VII SA/Wa 7/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2008 r. sprawy ze skargi C. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia zagranicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Sygnatura akt VII SA/Wa 7/08 UZASADNIENIE Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. działając na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) i § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wniosku do Prezesa NFZ o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju (Dz. U. Nr 279, poz. 2769) oraz art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - nie wyraził zgody na wykonanie poza granicami kraju operacji usunięcia torbieli pajęczynówki prawej okolicy skroniowej u małoletniego C. L. W uzasadnieniu decyzji organ powołał opinię Konsultanta Krajowego w dziedzinie Neurologii Dziecięcej - prof. dr hab. n. med. E. M., która oceniając zasadność skierowania na leczenie zagraniczne w opinii z dnia [...] czerwca 2007 r., stwierdziła, iż ma wątpliwości, by usunięcie torbieli pajęczynówki powstrzymało napady padaczkowe u pacjenta. Poza tym wskazała prof. dr hab. n. med. M. R. z Kliniki Neurochirurgii [...] jako lekarza, który mógłby skonsultować dziecko w dniu [...] lipca 2007 r. Przy czym stwierdziła również, że wyczerpane zostały możliwości leczenia operacyjnego w kraju. Także Profesor R., na podstawie opisu badania MRI pacjenta, nie potwierdził konieczności leczenia operacyjnego, ze względu na niewielki rozmiar zmiany chorobowej i wyraził gotowość do skonsultowania pacjenta w [...]. Poza tym zdaniem Profesora R., usunięcie torbieli pajęczynówki nie należy do zabiegów kwalifikowanych do wykonania w trybie pilnym. Organ podkreślił również, że wniosek wpłynął do Centrali NFZ w dniu [...] czerwca 2007 roku., tj. na dwa dni przed określonym w II części wniosku, terminem zabiegu i brak było możliwości uzyskania pisemnej opinii specjalisty z zakresu neurochirurgii przed tym terminem. W toku postępowania, przed wydaniem decyzji ustalono, że zabieg został już wykonany w zagranicznej placówce w określonym we wniosku terminie. Odnosząc się do możliwości wykonania zabiegu operacyjnego w kraju organ wskazał, że C. L. mógł zostać poddany leczeniu w Polsce już w maju 2007 r., gdyby konieczność wykonania zabiegu została potwierdzona przez lekarzy. Mając na uwadze, że opinia Konsultanta Krajowego prof. E. M. nie była jednoznaczna, prof. M. R. nie potwierdził konieczności wykonania zabiegu usunięcia torbieli pajęczynówki w trybie pilnym, jak również fakt, iż zabieg został wykonany w Klinice w N. przed wydaniem decyzji przez Prezesa NFZ organ uznał, że nie zachodzą przesłanki do wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju, wymienione w art. 22 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71, z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa NFZ złożyli B. i G. L. - rodzice małoletniego wskazując, że lekarze w wielu krajowych ośrodkach neurologicznych i neurochirurgicznych ([...]) nie zaproponowali skutecznego leczenia ich dziecka w Polsce, co potwierdziła opinia Konsultanta Krajowego. Operacja ich dziecka nie mogła się odbyć w P. w maju 2007r. gdyż lekarze obawiali się jej wykonania. W tej sytuacji złożyli w dniu [...] maja 2007r. w oddziale NFZ wniosek do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o przeprowadzenie leczenia operacyjnego poza granicami kraju. Wniosek ten został pozytywnie zweryfikowany przez oddział wojewódzki NFZ, nie zawierał braków formalnych, mogących wpłynąć na opóźnienie jego rozpatrzenia. Biorąc pod uwagę przepisy § 6 i 7 ww. rozporządzenia przewidujące terminy 14 dni na opinię konsultanta krajowego (ww. rozporządzenie wskazuje, że opinia ta nie ma charakteru wiążącego, a zwrócenie się o nią nie jest obligatoryjne), jak i 7 dni przewidzianych na wydanie decyzji Prezesa NFZ, możliwe było wydanie decyzji do dnia [...] czerwca 2007r., czyli 16 dni przed terminem operacji. Do rozpatrzenia wniosku z opóźnieniem doszło z winy organu. Leczenie planowe wymagało ustalenia terminu wykonania zabiegu, a opinia lekarza, o którym mowa w § 3 ust. 2 wskazywała na konieczność wykonania zabiegu w czerwcu 2007r. Biorąc to pod uwagę i wiedząc o negatywnym wpływie torbieli na zdrowie i rozwój dziecka, skarżący zmuszeni byli do samodzielnego zapłacenia za operację. Podkreślili, że pozytywne skutki przeprowadzonej operacji dowodzą konieczności jej wykonania. W konsekwencji domagali się zwrot kosztów poniesionych na leczenie poza granicami kraju w Szpitalu Uniwersyteckim w B. (N.). Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] października 2007r. na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.) i § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wniosku do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju (Dz. U. Nr 279, poz. 2769, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r., odmawiającą zgody na leczenie poza granicami kraju u C. L. - uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] maja 2007 r. w [...] Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia został złożony wniosek o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju dotyczący C. L. W dniu [...] czerwca 2007 r. wniosek został zaopiniowany przez Konsultanta Krajowego w dziedzinie Neurologii Dziecięcej - prof. dr hab. n. med. E. M. Po ustaleniu kosztów leczenia na kwotę 50.000 NOK (pięćdziesiąt tysięcy koron n.) i potwierdzeniu możliwości leczenia C. L. w Szpitalu Uniwersyteckim w B. w N. na podstawie formularza E 112, Dyrektor [...] OW NFZ, w dniu [...] czerwca wypełnił V część wniosku, a w dniu [...] czerwca 2007 r. wniosek wpłynął do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, że rozpatrując wniosek działał w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a zwłaszcza art. 25 ust. 3 i art. 20 ust. 7 tej ustawy, rozporządzenia w sprawie wniosku o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2005 r. w sprawie kryteriów medycznych, jakimi powinni kierować się świadczeniodawcy, umieszczając świadczeniobiorców na listach oczekujących na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 200, poz. 1661). Ponadto podkreślił, że Konsultant Krajowy w dziedzinie Neurologii Dziecięcej - Profesor M., opiniując wniosek stwierdziła, iż ma wątpliwości, by usunięcie torbieli pajęczynówki powstrzymało napady padaczkowe u pacjenta, a prof. M. R. z Kliniki Neurochirurgii [...], nie potwierdził wskazań do leczenia operacyjnego, ze względu na niewielki rozmiar zmiany chorobowej. Rozpatrując ponownie sprawę, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że przedmiotem postępowania jest wydanie decyzji w sprawie zgody lub odmowy zgody na przeprowadzenie planowego leczenia poza granicami kraju, przed wykonaniem świadczenia. Natomiast z materiałów zgromadzonych w sprawie, wynikało, że operacja, której dotyczył wniosek już się odbyła. W tej sytuacji organ uznał, że nie istnieje już stan faktyczny przewidziany przez ustawodawcę w normie prawa materialnego, zobowiązujący Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do wydania decyzji w przedmiocie skierowania na leczenie za granicę. Prezes NFZ powołał się na przepis art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach z którego wynika, że fundusz nie finansuje kosztów leczenia ubezpieczonego lub badań diagnostycznych poza granicami kraju, z wyjątkiem kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych ubezpieczonemu zgodnie z przepisami o koordynacji. Prezes Funduszu wydaje ubezpieczonemu zgodę na przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U.UE-sp.05-1-35). Natomiast zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 osoba będąca pracownikiem najemnym lub pracująca na własny rachunek, która spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo państwa właściwego w celu uzyskania prawa do świadczeń, z uwzględnieniem, gdzie to właściwe, przepisów art. 18, oraz: a) której stan zdrowia wymaga natychmiastowego udzielenia świadczeń w trakcie pobytu na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub b) która, po uzyskaniu prawa do świadczeń udzielanych na rachunek instytucji właściwej, uzyskała zgodę tej instytucji na powrót na terytorium Państwa Członkowskiego, gdzie zamieszkuje lub na przeniesienie swojego miejsca zamieszkania na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub c)której instytucja właściwa udzieliła zgody na udanie się na terytorium innego Państwa Członkowskiego w celu leczenia odpowiedniego do jej stanu zdrowia - jest uprawniona do świadczeń rzeczowych udzielanych w imieniu instytucji właściwej przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania zgodnie z przepisami stosowanego przez nią ustawodawstwa w taki sposób, jakby ta osoba była w niej ubezpieczona, przy czym okres udzielania świadczeń ustala się na podstawie ustawodawstwa państwa właściwego. W art. 22 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 1408/71 stwierdza się, że udzielenia zgody wymaganej na podstawie ust. 1 lit. c nie można odmówić, jeżeli leczenie, o którym mowa, należy do świadczeń przewidzianych w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje zainteresowana osoba, i jeżeli nie może ona zostać poddana takiemu leczeniu