VII SA/Wa 701/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...], nakazującej T. i W. S. dokonanie rozbiórki robót budowlanych samowolnie wykonanych przy budowie garażu, obejmujących fundamenty szerokości 50cm o wymiarach 22,00m x 10,00m na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od tej decyzji wniosła T. S. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] grudnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli T. i W. S. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem wydanym dnia 27 września 2005 r. w sprawie VII SA/Wa 252/05 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż jak wynika z dowodu doręczenia T. S. decyzji organu I instancji i daty złożenia odwołania od niej, odwołująca się uchybiła terminowi określonemu w art. 129 § 2 kpa. Mimo złożenia odwołania po upływie określonego przepisami terminu organ odwoławczy rozpatrzył odwołanie merytorycznie, mimo że stosownie do art. 134 kpa winien stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W związku z oceną prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] lutego 2006 r. na podstawie art. 134 stwierdził, że odwołanie T. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] z dnia [...] października 2003 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Skargę na powyższe postanowienie wniosła T. S. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżąca podniosła, iż uważa że przekroczenie terminu podyktowane jest czasem wysłania, dostarczenia, przekazania pisma. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji czy postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują, skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji – wydane po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2005 r. stwierdzającego nieważność wcześniej wydanej decyzji, po rozpoznaniu odwołania T. S. mimo, ze wpłynęło ono z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 kpa. Skutki kasacyjnego wyroku były takie, że nastąpił powrót do sytuacji sprzed wydania decyzji przez organ odwoławczy, a organ ten został zobligowany do rozpatrzenia sprawy, tj. oceny wniesionego odwołania, z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ którego działania lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. W przywołanym wyżej wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązkiem organu w postępowaniu wstępnym jest ustalenie, czy odwołanie od decyzji organu I instancji zostało wniesione w przewidzianym ustawą terminie, bowiem rozpatrzenie odwołania złożonego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W rozpoznawanej sprawie z dowodów doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej i złożenia odwołania przez T. S. wynika, że przekroczony został przez odwołującą się termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 2 kpa. Wobec tego, stosownie do art. 134 kpa organ odwoławczy prawidłowo wydal postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w wyroku.