VII SA/Wa 702/08

Maciej Majewski – referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 702/08 ze skargi M. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za samowolne przystąpienie do użytkowania postanawia: 1. przyznać M. N. prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, 2. w zakresie przyznania prawa pomocy dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych wniosek oddalić. W dniu 3 września 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek M. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten został uzupełniony na wezwanie wyjaśnieniami nadesłanymi w dniu 25 września 2008 r. Wnioskodawca wykazał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Jest w wieku 57 lat. Posiada dom jednorodzinny i garaż w budowie. Utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej – wyrób artykułów z tworzyw sztucznych, w roku 2007 uzyskał z tego tytułu przychód 10.911 zł. Wnioskodawca posiada łódź żaglową o wartości około 10.000 zł. oraz sprzęt budowlany i elektronarzędzia, nie posiada żadnych oszczędności. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. N. uznać należy, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Uznano że ten wydatek może przekroczyć możliwości finansowe wnioskodawcy. W zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wniosek został oddalony. Sytuacja majątkowa strony wskazuje bowiem, że potrafi ona gromadzić oszczędności – w niniejszej sprawie wnioskodawca samodzielnie opłacił skargę jak również uiścił opłatę z tytułu wniosku o uzasadnienie wyroku, ponadto posiada łódź żaglową i sprzęt budowlany, na których utrzymanie i konserwację musi gromadzić środki. Z tych względów uznano, mimo iż wnioskodawca nie wykazał posiadania dochodu, że jednak takie dochody, w szczególności wystarczające na uiszczenie opłaty za wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 200 zł (obecnie jedyny pozostały wydatek sądowy na tym etapie sprawy), posiada i uiszczenie ich nie wpłynie na pogorszenie się sytuacji życiowej wnioskodawcy. Należy również zaznaczyć, że wnioskodawca nie posiada innych osób na utrzymaniu. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).