VII SA/Wa 697/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Pracy " [...]" na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określony w przepisach. I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) i § 16 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137), w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563), po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Pracy "[...]" z dnia [...] października 2007 r. o dopuszczenie rozwiązań zamiennych w zakresie dotyczącym instalacji wodociągowej przeciwpożarowej w sześciu budynkach mieszkalnych Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., zlokalizowanych przy ulicy [...] nr [...], [..], [...], [...], [...], [...] w W. – postanowił nie wyrazić zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono to w przepisach przeciwpożarowych. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedstawiciel Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w W. przeprowadził w grudniu 2005 r. kontrolę dotyczą stanu bezpieczeństwa pożarowego w budynkach usytuowanych w W. przy ulicy [...] nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Budynki te należą do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. i są powtarzalnymi jedenastokondygnacyjnymi obiektami mieszkalnymi. W toku kontroli ustalono między innymi, że długości dojść ewakuacyjnych mierzone od najdalej usytuowanego mieszkania na dziesiątym piętrze do wyjścia na poziomie parteru wynoszą około 262 metrów. W obiektach istnieje specyficzny układ komunikacyjny, gdzie jedyna droga ewakuacyjna w każdym z budynków prowadzi przejściami po pojedynczych biegach schodowych i odcinkach poziomych korytarzy, wokół centralnie usytuowanych szybów windowych. Pionowe drogi ewakuacji nie są oddzielone od korytarzy przedsionkami przeciwpożarowymi. Drzwi z poszczególnych mieszkań prowadzą bezpośrednio na drogi komunikacyjne, a istniejące zamknięcia drzwiowe do mieszkań nie zapewniają ograniczenia w rozprzestrzenianiu dymu i ognia. Opisane ustalenia i wydane w związku z nimi decyzje były również poddane kontroli Komendy Wojewódzkiej PSP w K. i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., na etapie rozpatrywania odwołań i skarg kierowanych w przedmiotowej sprawie. W opinii organów ochrony przeciwpożarowej istniejące rozwiązania techniczno - budowlane w każdym z kontrolowanych budynków nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi i dowodzą istnienia stanu zagraża życiu ludzi w rozumieniu zapisów § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. Organ wskazał, że właściciel przedmiotowych budynków nie podejmie działań, które zmierzać będą do poprawy stanu warunków ewakuacji i usunięcia występującego w nich zagrożenia dla życia ludzi. W takiej sytuacji Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uznał, że nie może pozytywnie uzgodnić przedłożonej ekspertyzy technicznej rozwiązania zamiennego dla instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, sporządzonej przez inż. M.D. Zdaniem organu autor opracowania nie odniósł się do faktu występowania stanu zagrożenia życia ludzi w analizowanych obiektach oraz nie uwzględnił go przy proponowanych rozwiązaniach zamiennych. Przedłożona ekspertyza zmierzała w ocenie organu jedynie do uzyskania akceptacji na zastosowanie nasad wlotowych DN 75, zamontowanych na zewnątrz budynków jako przyłączy dla jednostek straży pożarnej, zamiast wymaganych zbiorników z dodatkowym zapasem wody do zasilania instalacji wodociągowych przeciwpożarowych. W sytuacji gdy w budynkach występuje stan zagrożenia dla życia ludzi w ocenie Komendy nie mogły być przyjęte rozwiązania niezapewniające zachowania prawidłowych warunków ochrony przeciwpożarowej. Na powyższe postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. zażalenie wniosła Spółdzielnia Pracy "[...]" w K. W zażaleniu wskazano, że zaproponowane w ekspertyzie elementy poprawiające warunki bezpieczeństwa mieszkańców, takie jak: wykonanie oddymiania klatek schodowych oraz poprawa dojazdu pożarowego, w chwili obecnej są w realizacji. Wskazano też, że w innych budynkach mieszkalnych zlokalizowanych na obszarze działania Komendy Wojewódzkiej PSP w K., o większym, zdaniem skarżącego poziomie zagrożenia (14 kondygnacyjny przy ul. [...] [...] i 24 kondygnacyjny przy ul. [...] w K.), w latach 2005 i 2006 akceptowane były podobne rozwiązania, jak proponowane w ekspertyzie, co w ocenie skarżącego sugeruje nierówność traktowania podmiotów. Podkreślono też, że część wymagań nałożonych decyzjami organów PSP (zamontowanie drzwi ognioodpornych do piwnic i zamknięcie zsypów) została już zrealizowana. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. na podstawie art. 123 § 1 i 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 Kpa oraz § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137), po rozpatrzeniu zażalenia Spółdzielni Pracy "[...]" w K. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] grudnia 2007 r. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Spółdzielnia Pracy "[...]" działając z upoważnienia Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., wystąpiła do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w K. o uzgodnienie, w trybie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21.04.2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów - rozwiązań zamiennych przedstawionych w "ekspertyzie technicznej rozwiązania zamiennego dla instalacji wodociągowej przeciwpożarowej w budynkach mieszkalnych powtarzalnych przy ul. [...] nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w W.". W każdym z budynków, których administratorem jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. znajduje się po 66 mieszkań. Budynki spełniają wymagania dla klasy"C" odporności pożarowej. Klatki schodowe typu otwartego nie są wyposażone w urządzenia do usuwania dymu. Wejścia do piwnic z pomieszczeniami technicznymi i komórkami lokatorskimi zamykane są drzwiami o klasie odporności ogniowej El 30. Budynki są wyposażone jedynie w suche piony wykonane z nasadami 52 zamontowanymi na co drugiej kondygnacji. Organ odwoławczy zauważył, że toczy się postępowanie prowadzone przez organy Państwowej Straży Pożarnej, w zakresie nałożenia obowiązku wykonania oddzielenia każdego z mieszkań od dróg komunikacji ogólnej drzwiami dymoszczelnymi o klasie odporności ogniowej co najmniej El 30. Woda do zewnętrznego gaszenia pożaru dla tych budynków zapewniona jest z hydrantów nadziemnych zlokalizowanych w odległości do 75 m od każdego z nich. Do budynków doprowadzone są drogi pożarowe, gdzie przewiduje się dokonanie ich modernizacji poprzez wykonanie przedłużenia istniejącej drogi, dla umożliwienia przejazdu pojazdów pożarniczych bez zawracania. Mając na uwadze obowiązek wyposażenia tego rodzaju budynków w nawodnioną instalację wodociągową z zaworami 52 umieszczonymi na każdej kondygnacji, zasilaną ze zbiornika wody o pojemności co najmniej 50 m3, w przedłożonej ekspertyzie zaproponowano jej wykonanie, jednak bez gromadzenia odpowiedniego zapasu wody. W ocenie autora ekspertyzy, przy istniejącej wysokości budynków, do zasilenia instalacji wystarczającym będzie podłączenie jej bezpośrednio do miejskiej sieci wodociągowej. Zaproponowano też zastosowanie podwójnych nasad wlotowych DN 75 wyprowadzonych na zewnątrz budynków, przy wejściach do klatek schodowych, dla zapewnienia możliwości bezpośredniego zasilenia instalacji z samochodów pożarniczych. Ponadto w każdym z budynków zostałoby wykonane oddymianie klatek schodowych z zastosowaniem klap o powierzchni czynnej oddymiania 7,5% powierzchni rzutu klatki schodowej. W stosunku do obowiązujących wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563), dla rozpatrywanej instalacji wodociągowej przeciwpożarowej nie byłby zapewniony zapas wody o pojemności nie mniejszej niż 50 m. W ocenie autora ekspertyzy proponowane rozwiązania w istniejących warunkach zapewnią odpowiedni poziom bezpieczeństwa pożarowego, w tym uwzględniający bezpieczeństwo ekip ratowniczych, nie mniejszy niż w przypadku zastosowania rozwiązań zgodnych z rozporządzeniem. Odnosząc się do przedstawionych rozwiązań zamiennych, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wskazał, że poprawa warunków bezpieczeństwa przeciwpożarowego we wskazanych budynkach jest przedmiotem odrębnych postępowań prowadzonych od kilku lat przez organy Państwowej Straży Pożarnej. Decyzje wydawane w tych sprawach zaskarżane były do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., który w części je uchylał ze względów formalnych. Zgodnie z wymogami § 1 ust. 2 rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21.04.2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, dopuszczalność zastosowania rozwiązań zamiennych w zakresie obowiązku wyposażenia budynku mieszkalnego wysokiego w zawory hydrantowe, bądź odstąpienia od wykonania w takim budynku instalacji wodociągowej przeciwpożarowej zasilanej z pompowni przeciwpożarowej z zapasem wody w zbiorniku o pojemności co najmniej 50 m 3, warunkowana jest zapewnieniem niepogorszenia warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu. Przy czym ocena ta dokonana być powinna zgodnie z europejską dyrektywą budowlaną, oraz wymogami określonymi w § 207 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z póź. zm.). Analizując dopuszczalność rozwiązań zamiennych, organ poddał ocenie wszystkie elementy zapewniające bezpieczeństwo pożarowe, w tym m.in. ograniczenie możliwości rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku, oraz istniejące możliwości ewakuacji ludzi. Organ odwoławczy wskazał, że skoro w toku dotychczasowych działań Państwowej Straży Pożarnej, zmierzających do wyegzekwowania poprawy poziomu bezpieczeństwa pożarowego w przedmiotowych budynkach, nie został on osiągnięty, to uzgodnienie rozwiązań, które tylko częściowo zapewnią realizację niezbędnych prac, mogłoby doprowadzić do sytuacji prawnej, w której niemożliwe byłoby wyegzekwowanie w całości obowiązków eliminujących występowanie zagrożenia życia ludzi, ze względu na brak podstaw formalnych do dalszych działań administracyjnych, w związku z faktem dokonania przedmiotowego uzgodnienia. Spółdzielnia Pracy "[...]" wniosła skargę na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. z [...] lutego 2008r. o niewyrażeniu zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w 6-ciu budynkach mieszkalnych Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., w sposób inny niż określono w przepisach przeciwpożarowych. Zdaniem skarżącego proponowane rozwiązanie zamienne dla zbiornika wody o pojemności 50 m3 w postaci zastosowania podwójnych nasad wlotowych DN 75 na zewnątrz, przy wejściach do klatek schodowych budynku jako przyłącze dla jednostek straży pożarnej, spełni wymogi rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Poza tym podniesiono, że organy straży pożarnej dokonały uzgadniania podobnych rozwiązań dla wyższych budynków mieszkalnych to jest 14 i 24 kondygnacyjnych w K. Skarżący wskazał, że w czasie opracowania ekspertyzy technicznej, obowiązywała decyzja z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., która zobowiązywała Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W. do oddzielenia każdego mieszkania od dróg komunikacji ogólnej drzwiami dymoszczelnymi o klasie odporności ogniowej co najmniej El 30". Decyzja ta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 grudnia 2007r. sygn. akt II SA/GI 553/07 została uchylona. Wskazano ponadto, że organ odwoławczy bezpodstawnie stwierdził w postanowieniu, iż autor opracowania nie odniósł się do faktu występowania w budynkach stanu zagrożenia życia ludzi, gdyż zaproponowane zostały elementy poprawiające warunki bezpieczeństwa mieszkańców, jak wykonanie oddymiania klatek schodowych oraz poprawa dojazdu pożarowego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 107 § 1 kpa koniecznym składnikiem każdej prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej winno być poprawne oznaczenie jej adresata, a więc strony lub stron postępowania, do których praw bądź obowiązków odnosi się podjęte rozstrzygnięcie. Podejmując postępowanie administracyjne organ powinien w pierwszej kolejności jednoznacznie ustalić podmioty, do których przyszłe rozstrzygnięcie ma być kierowane. Treść zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia, wydanych w niniejszej sprawie wskazuje, że organy rozstrzygnęły sprawę administracyjną co do istoty, rozpoznając wniosek Spółdzielni Pracy "[...]". Zakończyły prowadzone przez siebie postępowanie odmawiając temu podmiotowi wyrażenia zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono to w przepisach przeciwpożarowych. Tymczasem jak wynika z akt sprawy podmiot ten nie był stroną postępowania i nie posiadał własnego interesu prawnego. Nie był nawet w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym pełnomocnikiem strony to jest Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., którym może być tylko osoba fizyczna – art. 33 kpa. Rozstrzygnięcie nakładające obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej (bądź inne kreujące stan prawny w tej materii) musi być adekwatne do okoliczności sprawy, musi dotyczyć właściwie oznaczonego adresata. Uchybienie w tym zakresie prowadzi do stwierdzenia, że organ skierował postanowienie do podmiotu nie będącego stroną w postępowaniu. Skierowanie postanowienia do osoby trzeciej jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanki jego nieważności (art. 156 § 1 pkt 4 kpa). Podlegające kontroli Sądu postanowienie wydane zostało między innymi na podstawie § 16 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137). Przepis ten stanowi, że w ramach prowadzenia kontroli nad uzgadnianiem projektów budowlanych komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydaje postanowienie w sprawie wyrażenia zgody, wyrażenia zgody pod warunkiem lub niewyrażenia zgody - na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono w przepisach techniczno-budowlanych, oraz na stosowanie rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej, w przypadkach wskazanych w przepisach przeciwpożarowych. W okolicznościach