w czasie, jakiego na ogół wymaga zapewnienie takiego leczenia w Państwie Członkowskim zamieszkania, z uwzględnieniem jej aktualnego stanu zdrowia i prawdopodobnego przebiegu choroby. Przepisy te w ocenie organu wskazują jednoznacznie na uprzedni w stosunku do przeprowadzonego leczenia charakter decyzji o skierowaniu na leczenie za granicą. Wynika to również z rozporządzenia w sprawie wniosku, które określa procedurę kierowania na planowe leczenie za granicą wyłącznie przed jego przeprowadzeniem. Zatem wobec wykonania leczenia przed uzyskaniem decyzji organu nie istnieje stan faktyczny, z którym normy prawa materialnego (art. 25 ust. 2 ustawy o świadczeniach, § 7 rozporządzenia w sprawie wniosku, art. 22 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71) wiązałaby obowiązek wydania przez Prezesa Funduszu decyzji merytorycznie odnoszącej się do wniosku strony, co powoduje, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 KPA). Dodatkowo organ zauważył, że już w dniu [...] sierpnia 2007 r., czyli chwili wydawania decyzji odmawiającej zgody na przeprowadzenie leczenia postępowanie było bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2007 r. złożyli B. i G. L. - rodzice małoletniego wskazując, że głównym powodem skargi jest opieszałość Prezesa NFZ w tej sprawie, co w konsekwencji uniemożliwiło podjęcie decyzji w terminie zgodnym z wymaganiami Kodeksu postępowania administracyjnego i spowodowało konieczność poniesienia przez nich kosztów związanych z wykonaniem zabiegu w terminie wskazanym przez lekarzy. Uzasadniając skargę wskazali, że uchylenie decyzji z [...] sierpnia 2007r. i umorzenie postępowania zostało podjęte w związku z opóźnieniem przy jej wydaniu. Decyzja ta spowodowała ograniczenie praw do ochrony zdrowia i opieki zdrowotnej małoletniego C. L., wskazanych w art. 68 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Prezes NFZ jako organ kompetentny do wydania zgody, od [...] maja do [...] czerwca 2007r. (operacja była wyznaczona na [...] czerwca) miał zapewniony odpowiedni czas na wydanie decyzji (ponad 1 miesiąc). Rodzice małoletniego wskazali, że pozostawienie torbieli pąjęczynówki bez skutecznego leczenia stanowiło zagrożenie dla zdrowia dziecka, dlatego na kilka dni przed planowaną operacją przelali kwotę 50.000 NOK na konto Szpitala Uniwersyteckiego w B. licząc jednak na terminowe i pozytywne załatwienie sprawy przez organ krajowy. Zdaniem skarżących wniosek był przez organy rozmyślnie "przetrzymany" aby uniemożliwić pozytywne jego załatwienie. Natomiast wskazywanie przez Prezesa NFZ na późne dotarcie wniosku do Centrali NFZ jest "niepoważne", albowiem odpowiada on nie tylko za decyzję w przedmiotowej sprawie, ale także kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje Fundusz na zewnątrz (art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Przez ponad rok żaden z ośrodków neurologicznych nie podjął się skutecznego leczenia dziecka, co potwierdza opinia o wyczerpaniu środków krajowych. Leczenie planowe wymagało ustalenia terminu wykonania zabiegu, a opinia lekarza, o którym mowa w § 3 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wskazywała na konieczność wykonania zabiegu w czerwcu 2007r. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Badając zaskarżoną decyzję w tym zakresie Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazywał, że w kraju nie było możliwości wykonania zabiegu operacyjnego usunięcia torbieli pajęczynówki prawej okolicy skroniowej u C. L. Potwierdziła to zwłaszcza opinia Konsultanta Krajowego zawarta w odpowiedniej część wniosku. Jednocześnie na opinii Konsultanta Krajowego oparł się Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wydając decyzję odmowną. Powołanie w uzasadnieniu decyzji opinii medycznej Konsultanta Krajowego, mogło wspierać rozstrzygnięcie organu, lecz nie mogło go zastąpić w zakresie wymaganym przez art. 107 § 3 k.p.a., sprawa wymagała tym staranniejszego uzasadnienia skoro opinia konsultanta była nieprecyzyjna. Przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wniosku do Prezesa NFZ o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju (Dz. U. Nr 279, poz. 2769 ze zm.) stanowił, że konsultant krajowy dokonuje oceny wniosku, w szczególności w zakresie udowodnionej skuteczności proponowanego leczenia lub wiarygodności badań diagnostycznych oraz w zakresie braku możliwości wykonania leczenia lub badań w kraju. Z treści przepisu (ust. 1) wynika również, że oddział Funduszu może (a zatem nie musi) zwrócić się o taką opinię, Konsultant Krajowy ocenia zaś przede wszystkim udowodnioną skuteczność