VII SA/Wa 709/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na działanie Rady Miasta [...] postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 22 lutego 2011r. R.K. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...], uznająca, że skarga R.K. z dnia 2 listopada 2010r. na uchwały z dnia [...] kwietnia 2010r. i z dnia [...] maja 2010r. jest nieuzasadniona. Pismem z dnia 1 marca 2011r. Rada Miasta [...] udzieliła odpowiedzi na skargę R.K. wnosząc o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Całokształt podejmowanych przez skarżącego działań zmierzał ku osiągnięciu celu, jakim było zarejestrowanie samochodu osobowego. R.K. wniósł do Prezydenta Miasta [...] skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2010r. z uwagi na "rażące naruszenie prawa polegające na uznaniu niezasadności skargi złożonej do sądu administracyjnego" dochodząc stwierdzenia jej nieważności. W świetle całokształtu akt sprawy, akt zaskarżony przez R.K. nie należy do żadnej z kategorii wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2010r. uznać należy za podjętą w ramach rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta [...] i podległe mu służby. Zgodnie z art. 227 k.p.a przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art.227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a.. Na marginesie dokonanych rozważań należy wskazać, iż samo powołanie się przez skarżącego na przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie zmienia charakteru przedmiotowej skargi, jako czynności podlegającej rozpoznaniu w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.