VII SA/Wa 707/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 707/06 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2006r. po rozpatrzeniu odwołania P., utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu G. z dnia [...] XII 2005r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...].na działce nr ew. [...] położonej we wsi P. Gm. G.. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że po złożeniu wniosku wraz z dokumentami w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, Starosta Powiatu G. nałożył na inwestora obowiązek doprowadzenia do zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem w oznaczonym terminie. Wobec niewykonania tegoż obowiązku w terminie, organ I instancji decyzją z dnia [...] XII 2005r. odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Kontrolując ową decyzję w postępowaniu odwoławczym Wojewoda [...]i stwierdził, iż projektowana baza jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko nie spełnia wymogu z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy G. w zakresie ochrony środowiska na obszarze gminy ustalono zakaz realizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową (symbol MN/V), do których to terenów zalicza się obszar działki nr ew. [...] we wsi P. Tym samym projektowana inwestycja nie jest zgodna z wymaganiami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy i odmowa zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę jest słuszna. Skargę na powyższą decyzję wniosła T. zarzucając brak wnikliwego zbadania sprawy, brak wskazania przyczyn odmowy wiarygodności wskazywanych dowodów oraz dowolną interpretację zgromadzonego materiału sprawy. Wskazując, że strona skarżąca dotrzymała terminu do dostarczenia uzupełniających dokumentów, w skardze zarzucono, iż charakter przedsięwzięcia jako mogącego znacząco oddziaływać na środowisko nie oznacza automatycznie i bez udowodnienia, że jest ono inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska, a organy administracji nie wykazały, że inwestycja ta będzie ujemnie wpływać na środowisko tym samym naruszy miejscowy plan. Strona skarżąca podniosła też, że w tej samej sprawie została wydana decyzja Wojewody z dnia [...] VII 2005r. uzgadniająca przedmiotowe przedsięwzięcie w zakresie wynikającym z obowiązujących przepisów ochrony środowiska. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy proceduralne. Objęta kontrolą sądową decyzja Wojewody [...] nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu G. dotyczą odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji telefonii cyfrowej we wsi P. Przedsięwzięcie takie zalicza się – czego zresztą nie kwestionuje strona – do mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Badanie zgodności zamierzeń inwestycyjnych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w ramach postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 Prawa budowlanego). Zgodnie z ust 3 artykułu 35 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno – budowlanej w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wydaje postanowienie, w którym nakłada obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin w jakim należy tego dokonać. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, gdzie postanowieniem Starosty z dnia [...] XI 2005r. nałożono na stronę skarżącą obowiązek doprowadzenia do zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z akt administracyjnych i co wyraźnie wskazywały organy orzekające w sprawie, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G., uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Gminy z dnia [...]XII 2003r. działka nr ew. [...] położona we wsi P. na której planowana jest realizacja przedmiotowej inwestycji, znajduje się na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi komercyjne i oznaczona jest na planie symbolem MN/V. Zgodnie zaś z § 12 ust. 1 pkt 2 tej uchwały Rady Gminy G., w zakresie ochrony środowiska na obszarze gminy ustalono m.in. zakaz realizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w przepisach szczególnych, za wyjątkiem terenów oznaczonych w planie symbolami: U, U/MN, P/S, U/KS, U/KS/MN, NO, NU oraz dróg, gdzie dopuszcza się przedsięwzięcia, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko może być wymagane. Nie sposób więc odmówić słuszności stwierdzeniu, iż projektowana inwestycja, na terenie oznaczonym symbolem MN/V, nie jest zgodna z wymaganiami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jednakże w sprawie złożony został raport oddziaływania na środowisko zawierający wniosek, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać w sposób niekorzystny na zdrowie ludzi ani na inne elementy środowiska naturalnego i kwestia takiej oceny była podnoszona przez zainteresowanego w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I Instancji, a zatem organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji objętej odwołaniem, ale obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Organ odwoławczy rozpatruje więc sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, co oznacza, że ma obowiązek rozpatrzeć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. W postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy nie może ograniczać się do stanu sprawy z daty wydania decyzji przez organ I instancji, lecz musi uwzględnić stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania (vide wyrok NSA z 24 II 1992 II SA 49/92 oraz wyrok NSA z 22 III 1996r. SA/Wr 1996/95). W zaskarżonej decyzji znaczna część uzasadnienia sprowadza się do opisu stanu faktycznego, przytoczenia treści przepisów oraz ustaleń organu I instancji, zaś argumentacja instancji odwoławczej ograniczona została tylko do stwierdzenia, że projektowana inwestycja nie jest zgodna z wymaganiami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy G. i stwierdzenia o słuszności decyzji Starosty, bez wypowiedzi na temat przedstawionego raportu oddziaływania na środowisko. Organ odwoławczy nie odniósł się do argumentacji inwestora i wniosków raportu oddziaływania. Tak przedstawione stanowisko instancji odwoławczej nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa odnośnie uzasadnienia (które powinno zawierać wskazania faktów uznanych za udowodnione, dowodów na których oparł się organ oraz przyczyn odmowy wiarygodności innym dowodom), ani wymogów art. 7 i 77 kpa nakładających na organy obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ograniczenie się przez organ odwoławczy tylko do kontroli decyzji objętej odwołaniem jest naruszeniem zasady dwuinstancyjności wiążącej się z art. 138 kpa. Powyższe uchybienia proceduralne, jako mogące mieć wpływ na wynik sprawy stanowią podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 VIII 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy.