VII SA/Wa 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2007 r. sygn. akt [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 26 września 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga I. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2007 r. sygn. akt [...] zapadłego w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wykonanie uzupełnień protetycznych w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. W piśmie z dnia 30 stycznia 2008 r. skarżąca I. M. oświadczyła, że rezygnuje ze skargi. Powyższe oświadczenie należało potraktować jako cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie złożone przez skarżącą w przedmiocie rezygnacji ze skargi należy ocenić jako skuteczne, gdyż nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.