VII SA/Wa 710/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi [...][...] S.A. Oddział [...] " [...]" na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. skargę oddala Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku, Nr [...] Burmistrz Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Spółce [...] [...] "[...]" pozwolenia na budowę osadnika wód dołowych wraz z infrastruktura towarzyszącą dla potrzeb systemu dozującego [...] w [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] Wojewoda [...] z urzędu stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2003 roku. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyraził pogląd, że zgodnie z treścią art.57 ust.2 obowiązującej w dacie wydania decyzji ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96 ze zmianami) w sprawach projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładu górniczego, zadania z zakresu administracji architektoniczno - budowlanej określone w przepisach prawa budowlanego wykonywały organy nadzoru górniczego. Tym samym pozwolenie na budowę wydane zostało z naruszeniem przepisów o właściwości i jest obarczone wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt.1 kpa. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...] [...] S.A. Oddział [...] [...]. Zdaniem [...] stanowisko Wojewody, iż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości jest błędne. Obiektami budowlanymi zakładu górniczego są obiekty budowlane w rozumieniu prawa budowlanego zlokalizowane w całości na powierzchni ziemi, służące do bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża. Osadnik wód dołowych jest niewątpliwie budowlą w rozumieniu prawa budowlanego. Pozostałe dwie cechy są już jednak trudne do określenia. Osadniki wód dołowych nie są elementem głównego systemu odwadniania, a tym samym nie są obiektami budowlanymi zakładu górniczego w rozumieniu art. 58 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Na system ten składają się bowiem komory pomp głównego odwadniania, rozdzielnie zasilające układ głównego odwadniania, zbiorniki wodne znajdujące się na wyrobiskach, urządzenia odwadniające znajdujące się na wyrobisku oraz rurociągi tłoczne (§ 445 - 450 rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy). Osadniki wód dołowych nie służą też bezpośredniemu wydobyciu kopaliny. Nadto podniesiony został zarzut, iż ewentualne uchybienie organów administracji co do właściwości nie może obecnie działać na niekorzyść strony postępowania. Organy te z urzędu winny przestrzegać swojej właściwości, a jeśli są niewłaściwe przekazać sprawę do rozpoznania organowi właściwemu. W sytuacji, gdy Burmistrz uznał się za organ właściwy do wydania pozwolenia budowlanego, to w świetle art.16 kpa rozstrzygnięcie takie wiąże strony oraz inne organy administracji dopóki nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Zdaniem odwołującego się rozstrzygany problem jest nieco "sztuczny" jeśli zważyć na wątpliwości interpretacyjne w odniesieniu do art. 58 Prawa geologicznego i górniczego. Urząd Górniczy nie kwestionował zgodności z prawem wydanego pozwolenia na budowę i po wymianie korespondencji z Burmistrzem wydał inwestorowi dziennik budowy. Decyzją z dnia [...] lutego 2006 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 roku podzielając zawarte w niej stanowisko. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła [...] [...] S.A. Oddział [...] [...] podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Zgodnie z treścią art.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz.414 ze zm.) ustawa ta normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach. Przepisy tej ustawy nie naruszają jednak przepisów odrębnych w tym prawa geologicznego i górniczego (art.2 ust.1 pkt.2 powołanej ustawy). Decyzja o pozwoleniu na budowę osadnika wód dołowych wydana została przez Burmistrza Miasta [...] w dniu [...] czerwca 2003 roku. W dacie wydania tej decyzji obowiązywała ustawa z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne i górnicze. Zgodnie z treścią art. 57 ust.1 tejże ustawy (w brzmieniu obowiązującym na datę wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę) do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładu górniczego