposób jednoznaczny określić położenie inwestycji oraz charakterystykę gruntu, zwłaszcza w zakresie rodzaju zagrożenia powodziowego. Fakt ten nie miał żadnego wpływu na treść projektu decyzji przedstawionej przez Prezydenta Miasta [...], ani na ustalenia dokonane przez organy I i II instancji. Błędy w wydanej decyzji wynikają z pierwotnego naruszenia art. 7 i 77 k.p.a., czyli niewłaściwym ustaleniu stanu faktycznego oraz przedmiotu i zakresu postępowania o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a następnie zakresu postępowania uzgodnieniowego. Prawidłowe ustalenie tych okoliczności spowodowałoby, że organ uzgadniający zarówno w I, jak i II instancji odnosiłby się do inwestycji objętej wnioskiem a nie do innych niezaistniałych w sprawie okoliczności. Spowodowałoby to wydanie decyzji uzgodnieniowej, ewentualnie określone zostałyby dodatkowe warunki lub wymagania w trybie art. 166 ust. 8 p.w. Organy postępowania administracyjnego wydają decyzję zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy, jeżeli nie zachodzą negatywne przesłanki określone w ustawach lub rozporządzeniach, a przy wydawaniu decyzji biorą pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wszelkie wątpliwości rozstrzygane są natomiast na korzyść wnioskodawcy. Powyższe zasady zostały naruszone zarówno przez organ I, jak i II instancji. Skarżąca stwierdziła, że zarówno organ I, jak i II instancji wydały błędne decyzje, w związku z tym należy rozważyć, czy nie jest konieczne uchylenie decyzji wydanych przez obydwa organy i przeprowadzenie postępowania uzgodnieniowego od początku. Niemniej jednak nie można mówić, że inwestycja objęta postępowaniem o wydanie decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego wypełnia negatywne przesłanki uzasadniające odmowę jej uzgodnienia. W odpowiedzi na skargę, Prezes Wód Polskich podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że zaskarżona decyzja Prezesa Wód Polskich nie naruszała prawa w sposób wskazany powyżej, a skarga nie była zasadna. Tut. Sąd, orzekając 23 października 2022 r. w zbliżonej faktycznie i podmiotowo sprawie wyrokiem sygn. akt VII SA/Wa 692/22 oddalił skargę Spółki na decyzję Prezesa Wód Polskich, utrzymująca w mocy decyzję odmowną w zakresie uzgodnienia organu I instancji. Z uwagi na zbliżony przedmiotowo stan, uzasadnienie niniejszego wyroku będzie więc w części zbieżne z uzasadnieniem wyroku w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 692/22. Na wstępie wyjaśnić należy, że w postępowaniu o takim przedmiocie, jak w sprawie niniejszej, mającym na celu uzgodnienie przez organ planistyczny dopuszczalności zamierzenia inwestycyjnego na obszarze zagrożonym powodzią, organ uzgadniający Wód Polskich związany jest treścią art. 163 p.w. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, zadaniem Wód Polskich (oraz organów administracji rządowej i samorządowej) jest ochrona przed powodzią. To Wody Polskie bowiem zapewniają ochronę ludności i mienia przed powodzią wywołaną przez wody publiczne stanowiące własność Skarbu Państwa (art. 163 ust. 2 p.w.). Ochrona przed powodzią, o której mowa powyżej nakazuje organom Wód Polskich uwzględnianie map zagrożenia powodziowego, map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym (art. 163 ust. 5 p.w.). Ta ochrona jest realizowana z uwzględnieniem wszelkich elementów zarządzania ryzykiem powodziowym, w szczególności takich, jak zapobieganie, ochrona, stan należytego przygotowania i reagowania w przypadku wystąpienia powodzi, usuwania skutków powodzi, odbudowa i wyciąganie wniosków w celu ograniczania potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej (art. 163 ust. 6 p.w.). Jak wynika z powyższego (i hipotezy art. 166 ust. 2 p.w.) właśnie dlatego projekty decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wymagają uzgodnienia z Wodami Polskimi w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Art. 166 ust. 3 p.w., nawiązujący do ww. art. 163 ust. 6 p.w., nakazuje organom Wód Polskich w trakcie uzgadniania projektu ww. decyzji uwzględnianie, jako mającego przesądzające znaczenie dla treści rozstrzygnięcia uzgodnieniowego, prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi, poziomu zagrożenia powodziowego, proponowanej zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a także jego aktualnego zagospodarowania i dotychczasowego przeznaczenia. Innymi słowy, uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy organ Wód Polskich może dokonać uzgodnienia pozytywnego wyłącznie wówczas, gdy analiza wyżej opisanych przesłanek wykaże brak jakiegokolwiek zagrożenia powodzią dla ludzi lub mienia. Taki też wniosek płynie z wykładni art. 166 ust. 10 pkt 2 i 5 p.w., zgodnie z którym uzgodnienia odmawia się, jeżeli planowana zabudowa lub planowane zagospodarowanie terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią naruszają ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym lub utrudniają zarządzanie ryzykiem powodziowym. Jak wynika z akt sprawy – i opartych na nich ustaleń organu odwoławczego (i częściowo organu I instancji) – organ II instancji słusznie więc uwzględnił i przeanalizował przy ponownym, merytorycznym (a więc zgodnym z art. 15 k.p.a.) rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta [...] oobwiązujące w obszarze, na którym planowana była inwestycja celu publicznego, mapy zagrożenia powodziowego (arkusz: M-34-69-C-c-3). Nie budzi wątpliwości tut. Sądu dokonana na tej podstawie przez Prezesa Wód Polskich ocena, że inwestycja planowana jest w przeważającej części na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [, w którym to zagrożenie jest nie tylko średnie, ale także wysokie (prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie, gdy wynosi 1%, a wysokie, gdy wynosi 10%). Słusznie też organ odwoławczy dokonał analizy na podstawie ww. arkusza map zagrożenia powodziowego, że na terenie tegoż szczególnego zagrożenia powodzią w przypadku wystąpienia wody 1% głębokość wód powodziowych zawiera się w przedziale 0,5 m - 2,0 m i 2,0 m - 4,0 m, natomiast w przypadku wystąpienia wody 10% głębokość wód powodziowych zawiera się w przedziale 0,5 m - 2,0 m. Organ odwoławczy w sposób wynikający z omówionych powyżej reguł postępowania uzgodnieniowego, w odniesieniu do inwestycji planowanej na terenach zagrożenia powodziowego, uwzględnił także obowiązujący plan zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...]. Zasadnie w tym zakresie uznał, że w planie tym (załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 października 2016 r., w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...] - Dz. U. z 2016 r. poz. 1841) szczególny nacisk położony został na te elementy, które były niezbędne dla zmniejszenia ryzyka powodzi na tym obszarze. Elementy te stanowiło zahamowanie wzrostu ryzyka powodziowego, obniżenie istniejącego ryzyka powodziowego oraz poprawa systemu zarządzania ryzykiem powodziowym. W ramach celów głównych, determinujących skuteczność ochrony przeciwpowodziowej – na co również zwrócił uwagę Prezes Wód Polskich - określone zostały cele szczegółowe, w tym w ramach zahamowania wzrostu ryzyka powodziowego wyeliminowanie lub unikanie wzrostu zagospodarowania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Powyższa analiza i dokonane ustalenia organu determinowały więc treść rozstrzygnięcia. Ustawowym bowiem obowiązkiem Prezesa Wód Polskich była ocena, czy taki fakt lokalizacji inwestycji i jej charakter oraz rodzaj nie pozostają w sprzeczności z koniecznością zapewnienia ochrony ludności i mienia przed powodzią wywołaną przez wody publiczne. Jest rzeczą oczywistą, że budowa sieci kanalizacji sanitarnej o długości około 475 m i średnicy 400-500 mm oraz sieci wodociągowej o długości około 350 m i o średnicy 160 mm w rejonie ulicy [...] w [...] nie jest celem samym w sobie. Kanalizacja sanitarna i sieć wodociągowa wówczas tylko jest potrzebna i spełnia swoje zadanie, gdy służy odprowadzaniu ścieków i doprowadzeniu wody, ale z zagospodarowanego terenu i na taki też teren. Skoro – co wynika z akt sprawy – obszar, na którym zamierzana była realizacja tej inwestycji nie jest ani zabudowany, ani w inny sposób zagospodarowany, a ponadto nadano jej cechę inwestycji celu publicznego to uznać należało, że budowa sieci kanalizacji oraz sieci wodociągowej ma umożliwić zabudowę tego terenu w przyszłości. Płynie z tego wprost wniosek, że budowa sieci kanalizacji i wodociągowej w sposób bezpośredni przyczyni się do ww. "wzrostu zagospodarowania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią". Dlatego też nie do końca należy podzielić argumentację organu II instancji, odmawiającą słuszności ustaleniom organu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, nawiązującym do zamiaru budowy zespołów budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo-handlową i garażami podziemnymi na terenie wzdłuż ul. [...] w [...] (działki nr ewid. [...] obręb [...]).. Jak wynika bowiem z uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej, budowa sieci kanalizacji i sieci wodociągowej miała służyć właśnie ww. budynkom i doprowadzać w przyszłości wodę oraz odprowadzać ścieki z terenu planowanej zabudowy. Pozwalało to zasadnie ocenić organowi I instancji ww. przesłankę z planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...] i wpływ uzgodnienia budowy sieci kanalizacji i wodociągowej na potencjalny wzrost zagospodarowania terenu. W tym też zakresie słusznie powołał się ten organ na analizę hydrologiczno-hydrauliczną rzeki [...] w [...] z grudnia 2020 r., dokonując analizy skutków realizacji kanalizacji i wodociągu dla możliwości zagospodarowania tego terenu w postaci budowy "zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługowo handlową i garażami podziemnymi zlokalizowanymi na terenie [...] w [...]". O ile więc rację ma