VII SA/Wa 696/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Miasta W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nawierzchni asfaltowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Miasta W. kwotę 760 zł. (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] lutego 2009r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2009r. nakazującą na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. Z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego Miastu W. dokonanie rozbiórki nawierzchni asfaltowej wybudowanej na odcinku drogi o długości178 m i szerokości 5,90 m – 6,00 m łączącej ulicę N. z ulicą G. w W.. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, iż po ustaleniu wykonania nawierzchni jezdni (na wskazanym odcinku) z asfaltu zakończonego obustronnie krawężnikiem postanowieniem nr [...] wydanym [...] czerwca 2004r. na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego nałożono na inwestora Miasto W. obowiązek przedstawienia zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 – ech egzemplarzy projektu budowlanego drogi, plan zagospodarowania działki i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ obowiązek określony w postanowieniu nie został wykonany decyzją [...] wydaną [...] stycznia 2009r. na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego [...] nakazał rozbiórkę wykonanej nawierzchni asfaltowej. W ocenie organu odwoławczego decyzja kontrolowana jest zgodna z prawem, a termin wyznaczony w postanowieniu dla przedstawienia żądanych dokumentów nie mógł być przedłużony gdyż jest terminem zawitym i wynika wprost z art. 48 ust 3 Prawa budowlanego. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosło Miasto W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi naruszenie art. 48 ust 1, 48 ust. 4 Prawa budowlanego oraz art. 77 i 79 kpa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie takie naruszenia wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za zasadną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] lutego 2009r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z [...] stycznia 2009r. nakazującą na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. Z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego – dokonanie rozbiórki nawierzchni asfaltowej wybudowanej na odcinku drogi łączącej ulicę N. z ulicą G. W ocenie Sądu decyzja kontrolowana oraz poprzedzająca ją decyzją powiatowego organu nadzoru budowlanego zostały wydane z naruszeniem art. 7 , art. 77 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a ich uzasadnienia nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W toku postępowania wyjaśniającego organ ma obowiązek podjęcia wszelkich kroków, które są niezbędne do ustalenia podstaw faktycznych rozstrzygnięcia. Jest to warunek konieczny do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z przepisami obowiązującego prawa, a także zgodnego z istniejącym stanem faktycznym. Organy administracji publicznej powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a następnie do oceny na jego podstawie czy dana okoliczność została udowodniona. Ustalając fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy organ administracji publicznej obowiązany jest rozważyć wszystkie wnioski podniesione przez stronę, ponieważ zaniechanie w tym zakresie określonych działań przez organ, zwłaszcza wtedy, gdy strona powołuje się na konkretne i ważne dla niej okoliczności w sprawie jest istotnym uchybieniem procesowym. Obowiązek przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego w sposób rzetelny, który wyjaśniłby wszystkie istotne okoliczności w sprawie spoczywa na właściwym organie administracji publicznej. W sprawie, w której przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji publicznej jest nałożenie na stronę danego postępowania administracyjnego określonej przepisami kary pieniężnej lub zobowiązanie jej do wykonania innego rodzaju obowiązku, a więc w sytuacji podjęcia działań o charakterze represyjnym, organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w taki sposób, aby nie pozostawić żadnych wątpliwości co do podjętego rozstrzygnięcia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że organy nie wypełniły obowiązków wynikających z podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Przede wszystkim nie ustalono jednoznacznie czy roboty wykonane przez skarżącego dotyczyły przebudowy istniejącej wcześniej drogi i polegały na zmianie jej parametrów użytkowych lub technicznych, jej remontu, dla wykonania których to robót zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 12 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wymagane jest zgłoszenie, czy też doszło do budowy nowego obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 3 w/w ustawy, dla realizacji którego koniecznym było uzyskanie pozwolenia na budowę. Ustalenia powyższe są istotne, gdyż pozwalają organowi zastosować w prowadzonym postępowaniu właściwy tryb legalizacji robót, tym bardziej, że w znajdującym się w aktach sprawy piśmie (skierowanym do osób, które zainicjowały postępowanie) z dnia 27 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego kwalifikował wykonane roboty budowlane jako remont nawierzchni żużlowej ciągu pieszo – jezdnego uwzględniający odprowadzanie wód opadowych, wykonanie którego wymagało zgłoszenia. Brak jednoznacznych ustaleń w tym zakresie, wobec wskazanych rozbieżności oceny, pozbawia Sąd możliwości kontroli wydanego rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, iż zarzuty, że wykonane roboty polegały na remoncie zniszczonej, istniejącej wcześniej drogi, podnoszone były w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co zobowiązywało organ odwoławczy do ich oceny w prowadzonym postępowaniu i ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji, bowiem obowiązkiem organu odwoławczego była nie tylko ocena decyzji organu I instancji, ale rozstrzygniecie sprawy co do jej istoty. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy winny przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem powyższych uwag Sądu. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.