VII SA/Wa 709/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2005 r. sprawy ze skargi E., M. i M. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2004r. po rozpatrzeniu zażalenia E., M. i M. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r. nałożył na skarżących obowiązek doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie odprowadzenia wód opadowych z dachu do kanalizacji deszczowej znajdującej się na nieruchomości przy ul. F. w W. i likwidację studni chłonnych. Od decyzji tej odwołanie złożył skarżący M.B., a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r utrzymał ją w mocy. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2003r w sprawie IV S.A. 2513 i 2514/02 oddalił skargę E., M. i M. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr [...]. W związku z powyższym, po bezskutecznym upomnieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wzywającym do wykonania obowiązku, został wystawiony tytuł wykonawczy oraz wydane postanowienie Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. o nałożeniu jednorazowej grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5.000zł. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie zmierzające do wyegzekwowania nałożonego obowiązku prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było prawidłowe. Złożenie przez inwestora wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło w dniu 17 grudnia 2003r po wykonaniu robót budowlanych i " nie może uczynić zażalenia zasadnym". Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli E., M. i M. B. Skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia i odstąpienie od nałożenia jednorazowej grzywny w kwocie 5.000zł. Podnoszą, iż " przedmiotowa decyzja pozwolenie na budowę jest niewykonalna w części dotyczącej rozwiązania odprowadzenia wód opadowych". Skarżący twierdzą, że " nie istnieje możliwość wpięcia nowej kanalizacji deszczowej do systemu kanalizacyjnego ulicy Felińskiego z powodu braku elementu kanalizacji miejskiej za pomocą, którego można by dokonać podłączenia". Zdaniem skarżących " zaskarżone postanowienie nakłada grzywnę w oparciu o wadliwy projekt dołączony do pozwolenia na budowę, a ponadto zobowiązuje skarżącego do wykonania obowiązku, który z opisanych powyżej względów jest niewykonalny". W związku z powyższym, skarżący uważają, iż " zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest bezzasadne i godzi w interes skarżącego narażając go na szkodę". Na rozprawie w dniu 23 maja 2005r. pełnomocnik skarżącego M. B. składając decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. zgłosił wnioski dowodowe dotyczące zbadania akt administracyjnych w sprawie pozwolenia na rozbudowę i realizacji postanowienia nakładającego na skarżących obowiązek doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Sądowa kontrola orzeczeń administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem i dokonana w tym aspekcie ocena zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszenia prawa, dlatego skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jedn. Dz. U. z dnia 18 lipca 2002r Nr 110, poz. 968 z późn zm.), organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza to, że organ egzekucyjny nie jest władny badać sprawy od strony merytorycznej, bowiem badanie zasadności istnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym zamieniłoby je w kolejną fazę postępowania orzekającego. W postępowaniu egzekucyjnym mogą być badane wyłącznie kwestie dotyczące przebiegu tego postępowania. W związku z powyższym, Sąd oddalił wnioski dowodowe zmierzające do zbadania zasadności decyzji będącej podstawą tytułu wykonawczego. Z akt sprawy wynika, iż tytuł wykonawczy czynił zadość wymaganiom zawartym w art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej albowiem w sposób dostatecznie jasny wskazano podstawę prawną obowiązku oraz jego treść. W rozpatrywanej sprawie skarżącym doręczono upomnienie stanowiące element poprzedzający wszczęcie egzekucji administracyjnej. W upomnieniu tym skarżący zostali poinformowani, jaki obowiązek mają do spełnienia i co im grozi w przypadku niepodporządkowania się temu obowiązkowi. Z uwagi na brak wykonania nałożonego obowiązku, co zostało sprawdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 19 grudnia 2003r., organ egzekucyjny w sposób prawidłowy nałożył na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia. Grzywna w celu przymuszenia jest nakładana w zamiarze przymuszenia do obowiązku wykonania administracyjnego. Zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002r, Nr 110, poz. 968 z późn. zm. ), grzywna powinna być stosowana w przypadku egzekucji każdego obowiązku o charakterze niepieniężnym, a jej wysokość 5.000 zł jest zgodna z art. 121 wyżej powołanej ustawy. Z art. 122 § 2 pkt 2 wynika, że w przypadku egzekucji obowiązku wynikającego z prawa budowlanego najpierw powinna zostać nałożona grzywna w celu przymuszenia, a w drugiej kolejności powinno być zastosowane wykonanie zastępcze. Zobowiązanemu zgodnie z art. 122 § 3 ustawy służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ( art. 33 i 34 ) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Należy podkreślić, iż w zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie jest dopuszczalne powołanie okoliczności wskazanych w art. 33 ustawy, ponieważ takie zażalenie byłoby w istocie rzeczy zarzutem. W niniejszej sprawie, skarżący powołują się na niewykonalność obowiązku twierdząc, iż " zaskarżone postanowienie nakłada grzywnę w oparciu o wadliwy projekt dołączony do pozwolenia na budowę, a ponadto zobowiązuje skarżącego do wykonania obowiązku, który z opisanych powyżej względów jest niewykonalny". Zarzut skarżących oparty na niewykonalności obowiązku stanowi okoliczność wskazaną w art. 33 pkt 5 ustawy egzekucyjnej, która jest zarzutem, dlatego niedopuszczalne jest podnoszenie go w zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił. .