VII SA/Wa 704/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant Specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2021 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71, w związku z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. S. pozwolenia na budowę samoobsługowej myjni bezdotykowej czterostanowiskowej wraz z urządzeniami budowlanymi w tym instalacją gazową wewnętrzną na działce nr ew. [...] w obrębie [...] P.. Ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmuje działki nr ew.: [...] [...], [...] w obrębie ew. [...] P.. W uzasadnieniu organ wskazał, że wobec kompletności wniosku pod względem formalnym dokonał sprawdzenia wniosku pod względem materialnoprawnym, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, tj., co do: 1. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, części miasta P. dla obszaru [...] oraz [...] zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2010 r. Nr [...], poz. [...]), gdzie dla terenu inwestycji przewidziano zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe ([...]) i innymi aktami prawa miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, 2. zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanym, 3. kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane, 4. wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W związku z dostarczeniem przez inwestora wszelkich niezbędnych dokumentów i spełnieniem wymogów, zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane - nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. [...] Spółka z o.o. w P. wniosła odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2020r., zarzucając jej naruszenie: 1. art. 6, 7, 7a, 8, 9, 10, 11, 61 § 1, 4, 5, 77 § 1, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a. 2. art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, uznanie skarżącego za stronę dopiero w końcowej fazie postępowania (po wydaniu decyzji). 3. art. 20 ust. 1 pkt 1, 1b, 2 i 3 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji mimo braku wymaganych opinii, uzgodnień i pozwoleń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, niewyjaśnienia wątpliwości dot. projektu np. ilości stanowisk myjni (3 czy 4). 4. art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez nieprzeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nieuzyskanie zezwolenia na lokalizację wjazdu i zjazdu z nieruchomości, oświadczenia o możliwości przyłączeń do poszczególnych sieci. Spółka, zarzuciła m.in. że całodobowa myjnia bezdotykowa będzie generowała hałas, chemiczną mgłę, zapylenie i zanieczyszczenie powietrza, spaliny. Nadto wskazano, że decyzja wydana została z naruszeniem planu miejscowego - § 35 ust. 3 uchwały nr [...], zakazu realizacji zbiorników na nieczystości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]lutego 2021 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołań: S. S. oraz Spółki z o.o. [...], od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2020r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę samoobsługowej myjni bezdotykowej czterostanowiskowej wraz z urządzeniami budowlanymi w tym instalacją gazową wewnętrzną, na działce nr ew. [...] w obrębie ew. [...][...] - umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że jednym z jego podstawowych obowiązków było ustalenie, czy odwołujący się są stroną postępowania administracyjnego. W postępowaniu w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem art. 28 K.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Dalej organ wskazał, że ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471, 695, 782) wprowadziła zmianę dotyczącą pojęcia tzw. obszaru oddziaływania obiektu. Nowelizacja ustawy Prawo budowlane, która weszła w życie 19 września 2020 r., (przed dniem złożenia przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę), ma istotny wpływ na określenie kręgu osób będących stronami postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Artykuł 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane w dotychczasowym brzmieniu definiował obszar oddziaływania obiektu jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu. Wyznaczenie tego obszaru miało istotne znaczenie w kontekście art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Wskazana nowelizacja zmieniła definicję obszaru oddziaływania obiektu przez który obecnie, należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Wykreślono słowa "ograniczenia w zagospodarowaniu", wprowadzając tym samym zasadę, że ograniczenia, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, dotyczyć mają tylko zabudowy, a nie zagospodarowania sensu largo. Z uwagi na to, że obszar oddziaływania obiektu jest podstawą ustalania stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę, pojęcie to musi być jednoznaczne. Ustawodawca uznał, za konieczne doprecyzowanie definicji obszaru oddziaływania obiektu. Inne formy ograniczenia zagospodarowania terenu niż zabudowa (np. hałas, spaliny) wykraczają poza zakres przedmiotowy Prawa budowlanego. Dlatego w znowelizowanym przepisie mowa jedynie o ograniczeniach "w zabudowie". Ograniczenia takie są jednoznaczne do ustalenia. Odnoszą się one do takiego wpływu na nieruchomość, który uniemożliwia lub ogranicza wykonywanie robót budowlanych (w tym budowę obiektów budowlanych) z uwagi na niespełnianie przepisów techniczno-budowlanych i innych przepisów szczególnych, które