faktycznych sprawy stwierdzić należy, iż zarówno przepis ten jak i cały akt prawny nie miał w sprawie zastosowania. Organ nie uzgadniał żadnego projektu budowlanego a rozporządzenie określa zakres, tryb i zasady uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 grudnia 2007r. o sygn. akt II SA/GI 553/07 (z którym sąd zapoznał się z urzędu) postępowanie administracyjne przed organami Państwowej Straży Pożarnej, w zakresie nałożenia obowiązków związanych z poprawą bezpieczeństwa przeciwpożarowego w przedmiotowych budynkach mieszkalnych przy ul. [...] nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w W. należących do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. toczy się od 2005 r. W istocie organy Państwowej Straży Pożarnej działają w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej tekst jednolity ( Dz. U. z 2006r. Nr 96, poz. 667 ) - między innymi art. 26 ust. 1 pkt 1 przyznający komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej uprawnienie do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w drodze decyzji administracyjnej. Decyzję taką organ może wydać, jeżeli na skutek przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych, stwierdził naruszenie przepisów przeciwpożarowych. Czynności kontrolno-rozpoznawcze przeprowadza Państwowa Straż Pożarna w celu rozpoznawania zagrożeń i nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych. Kompetencja organu do wydania nakazów, o których mowa w art. 26, jest zatem wynikiem realizacji zadań nałożonych na PSP w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych a także rozpoznawania ewentualnych zagrożeń pożarami. Jak wynika z przepisu art. 23 ust. 3 w/w ustawy, czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane w szczególności w zakresie: kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym, a także w zakresie oceny zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. W tym kontekście wskazać należy, iż zgodnie z § 1 ust 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2006r. Nr 80, poz. 563) dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymienionych w § 15 i 20 oraz w § 23 ust. 1 i 2, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1 i § 34 ust. 1 w przypadkach szczególnie uzasadnionych lokalnymi uwarunkowaniami, w uzgodnieniu z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, wskazanych w ekspertyzie technicznej rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, jeżeli zapewnią one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu. W ocenie Sądu, organy PSP prowadząc postępowanie w zakresie kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym mogą stosownie do okoliczności oraz wniosków właściciela obiektu rozważyć możliwość i celowość zastosowania rozwiązań zamiennych w stosunku do określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2006r. Nr 80, poz. 563), jeżeli jest to szczególnie uzasadnione lokalnymi uwarunkowaniami. Niewątpliwie na takie uwarunkowania wskazuje stan faktyczny sprawy. Zatem to w toku postępowania głównego jakie było prowadzone w stosunku do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. od 2005 r. powinno być rozważone, czy istnieją szczególne uwarunkowanie uzasadniające wyrażenie zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono to w przepisach przeciwpożarowych. W przypadku pozytywnych ustaleń, organ powiatowy PSP był zobowiązany w toku prowadzonej przez siebie sprawy administracyjnej w trybie art. 106 kpa do uzgodnienia ekspertyzy z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej (§ 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów). W ocenie Sądu brak było podstaw do prowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego w zakresie wyrażania zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono to w przepisach przeciwpożarowych, zwłaszcza z wniosku podmiotu nie mającego własnego interesu prawnego. Z kolei ta wada oznacza, że postanowienia wydane zostały w postępowaniu przeprowadzonym bez podstawy o czym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Jak zauważył słusznie organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w stanie faktycznym sprawy uzgodnienie rozwiązań zamiennych, mogłoby doprowadzić do sytuacji prawnej, w której niemożliwe byłoby wyegzekwowanie wcześniej nałożonych obowiązków eliminujących występowanie zagrożenia życia ludzi, ze względu na brak podstaw formalnych do dalszych działań administracyjnych, w związku z faktem dokonania uzgodnienia. Wobec stwierdzenia, że wydane postanowienia dotknięte są wadami określonym w art. 156 § 1 pkt 2 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdził nieważność zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia.