VII SA/Wa 708/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na czynność Prezydenta W. z dnia [..] lutego 2019 r., znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. B. B. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na czynność Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2019 r., znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Odpowiadając w dniu 2 kwietnia 2019 r. na ww. skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2019 r., polegająca na zawiadomieniu skarżącego o wszczęciu przez ten organ postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia B. B. uprawnień do kierowania pojazdami. Wyjaśnić należy, że zaskarżona czynność wydana w oparciu o art. 61 § 4 k.p.a., stanowi zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego i w ocenie Sądu nie mieści się w żadnej z wyróżnionych w art. 3 p.p.s.a. kategorii form działania administracji publicznej, podlegającej sądowej kontroli. Jest ona czynnością procesową, stanowiącą naturalną konsekwencję wynikającej z art. 10 k.p.a. zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania. Jedynym celem tej czynności jest więc poinformowanie strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu umożliwienia podjęcia przez nią aktywności skierowanej na obronę jej praw. W konsekwencji zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie stanowi formy nałożenia na stronę jakiegokolwiek obowiązku bądź przyznania jej określonego prawa czy to o charakterze materialnym bądź procesowym. Z tych też względów ustawodawca nie przewidział możliwości jej kwestionowania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym. Dlatego też Sąd uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że kwestionowana skargą czynność, jest nakierowana bezpośrednio na wywołanie konkretnych skutków prawnych wobec strony skarżącej, co oznacza, że nie stanowi ona aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z tego względu przedmiotowa czynność, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.