stosuje się przepisy prawa budowlanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do wymienionej wyżej działalności zadania z zakresu administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego określone w przepisach prawa budowlanego wykonują właściwe organy nadzoru górniczego. Z kolei zgodnie z treścią art. 58 powołanej wyżej ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania pozwolenia na budowę) obiektami budowlanymi zakładu górniczego są obiekty budowlane w rozumieniu prawa budowlanego zlokalizowane w całości na powierzchni ziemi, służące do bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża. Analiza znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji technicznej dotyczącej osadnika wód dołowych, zdaniem Sądu, pozwala stwierdzić, iż jest to obiekt budowlany zakładu górniczego. Niewątpliwie jest to obiekt budowlany w postaci budowli hydrotechnicznej w rozumieniu art.2 pkt.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Obiekt ten znajduje się na powierzchni ziemi. Zdaniem Sądu służy on też bezpośrednio do wydobywania kopaliny ze złoża. Z dokumentacji geotechnicznej terenu wynika, iż osadnik jest obiektem nadpoziomowym, gromadzącym wody dołowe pochodzące z odwadniania szybu [...] [...] [...] "[...]" w czasie 4 dób. Do osadnika będą też zrzucane - w sytuacjach awarii i postoju - wody z kolektora [...] [...] [...] "[...]". Niewątpliwie warunkiem koniecznym funkcjonowania i wydobywania węgla jest możliwość odprowadzania wód dołowych. Z kolei warunkiem koniecznym możliwości odprowadzania wód dołowych jest istnienie osadnika, który je gromadzi. Osadnik wód dołowych jest więc obiektem niezbędnym do bezpośredniego wydobywania węgla. Okoliczność, iż osadnik wód dołowych nie jest zaliczany do głównego systemu odwadniania nie może, zdaniem Sądu, przesądzać o tym, że osadnik taki nie jest obiektem służącym do bezpośredniego wydobywania węgla. Skoro osadnik wód dołowych jest obiektem budowlanym zakładu górniczego, to organem właściwym do wydania pozwolenia na jego budowę był organ nadzoru górniczego. Organ nadzoru górniczego wykonuje bowiem w takim wypadku zadania administracji architektoniczno - budowlanej. Decyzja o pozwoleniu na budowę osadnika wód dołowych nie mogła być więc wydana przez Burmistrza Miasta [...]. Burmistrz nie był organem właściwym do wydania pozwolenia na jego budowę. Wydanie decyzji przez organ niewłaściwy jest przesłanką do stwierdzenia nieważności takiej decyzji wymienioną w art.l56§l pkt.2 kpa. Tym samym zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję ją poprzedzającą stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2003 roku o pozwoleniu na budowę osadnika wód dołowych nie naruszają prawa. Zgodzić należy się ze stwierdzeniem skarżącego, iż organy administracji winny z urzędu przestrzegać swojej właściwości, a jeżeli są niewłaściwe przekazać sprawę organowi właściwemu. Nie sposób jednak zgodzić się z poglądem, że skoro Burmistrz uznał się za organ właściwy do wydania decyzji, to rozstrzygniecie to wiąże inne organy i strony postępowania. Zauważyć bowiem należy, iż Burmistrz Miasta [...] nie wydawał żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie swojej właściwości. Nie zostało również wydane przez inny organ postanowienie w trybie art. 65 §1 kpa o przekazaniu mu sprawy do rozpoznania. Burmistrz sam uznał, iż jest organem właściwym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę osadnika wód dołowych. Analiza skutków wydania ostatecznego postanowienia o przekazaniu sprawy do rozpoznania organowi właściwemu dla możliwości stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156§1 pkt.l kpa jest w tej sytuacji bezprzedmiotowa. Okoliczność, iż Urząd Górniczy wydał dziennik budowy i zaakceptował fakt wydania pozwolenia na budowę przez organ niewłaściwy nie ma wpływu na możliwość stwierdzenia nieważności wydanej przez Burmistrza decyzji. Fakt ten nie powoduje bowiem konwalidacji zaistniałego naruszenia prawa. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie oznacza oczywiście, iż realizowana inwestycja jest samowolą budowlaną. Będzie ona mogła być kontynuowana po uzyskaniu decyzji, o której mowa w art.37 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.