VII SA/Wa 709/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 r. odmówił A. S. (dalej: "skarżąca") przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca pismem z 21 lutego 2019 r. wniosła zarówno skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak i wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Oceniając przedmiotowy wniosek Sąd wskazał, że istotne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu ma ustalenie, że fakt uchybienia nie nastąpił z winy strony. Przy ocenie braku winy w uchybieniu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że przyczyną uchybienia terminu był fakt nieodebrania przez nią zaskarżonej decyzji. Stwierdziła, że prawdopodobnie decyzję odebrał jej niepełnosprawny intelektualnie mąż, z którym nie prowadzi gospodarstwa domowego i który nie przekazał jej korespondencji. Równocześnie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonego rozstrzygnięcia widnieje imię i nazwisko skarżącej ze wskazaniem daty 13 czerwca 2018 r. Sąd podkreślił, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być wzruszone, jednak podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, a więc dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące. Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie wskazała na okoliczność, która w wystarczającym stopniu uzasadniłaby przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a podpis złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji świadczy o tym, że skarżąca odebrała ją osobiście. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Po jego rozpatrzeniu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt II OZ 888/19 oddalił zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji znajdującego się w aktach sprawy wynika, że jej doręczenie zostało dokonane prawidłowo w dniu 13 czerwca 2018 r., a przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została odebrana osobiście przez skarżącą. Na pokwitowaniu odbioru powyższej przesyłki w rubryce "data i czytelny podpis odbiorcy" wpisano "S. A.". Jednocześnie na tym pokwitowaniu jako sposób doręczenia przesyłki zaznaczono "adresatowi". Tym samym, mając załączony do akt sprawy stosowny dowód potwierdzenia odbioru przesyłki, sąd pierwszej instancji w sposób uprawniony wywiódł, że skarżąca osobiście ją odebrała. Z akt sprawy wynika ponadto, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji organu widnieje podpis skarżącej – taki sam, jak na wszystkich pismach procesowych wysyłanych przez skarżącą zarówno do organów, jak i do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na gruncie art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Termin ten ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie wskazanego terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżąca, wiedząc o uchybieniu przez nią terminu do wniesienia skargi, złożyła wniosek o jego przywrócenie. Po rozpatrzeniu omawianego wniosku Sąd postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Rozstrzygnięcie to zostało następnie podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z 9 października 2019 r.). Biorąc pod uwagę fakt uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia skargi oraz prawomocne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do jej wniesienia Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.