Prezes Wód Polskich w zakresie tego, co jest przedmiotem uzgodnienia w tej sprawie, o tyle rozważenie czemu służyć ma uzgadniana kanalizacja i wodociąg mieści się wprost w badaniu przesłanki, ujętej w obowiązującym organa wodnoprawne planie zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...], jako zapobieganie "wzrostowi zagospodarowania terenu". Z powyższych przyczyn tut. Sąd uznał, że zarówno decyzja odmowna organu I instancji, jak i podjęta prawidłowo na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzja Prezesa Wód Polskich odpowiadały prawu. Za prawidłowe należy też uznać stanowisko organu odwoławczego, że projekt uzgadnianej decyzji nie spełniał wymagań z art. 166 ust. 1 pkt 1 i 2 p.w., w zakresie uwzględnienia w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego obszarów szczególnego zagrożenia powodzią i poziomu zagrożenia powodzią wynikającego z wyznaczenia tych obszarów. Zasadnie wskazał bowiem organ, że "w projekcie dokumentu wskazano, że teren inwestycji położony jest na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, natomiast nie uwzględniono, że teren inwestycji znajduje się również na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wnosi 10%, a także nie zawarto informacji na temat występującego poziomu zagrożenia powodziowego związanego z głębokościami wód powodziowych". Załączana do wniosku o warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego dokumentacja musi spełniać wymogi art. 52 ust. 2 u.p.z.p., a więc zawierać mapę zasadniczą lub, w przypadku jej braku, mapę ewidencyjną, pochodzące z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujące teren, którego wniosek dotyczy, wraz z obszarem, na który inwestycja będzie oddziaływać, określenie granic terenu objętego wnioskiem, charakterystykę inwestycji, obejmującą: a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów, b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie opisowej i graficznej, c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. Na podstawie ww. załączników do wniosku o udzielenie warunków zabudowy (określających granice terenu inwestycyjnego) oraz w wyniku dokonania analizy obszarowej, organ planistyczny sporządza m.in. załącznik graficzny do projektu decyzji. Jak wynika z powyższego, Prezes Wód Polskich – w nawiązaniu do ww. wymogów wniosku o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy – zasadnie wskazał, że "w przypadku częściowego położenia terenu na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią istotne jest wyznaczenie dokładnych przebiegu granic ww. obszarów, gdyż organy Wód Polskich wydając decyzję uzgadniającą zobowiązane są w myśl art. 166 ust. 8 p.w., określić warunki lub wymagania w odniesieniu do planowanej zabudowy i planowanego zagospodarowania terenu wyłącznie dla terenów położonych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Wobec powyższego linia wyznaczająca obszar szczególnego powodzią winna być wrysowana precyzyjnie w sposób zgodny z przebiegiem wynikającym z obowiązujących map zagrożenia powodziowego. W analizowanej sprawie mapa stanowiąca załącznik graficzny do projektu dokumentu oprócz tego, że nie przedstawia obszaru na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%, to wyznaczona na mapie linia nazwana w legendzie jako Granica obszaru zagrożonego zalewaniem wodami powodziowym, zgodnie z opublikowanymi 22 października 2020 r., nowymi mapami zagrożenia i ryzyka powodziowego, które zgodnie z art. 16 pkt 34 p.w., stanowią m.in. obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, zgodnie z opisem na mapie ma charakter orientacyjny. Powyższe wskazuje, że projekt dokumentu nie spełnia wymagań formalnych z art. 166 ust. 1 pkt 1 i 2 p.w., co uniemożliwia jego pozytywne uzgodnienie". Z powyższych przyczyn zarzuty ujęte w skardze były niezasadne. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 166 ust. 8 p.w. przez "jego niezastosowanie, w przypadku gdy Organ II instancji powinien rozważyć, czy w decyzji uzgodnieniowej można określić wymagania lub warunki umożliwiające wybudowanie kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej i takie warunki lub dodatk+owe wymagania określić w decyzji uzgodnieniowej" wyjaśnić ponadto należy, że nie można naruszyć przepisu prawa przez "niezastosowanie", ale wyłącznie błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Tym niemniej, w świetle powyżej dokonanej oceny prawnej tut. Sądu stwierdzić należy, że zasadnie organ wskazał na ww. braki projektu decyzji, uniemożliwiające mu ocenę projektu; w tym wskazanie wymagań lub warunków, jakie musi spełniać sieć kanalizacji sanitarnej oraz wodociągowej, planowana na działkach nr ewid. [...] obręb [...] w [...], w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. W tym więc zakresie zarzut ten nie mógł wywrzeć oczekiwanego przez pełnomocnika skarżącej skutku procesowego. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.