proponowanego leczenia, a także czy leczenie, któremu ma być poddany wnioskujący, może być przeprowadzane na terenie kraju. Opinia Krajowego Konsultanta sformułowała wątpliwości co do tego czy usunięcie torbieli pajęczynówki powstrzyma napady padaczkowe u pacjenta. Zatem opinia ta dotyczyła tylko jednego aspektu choroby pacjenta a mianowicie napadów padaczkowych. W ocenie Sądu w opozycji do opinii Krajowego Konsultanta pozostawała opinia prof. M. R. z Kliniki Neurochirurgii [...], który nie potwierdził wskazań do leczenia operacyjnego, ze względu na niewielki rozmiar zmiany chorobowej. Dlatego na organie podejmującym decyzję spoczywał obowiązek przeniesienia wniosków wynikających z tych opinii na okoliczności konkretnej sprawy. Tymczasem w toku sprawy nie wyjaśniono, czy pacjent, znajdujący się w określonym stanie zdrowia, powinien być poddany leczeniu operacyjnemu w kraju i jakim w czasie, skoro organ przytoczył opinię prof. M. R. wskazującą na wątpliwości co do konieczności przeprowadzenia tej operacji. Powyższe wymagania wynikają przede wszystkim z treści art. 7 i 14 k.p.a. jako zasad proceduralnych, a także przepisów szczegółowych k.p.a. w zakresie zbierania i dokumentowania dowodów (art. 67 i nast., art. 75 i nast.) oraz art. 54 § 2 p.p.s.a., a ich niedopełnienie może rodzić skutki określone w art. 55 § 2 i art. 133 § 1 zdanie 1 tej ustawy. Niespełnienie tych wymagań skutkuje tym, iż Sąd, nie będąc w stanie wyjaśnić nasuwających się wątpliwości, nie może uznać za udowodnione okoliczności, na które powołuje się organ administracji. Z załączonego do akt sprawy wniosku wynika, że część IV wypełnił Konsultant Krajowy w dniu [...] czerwca 2007 r., a więc w terminie umożliwiającym rozpoznanie sprawy przed datą planowanej operacji. Organ nie wskazał co było przyczyną przewlekłości postępowania. Jeśli bowiem przyczyną niemożliwości wydania decyzji w terminie przed wykonaniem operacji była przewlekłości procedowania to postępowanie administracyjne nie mogło stać się bezprzedmiotowe. Gdyby bowiem przyjąć dopuszczalność takiego twierdzenia, to nieprawidłowe działanie organu doprowadziłoby do skutków sprzecznych z samą instytucją wyrażania zgody na wykonanie leczenia poza granicami kraju. Podkreślić należy również, że w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy skarżący nie mają możliwości dochodzenia zwrotu poniesionych kosztów na wykonanie operacji poza granicami kraju, w sytuacji kiedy organ merytorycznie nie rozstrzygnął kwestii czy wykonanie zagranicznej operacji w konkretnej sytuacji było konieczne czy też nie. Poza tym zdaniem Sądu w obecnej sytuacji, kwestia sfinansowania tego leczenia stała się zagadnieniem wtórnym wobec sprawy podstawowej jaką jest ocena zasadności i konieczności przeprowadzenia leczenia zagranicą. Dodatkowo pomiędzy wydaniem decyzji w I i w II instancji zmianie uległa treść ustawy, w tym treść przepisu art. 25 ust. 3. Po nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r. Nr 166, poz. 1172) przepis ten przybrał inne brzmienie. Zgodnie z art. 20 pkt 4 ustawy nowelizującej, zmieniony w swej treści art. 25 ustawy o świadczeniach miał obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2008 r. Tak więc organ przywołując jako podstawę materialnoprawną decyzji kończącej sprawę (w decyzji I instancyjnej podano prawidłowo art. 25 ust. 2), powołał przepis jeszcze nieobowiązujący. Ponadto uległo również zmianie rozporządzenie w sprawie wniosku (rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 czerwca 2007 r. zmieniało rozporządzenie w sprawie wniosku do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju - Dz. U. Nr 124, poz. 868), które weszło w życie z dniem 26 lipca 2007 r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji w I instancji. Powyższe rozporządzenie zmieniające, zmieniło również wzór wniosku w zakresie części II. Zauważyć należy, że w przypadku zmiany stanu prawnego w toku sprawy administracyjnej, niezależnie od tego czy zmiana następuje w toku postępowania I czy II instancji, wydanie decyzji musi nastąpić z uwzględnieniem zmienionego stanu prawnego. Organ przy ponownym rozpoznawaniu sprawy weźmie pod uwagę znowelizowane przepisy i orzeknie na postawie przepisów obowiązujących w dacie, w której będzie wydawał decyzję. Ponadto organ weźmie pod uwagę ocenę Sądu dotyczącą sposobu przeprowadzenia postępowania i wyjaśni kwestie medyczne wyżej wskazane, niezbędne do oceny zasadności wyrażenia lub odmowy zgody na leczenie zagraniczne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- p.p.s.a. ) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.