VII SA/Wa 708/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi L. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] w przedmiocie braku sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru przystąpienia do budowy przyłącza kanalizacyjnego I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego L. R. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent W. pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. zawiadomił, iż nie wnosi sprzeciwu wobec dokonanego przez L. R. zgłoszenia zamiaru wykonania przyłącza kanalizacyjnego do budynku usługowego przy ul. [...] na działce nr ew. [...] obr. [...] w W. I. i W. N. złożyli odwołanie od wskazanego pisma, podnosząc, iż jako współwłaściciele działki nie wyrazili zgody na realizację przyłącza, L. R. nie dysponował więc prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W wyniku rozpoznania odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, uchylił "decyzję" Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie Wojewody [...] pismo Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2005 r., nie wnoszące sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania przyłącza kanalizacyjnego do budynku przy ul. [...] w W., należy zakwalifikować jako decyzję. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy wskazał, że brak niektórych elementów w akcie nie pozbawia go charakteru decyzji, jeżeli zawiera on minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji. Organ zwrócił uwagę, że Prezydent W. jako podstawę prawną decyzji oprócz art. 104 kpa powołał również art. 217 kpa, podczas gdy decyzja wydana na podstawie art. 104 kpa nie może stanowić zarazem zaświadczenia, przepis art. 217 kpa nie przewiduje bowiem możliwości nałożenia warunków dotyczących prowadzenia robót budowlanych, które inwestor musi spełnić. W przedmiotowej sprawie natomiast - jak wskazał Wojewoda [...] - na inwestora nałożone zostały konkretne warunki, jakie właściwy organ w razie potrzeby nakłada w decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu odwołanie I. i W. N. zasługuje na uwzględnienie, bowiem L. R. składając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie dołączył zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości na wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia [...] listopada 2005 r. Skargę na decyzję Wojewody [...] złożył L. R., zarzucając jej naruszenie art. 30 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 7 kpa. Skarżący podniósł, iż Prawo budowlane przewiduje w art. 30 uprawnienie właściwego organu do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji w terminie 30 dni od daty doręczenia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, natomiast brak sprzeciwu uprawnia inwestora do wykonania zgłoszonych robót budowlanych (ustawa nie przewiduje formy decyzji administracyjnej dla niezgłoszenia sprzeciwu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem decyzja organu odwoławczego wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślić w pierwszym rzędzie należy, iż postępowanie wszczęte na skutek wniesienia odwołania powinno rozpocząć się podjęciem przez organ czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. W przypadku niedopuszczalności odwołania organ - stosownie do treści art. 134 kpa - stwierdza jego niedopuszczalność. Niedopuszczalność odwołania obejmuje m.in. przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji, jest ono zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną. Z taką sytuacją niedopuszczalności odwołania mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W myśl art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych może wnieść sprzeciw w drodze decyzji, natomiast milczenie organu stanowiące zgodę na zgłaszane zamierzenie inwestycyjne kończy postępowanie w sprawie wszczętej zgłoszeniem i upoważnia inwestora do podjęcia robót. Uprawnienie inwestora powstaje więc z mocy prawa i nie ma podstaw do potwierdzania tego uprawnienia decyzją (podkreślić trzeba, iż decyzja wydana w tym przedmiocie byłaby dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 2 jako decyzja wydana bez podstawy prawnej). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż pismo Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2005 r. stanowiące przedmiot odwołania I. i W. N. błędnie potraktowane zostało przez Wojewodę [...] jako decyzja. Pismem tym organ jedynie zawiadomił o braku sprzeciwu w odniesieniu do zgłoszonego w trybie art. 30 Prawa budowlanego zamiaru realizacji przyłącza kanalizacyjnego do budynku usługowego. Jednocześnie organ przypomniał inwestorowi o obowiązkach, które winien spełnić w trakcie realizacji robót, m.in. o konieczności geodezyjnego wytyczenia obiektu w terenie, realizowania inwestycji zgodnie z dokumentacją, wykonania geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej (wbrew stanowisku Wojewody [...] nie są to wymogi, które organ w razie potrzeby nakłada na inwestora w drodze decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązki te wynikają wprost z ustawy Prawo budowlane, m.in. z treści art. 43 i każdy inwestor zobligowany jest się do nich stosować, niezależnie od tego, czy zostały zawarte w decyzji). Skoro zatem odwołanie zostało wniesione od zawiadomienia o braku sprzeciwu, która to czynność nie jest decyzją administracyjną i nie podlega zaskarżeniu w postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy winien stwierdzić jego niedopuszczalność. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" zawarte w art. 134 kpa oznacza obowiązek tegoż organu stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Uchybienie temu obowiązkowi i merytoryczne rozpoznanie odwołania przez Wojewodę [...] stanowi zatem rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt2kpa. Osoby, które twierdzą, że na skutek podjęcia przez inwestora robót budowlanych objętych zgłoszeniem naruszone zostało ich prawo własności mogą dochodzić swych praw w postępowaniu przed sądami powszechnymi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.