stawiają wymogi dotyczące zabudowy (przede wszystkim odległości jednych obiektów budowlanych od innych obiektów budowlanych). Obszar oddziaływania budowanego obiektu będzie to obszar, w stosunku, do którego ten obiekt wprowadzi ograniczenia w możliwości budowy innych obiektów budowlanych ze względu na wymogi przepisów odnoszące się do zabudowy (a nie ze względu na to, że obiekt wprowadzi inne uciążliwości). Nowelizacja zawęziła krąg potencjalnych stron postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Stronami mogą być tylko ci właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości sąsiadujących z planowaną inwestycją, którzy będą w stanie wykazać, że inwestycja będzie obiektywnie godzić w ich plany zabudowy. Tylko takie ograniczenia w zabudowie nieruchomości, które są związane z konkretnym przepisem prawa, dają właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości prawo do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa. W ocenie Wojewody [...] projektowana inwestycja nie wprowadza ograniczeń w możliwości zabudowy nieruchomości należących do S. S. oraz Spółki z o.o. [...]. S. S. jest właścicielem działki nr ew[...] w obrębie ew.[ P. , co potwierdza księga wieczysta nr [...] a [...] sp. z o.o. jest właścicielem działek nr ew. [...] i [...] w obrębie ew. [...] P., co potwierdza księga wieczysta nr [...]. Organ wojewódzki ustalił, iż inwestycja projektowana na działce nr [...], to samoobsługowa myjnia bezdotykowa czterostanowiskowa w formie 4 wiat, miejsca postojowe dla samochodów osobowych oraz urządzenia budowlane takie jak zbiornik retencyjny i separator substancji ropopochodnych. Wskazał, że wiata nie jest budynkiem. Wiatę od budynku odróżnia przede wszystkim to, że jest pozbawiona wszystkich albo większości przegród zewnętrznych. Wiaty stanowiące element myjni samochodowej zakwalifikowano jako obiekty budowlane, z uwagi na ich charakter, wielkość oraz sposób użytkowania. Realizacja planowanej inwestycji, nie wpłynie na możliwość zabudowy sąsiednich działek nr ew. [...] oraz [...] [...]. Działka nr ew. [...] jest działką rolną IV kategorii, zgodnie z załącznikiem mapowym do uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta P.dla obszaru B1 oraz B2, leży na obszarze oznaczonym na rysunku planu [...], dla którego przewidziano realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usług nieuciążliwych. Plan nie wskazuje na możliwość preferencyjnego lokalizowania nowej zabudowy względem granicy z działką sąsiednią, działka ta ma powyżej 16 m szerokości. Możliwość lokalizowania na niej nowej zabudowy wynika z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Nawet jeśli przyjąć, iż wiaty są budynkami to zlokalizowane są w odległości 4m od granicy, nie dojdzie także do naruszenia § 57 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7 - 17.00) oraz § 13 (przesłanianie). Działka nr ew[...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, wyznaczonym w oparciu o § 19 ww. rozporządzenia, dotyczący usytuowania miejsc postojowych. Miejsca postojowe na działce inwestycyjnej zlokalizowane są w odległości min. 6 m od granicy z działka sąsiednią. Jeśli właściciel działki nr ew. [...] będzie chciał zrealizować okna w elewacji południowej (od strony działki inwestycyjnej) to będzie musiał odsunąć się 4 m od granicy, co spowoduje, iż miejsca postojowe zostaną usytuowane w odległości min. 10 m od okien. Ograniczenia w zabudowie działki nr ew. [...] nie wynikają również z § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi). Realizacja inwestycji nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i inne. ww. rozporządzenia) Odnosząc się do możliwości zabudowy działek Spółki [...] - nr ew. [...] i [...] organ wskazał, że działki te zgodnie z załącznikiem mapowym do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta P. dla obszaru [...] oraz [...] leżą na obszarze oznaczonym na rysunku planu [...] Planowana inwestycja nie ogranicza możliwości zabudowy działek należących do [...] sp. z o.o. w oparciu o przepisy § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (odległość budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną - zaprojektowano obiekty budowlane, a nie budynki - jeśli nawet przyjąć, iż wiaty są budynkami to zlokalizowane są w odległości ponad 7 m od granicy), § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7 - 17.00), oraz § 13 (przesłanianie). Działki Spółki nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym na podstawie § 19 ww. rozporządzenia (usytuowanie miejsc postojowych). Miejsca postojowe na działce inwestycyjnej zlokalizowane są w odległości min. 6 m od granicy z działka sąsiednią, nadto odległość miejsc postojowych od okien budynków na działkach nr ew[...] i [...] wynosi ponad 10 m. Ograniczenia w zabudowie działek nr ew[...] i [...] nie wynikają również z § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi). Realizacja inwestycji nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i inne ww. rozporządzenia) Wytwarzanie hałasu, zwiększony ruch samochodowy, zwiększenie zanieczyszczenia powietrza, śmiecenie, drgania czy nieprzyjemny zapach należy do tzw. immisji pośrednich. Przekroczenie dopuszczalnych granic immisji może uzasadniać powstanie po stronie osób poszkodowanych odpowiednich roszczeń o charakterze cywilnoprawnym. Fakt "immisji pośrednich" z jednej nieruchomości na inną nie uzasadnia, przyznania osobie poszkodowanej tymi niekorzystnymi oddziaływaniami przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego (wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. II OSK 12/08). Nowelizacja ustawy Prawo budowlane miała na celu doprecyzowanie obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji. Praktycznie każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów, co nie jest równoznaczne z przyznaniem tym osobom przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Inwestycja nie narusza przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z zakresu ochrony środowiska, które mogłyby wpłynąć na możliwość przyszłej zabudowy działek sąsiednich. Nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w myśl Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1836). Potwierdzeniem tego jest pismo Wydziału Ochrony Środowiska i Gospodarki Rolnej Urzędu Miasta i Gminy P.z dnia [...]stycznia 2021r. Położenie spornej inwestycji względem nieruchomości sąsiednich, wyklucza uznanie, iż projektowana inwestycja niesie ze sobą ograniczenia w możliwości zabudowy nieruchomości należących do odwołujących się, które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. Skoro nieruchomości odwołujących się nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, to tym samym nie przysługuje im przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Spółka z o.o. [...] z siedzibą w P[...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, poprzez błędne uznanie, że obszar oddziaływania inwestycji zamyka się w granicy działki inwestora przez co oddziaływanie obiektu nie tworzy ograniczeń w zabudowie działek Spółki, - art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, poprzez brak poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich w tym naruszenia przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zakazującego budowy szamb, - art. 7 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że pozwolenie na budowę jest zgodne z interesem społecznym i słusznym interesem skarżącego; - art. 10 k.p.a., przez brak powiadomienia o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego, - art. 6, 77 § 1 w zw. z art. 84 § 1 k.p.a., poprzez pominięcie przeprowadzenia dowodów z opinii właściwych biegłych, w sytuacji gdzie wymagana była wiedza specjalistyczna, - 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak uwzględnienia dowodów zgłaszanych przez uczestników postępowania, brak rozpoznania wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, - art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, - art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wadliwie sporządzone uzasadnienie, - art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Skarżący domagał się uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego oraz decyzji Starosty P. z dnia [...].12.2020r. Sformułowano także wnioski ewentualne. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że interes prawny skarżącej spółki wywodzi się z przepisów prawa materialnego dotyczących ochrony własności tj.: a) art. 21 ust. 1 Konstytucji (Rzeczpospolita Polska chroni własność i prawo dziedziczenia), b) art. 64 ust. 2 Konstytucji (Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej), c) art. 31 ust. 3 Konstytucji (Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie, ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw). Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej - art. 17. Protokołu Nr 1 i Nr 4 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzony w Paryżu 20 marca 1952 r. oraz w Strasburgu 16 września 1963 r. Kodeksu cywilnego - art. 140,143 i 144. Interes prawny skarżąca wywodziła także z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w związku z § 35 ust. 3 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...].05.2010r., który zakazuje realizacji zbiorników na nieczystości (szamb). W projekcie przewidziano zbiornik retencyjny, o pojemności 10 m3, który ma obsłużyć ścieki deszczowe z dachu myjni oraz działki, a także 4 stanowisk myjni (ścieki technologiczne 40 l/min), co będzie niewystarczające. Brak było w projekcie raportu dotyczącego zabezpieczenia przed rozprzestrzenianiem się pyłu wodnego z chemikaliami tak, by nie przedostawały się na nieruchomość skarżących. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę spółki [...] wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. W postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem art. 28 K.p.a., ogranicza pojęcie strony do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że w wyniku uchwalenia ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471) znowelizowano brzmienie art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego - definiującego obszar oddziaływania obiektu. Nowelizacja ta ma istotne znaczenie z uwagi na brzmienie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który jak wyżej wskazano stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są oprócz inwestora także właściciele nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Zatem zmiana definicji obszaru odziaływania obiektu w sposób bezpośredni wpływa na sposób ustalania kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. W konsekwencji ma to przełożenie na zakres ochronny podmiotów posiadających prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, a także na uwzględnianie zasady poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich wyrażonej w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. W poprzednim stanie prawnym (przed nowelizacją Prawa budowlanego wprowadzoną ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw) - stosownie do dawnego brzmienia art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, przez obszar oddziaływania obiektu należało rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowie tego terenu. W znowelizowanym brzmieniu, przepis art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego (obowiązujący od 19 września 2020r.) stanowi, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Powyższa zmiana zawęziła zatem pojęcie obszaru oddziaływania projektowanego obiektu. Obecnie dotyczy on tylko terenu wyznaczonego w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie, a nie ograniczenia w szeroko rozumianym zagospodarowaniu terenu. Choć "zabudowa" mieści się w zakresie znaczeniowym pojęcia zagospodarowanie, to jednocześnie jest pojęciem węższym. Każdy rodzaj zabudowy stanowi zagospodarowanie terenu, ale nie każde zagospodarowanie terenu jest jego zabudową. Odnosząc się do możliwości zabudowy działek nr ew. [...] i [...], organ II instancji słusznie wskazał, że zgodnie z załącznikiem mapowym do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta P. dla obszaru [...] oraz [...], działki te leżą na obszarze oznaczonym na rysunku planu [...] Zasadnie uznał, że inwestycja nie ograniczy możliwości zabudowy działek należących do [...] sp. z o.o. w odniesieniu do regulacji zawartej w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. z 2019 r., poz. 1065, (odległość budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną - nawet jeśli przyjąć, iż wiaty są budynkami to zaprojektowane zostały w odległości ponad 7 m od granicy), § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7 - 17.00), oraz § 13 (przesłanianie). Nieruchomości skarżącej Spółki nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym w oparciu o § 19 ww. rozporządzenia, dotyczący usytuowania miejsc postojowych. Miejsca postojowe na działce inwestycyjnej zlokalizowane są w odległości min. 6 m od granicy z działka sąsiednią. Ograniczenia w zabudowie działki nr ew.[...] [...]...] nie wynikają również z § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi). Realizacja spornej inwestycji nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i inne. ww. rozporządzenia) Wytwarzanie hałasu, zwiększony ruch samochodowy, zwiększenie zanieczyszczenia powietrza, czy nieprzyjemny zapach należą do tzw. immisji pośrednich. Fakt immisji może uzasadniać powstanie po stronie osób poszkodowanych odpowiednich roszczeń o charakterze cywilnoprawnym. Ograniczenia w zabudowie to taki wpływ na nieruchomości sąsiednie, który uniemożliwia lub ogranicza wykonywanie robót budowlanych (w tym budowę obiektów budowlanych) z uwagi na niespełnianie przepisów techniczno-budowlanych i innych przepisów szczególnych, które określają wymogi dotyczące zabudowy (przede wszystkim co do odległości jednych obiektów budowlanych od innych obiektów budowlanych). Obszar oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego to obszar, na którym powstający obiekt wprowadzi ograniczenia w możliwości budowy innych obiektów budowlanych ze względu na wymogi przepisów odnoszące się do zabudowy. Choć określenie obszaru oddziaływania obiektu należy do obowiązków projektanta (art. 20 ust. 1 pkt 1c Pr. bud.), a na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e Pr. bud. projekt budowlany powinien zawierać informację o obszarze oddziaływania obiektu, to ustalenia projektanta nie są wiążące dla organu administracji architektoniczno-budowlanej i ostateczne ustalenie obszaru oddziaływania obiektu należy do kompetencji organu. Znowelizowana definicja obszaru oddziaływania obiektu jest kolejnym (po nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw) działaniem ustawodawcy zmierzającym do wyeliminowania szerokiego rozumienia ograniczeń w zagospodarowaniu terenu – w szczególności na podstawie norm prawa cywilnego (art. 140 oraz art. 144 k.c.) Dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych nie było jednolite, co do uznawania określonego ograniczenia jako mieszczącego się w szeroko rozumianej definicji obszaru oddziaływania obiektu. Ograniczenia w zagospodarowaniu terenu inne niż będące tylko ograniczeniami w zabudowie, nie są teraz objęte treścią znowelizowanych przepisów. Wśród ograniczeń w zagospodarowaniu terenu, które nie mieszczą się w znowelizowanej definicji obszaru oddziaływania obiektu, można wyróżnić: zintensyfikowanie ruchu po drodze dojazdowej, oddziaływania będące immisjami, takie jak hałas, pył czy uciążliwości zapachowe. Interes prawny powinien mieć charakter obiektywny oraz mieć swoje oparcie w przepisach prawa materialnego. Interesu prawnego nie można utożsamiać również z interesem ekonomicznym, tj. ewentualnym spadkiem wartości nieruchomości na skutek realizacji inwestycji. Dlatego zdaniem Sądu słuszna była ocena organu odwoławczego, że nieruchomości należące do skarżącej Spółki nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji w rozumieniu znowelizowanego art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, a tym samym nie przysługuje jej przymiot strony w niniejszym postępowaniu. W świetle powyższego nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.